Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Who said that every wish would be heard and answered When wished on the morning star? Somebody thought of that and someone believed it, And look what it's done so far. What's so amazing that keeps us star gazing And what do we think we might see? Someday we'll find it, the rainbow connection. The lovers, the dreamers and me.
Þegar við Tom hættum saman... nei ég meina þegar hann reif úr mér hjartað fyrirvaralaust, skildi ég ekki ástæðurnar hans. Hann sagði að samband okkar væri ekkert nema "sequence of holiday romances." Ég skildi ekki að þetta væri í alvöru ástæða þess að hætta með einhverjum og hélt því fram að hamingjan væri það að hafa alltaf eitthvað að hlakka til. Sem er rétt að mörgu leyti. En síðan hef ég þroskast. Ég er samt ekkert fullorðin. Nú veit ég fyrir víst að hamingjan er ekki það sem ég hélt. Hamingjan er að þurfa ekki að óska sér, heldur bara að gera eitthvað í málunum... Það er bara svona hálftíma-klukkutíma fyrirhöfn að verða hamingjusöm fyrir mig. Kannski er ég bara svona svakalega einföld? Eins og Jack White segir: I know it don't take much to satisfy me. Ég geri mér grein fyrir því að ástæða þess að ég get haldið þessu fram er að ég veit að það er fólk sem er tilbúið að grípa mig og hjálpa þegar allt fer til fjandans. Þetta eru töfrar þess að vera í miðstétt krakkar mínir. Og í Skandinavíu?
Systir mín elskuleg fór á Harlemball í félagsmiðstöðinni sinni síðasta miðvikudag. Hún var ekki alveg með á hreinu í hverju hún ætti að vera, en við náðum að redda þessu með litríkum fötum og blingi. Vigdís fann meira að segja risastór demanta-V sem hún átti. Síðan var hún með sebrahestaklút um hausinn og gerviaugnhár og brjálæði. Þegar hún var komin í búninginn vorum við samt sámmála um að hún væri líkari Svölu Björgvins en Harlemtúttu.
Vinur minn er rithöfundur. ... en hefur ekki fengið neitt gefið út eftir sig því bækurnar hans eru ekki eins góðar og bloggið hans. Um að njósna um fólk með myspace og myspace profile-lög: If I'm going to abuse myself with your beauty, I don't need you to pick out your own theme-music. Um klám: I have enough un-realistic views of love to last me until my lonely death. The last thing I need is to spend more time on the internet studying the ways that human beings do or do not interact. Því miður er hann ófrjór, annars myndi ég vilja eiga börn með honum.
SAKIS! Þetta er ábyggilega í 4. sinn sem ég set þessa mynd hér. Hún er í bakgrunninum, en ég varð að stækka hana. Skemmtileg staðreynd: Þetta eru ekki alvöru tattú, heldur máluð á fyrir myndatökuna. Töhöhöff. Veit einhver hvort Sakis sé gay?
Ég hef lært eftirfarandi um sjálfa mig síðastliðna viku: - "Ó nei, þú ert mennsk!" - Ég er víst guðdómleg eins og ég er. Eins og Bridget. Kjaftstopp. Alltaf gaman þegar fólk nær að láta mig vera kjaftstopp. I'm the hiphopopotamus, my lyrics are bottomless... - Ég gerði playlista í iTunes þegar ég var að DJa um daginn með lögum sem ég kann utan að. Listinn er 442 lög. Til að setja þetta í samhengi þá eru þessi lög samtals 25 klukkutímar, 26 mínútur og 18 sekúndur. - Ég er víst nörd. Ekki veit ég hvers vegna, en ég skora víst frekar hátt á nördaskalanum. Nú? Já, htmlkunnátta mín til dæmis. Sjáiði bara. Feitletrað og skáletrað. Og ég elska Civilization. Ó að ég gæti haldið öllum sem mér þykir vænt um hamingjusömum með því að byggja temple og aquaduct! Og síðan gæti ég byggt barracks til að hindra að vinir mínir myndu særast. Ha. - Ég gæti verið með hlýtt hjarta ef ég myndi ekki borða svona mikinn ís.
