Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Krísa Á ég að taka þátt í söngkeppninni þrátt fyrir að Frank sé puttabrotinn og geti ekki spilað undir? Á ég að treysta utanaðkomandi fyrir undirspileríi?
Og í hverju á ég þá að vera og hvað á ég að syngja?
Fjúsjon Ég hef aldrei skilið fjúsjon matargerð. Það er svona matargerð sem gengur út á að borða mat með einhverju sem telst eftirréttur... t.d. "hreindýralund með súkkulaðisósu" eða "önd með karamellusósu." Hver einustu jól gerir móðir mín svokallað Waldorf salat. Það samanstendur af rjóma, sýrðum rjóma, valhnetum, eplum (ég gerði innsláttarvillu þarna og skrifaði óvart eðlum), selleríi og einhverju fleiru. Þetta er of mikið fjúsjon fyrir mig. Fyrir utan það að borða ekki rjóma eða sýrðan rjóma þá borða ég ekki epli með matnum. Það vekur hjá mér klígju þegar ég horfi á familíuna taka þrjár kúffullar af þessu með dýrindis kalkúni eða öðrum mat sem henni finnst "passa við."
Af sama meiði er klígjan sem ég upplifi þegar fólk borðar sultu með mat. Eða setur rúsínur í salatið. Fyrir mér er þetta eins og að borða ís með bernaisesósu. Ekki nógu ógeðslegt? Bernaisesósu OG lifrarpylsu!!!!
Um áramótinn dró ég mig, Skúla, Bjarka og Hjördísi Maríu út úr siðmenningunni og við fórum í Titt, sem er bústaður sem ammi og afa eiga undir Eyjafjöllum. Þar sprengdum við lárétta flugelda og tertur, borðuðum, spiluðum, sváfum og sturtuðum niður með því að hella hratt úr fötu ofan í klósettið.
Gleðilegt ár og jól og prófalok.
P.S. Una ætlar víst að gefa út kvæðabálk eftir mig á internetinu og bíður nú eftir fjárvetingu úr sjóðnum "Ungt fólk og kveðskapur" til að þetta geti orðið að veruleika.