Nokkuð öflug Laugardagur 17. nóvember 20:00 Frumsýning á Silk Road þar sem ég dansa og dansa og dansa. 22:30 Mætt upp í Logaland í Borgarfirði að magadansa fyrir og með nokkrum af frábærustu konum Íslands og mönnunum þeirra á gleðidögum. 00:50 Mætt á Kofann að spila, svolítið sein, en hress.
Fuglar dagsins eru Ragnar Bjarnason og herra Sigurbjörn Einarsson "biskup" Ég hélt nú að eftir Yokouppákomuna væri það borðleggjandi að Þórarinn yrði borgarlistamaður þó ekki væri nema fyrir þýðinguna hans á Imagine fyrir nýafstaðna athöfn. Já nei. Raggi Bjarna. Bílaleigukall með hangandi hendi í flottum jakka. Það eru víst umræður um þetta í gangi út um allt, eitthvað með að Þórarni hafi verið lofað og eitthvað, mér er sama um það. Að Þórarinn skuli ekki vera á launum sem nema að minnsta kosti helmingi launa forsetans fyrir það eitt að vera stórkostlegur, eða bara fyrir að vera sniðugur og fyndinn er ekkert nema skammarlegt fyrir íslenskt samfélag. Ég held að það sé best að orða þetta svona: Mér finnst enginn eins góður í íslensku og Þórarinn Eldjárn. Hann hefur fullkomið vald á tungumálinu hvort sem hann er að skrifa frá eigin brjóst eða þýða, og hvort sem það er fyrir börn eða fullorðna. Hefði nokkur annar getað þýtt Imagine eftir John Lennon og ég hefði ekki verið móðguð? Nei. Ég vildi óska að ég væri jafn góð í íslensku og hann því að það er ekkert nema klám að ég sé að skrifa um svona stórbrotinn íslenskukall. Ha. Og herra Sigurbjörn Einarsson biskup (sem er ekki biskup, það er svo langt síðan að hann var biskup að sonur hans er orðinn biskup líka) fær Jónasarverðlaunin? Sem betur fer er Þórarinn búinn að fá þessi verðlaun, annars væri ég svona hundraðsinnumogmilljón reiðari en ég er núna. Ég ætlaði að hafa fína mynd af Þórarni hérna, en fann þessa mynd af Guðmundi á Mýrum sem borðar bækur. Mér fannst skemmtilegra að skella henni með. Þið vitið öll hvernig Þórarinn er í framan.
Line up, boys Í dag var ég að sirkuskenna með Lee og Nick uppi í Varmalandi. Ég var alveg að pissa í mig frá Borgarnesi. Síðan stígum við út úr bílnum og ég er með alveg allt, húllahringi og rör og spítur til að gera svona rollerb.... whatevs. Ég er s.s. með fullar hendur og að pissa í mig. Nei, heyrðu, við erum á vitlausum stað, við eigum að vera í gamla skólahúsinu. Ég raða mér aftur inn í bíl með allt dótið. Þegar ég er hálfsest inn í bíl og með opna hurð keyrir Nick af stað. Við skulum bara orða það þannig að ég var MJÖG GLÖÐ að vera með joggingbuxur í töskunni.
Frumsýning á Silk Road á morgun... skemmtileg sýning og það er hægt að dást að Hauki Gröndal spila á fullt af hljóðfærum. Og ég dansa aðeins og flippa soldið. Ég er í cat woman samfesting í síðasta atriðinu. Það er ýkt töffað.
Heyrðu já krakkar!!! Mig vantar ródtrippfélaga á morgun (laugardag). Ég er búin að sýna Silk Road klukkan 9, en á að vera mætt rétt fyrir utan Borgarnes klukkan 10 að magadansa. Viltu koma í ródtripp? Ég borga bensín og göng og þú færð tæknimannalaun (5000 kall fyrir að ýta á play) en þú þarft að skaffa bíl. Hver er geim? Ég lofa að pissa ekki í bílinn þinn. Mig sárvantar bíl. Ég lofa að vera fyndin og syngja mikið og allt. Ég er ýkt góð í "Hver er maðurinn?"
Egótripp Ég breytti um bakgrunn... það var of mikið af fólki þar sem er illa við mig... hahaha. Ekki vera móðgidýrið þótt þú sért ekki þarna. Það kemur bakgrunnur eftir þennan bakgrunn. 1. lína a. Ég baksviðs í Stokkhólmi, fyrsta sinn sem ég fór þangað á Stockholm's Belly Dance Festival. b. Ég og Brendan Sullivan, á fyrsta deitinu okkar, þar sem við vorum í sama litaskema. Vandræðalegt? Ónei, ekki þegar maður er hipster. c. Plan B, sama kvöld og ég hitti söngvarann í Spin Doctors. Jebb. d. Karaoke Killed the Cat, Bootyoke, I need you Tonight sungið með Chris Goldteeth. e. Kate, Mokki, Erin. Bestu New York vinkonur mínar. f. Dansidansi í kveðjukaraoke-inu mínu. g. Tómt.
2. lína. a. 15 ára afmælið mitt. Ég fékk þennan mann í afmælisgjöf. Töff.is. b. McCarren Pool Party þegar Kitty var í heimsókn. Erase Errata spilaði. c. Tómt. d. Sjá 1d. e. Þessi veggur var 5 húsum frá mér í Brooklyn. Brosandi hjörtu. f. Þetta er tekið á furðulegum bar á Ludlow Street, þar sem ég fleygði derhúfu Gregs yfir allan barinn, því ég hata derhúfur. Mér er sama þótt þú sért frá Boston. Og haldir með Red Sox. Greiddu þér bara eins og siðmenntað fólk. g. Brendan Sullivan kyssir Margréti á ennið.
3. lína a-b. Fiðluballið. SjöttiA. c. Ég og Þuríður í sjóræningjaafmæli. d. Patrick, Halla, Salóme og Margrét götuleikhúsa í Pósthússtræti á baðherberginu sínu. Seriously. e. Margrét og grúppíurnar. Baldur, Hjalti, og Gunni Ben. Við erum fólkið sem stjórnar Saturday Night dansinum á Kofanum. Rock and Roll. Það skal tekið fram að allar grúppíurnar mínar eru betri og frægari músíkantar en ég. f. Tómt. g. Heima í Brooklyn í partýi sem ég hélt þegar Kitty var í heimsókn.
4. lína a. Tómt. b. Timmy, Kate, Erin og ég. Það sést ekki þarna, en ég er með herðatré á höfðinu. c. Mokki og Valgeir úti að borða á La Primavera með skrifigenginu. d. SAKIS ROUVAS. NAKINN. e. Í upphlut bakvið á Kofanum. Svona DJ-aði ég 17. júní og lenti á svakaséns með FULLT af mönnum með þjóðbúningafetish. Furðó. f. Bootyoke. Þarna er ég að syngja Got My Mind Set on You með Elann. g. Lúridýrið á Ítalíu 1988.
5. lína a. Ragnheiður Eyja Ólafsdóttir, litla frænka mín sem er stórkostleg. b. Mokki og mammasín, 89-90. Ég var í þessari peysu bæði í Grænuborg og í Ísaksskóla, svo það er hægt að tímasetja myndina með peysunni. c. Ég og Ingi í teiknimyndastíl. d. Spila músík, strike a pose. e. Sama og 4e. f-g. Mokki-kaffihúsið sem ég og S. Raggi fundum í Gautaborg.
6. lína a. Bottyoke. Þarna er ég að éta cupcake, gera bakbend, og syngja I need you Tonight. b. Sama of 5b. c. Að dansa Saturday Night maður. d. Tómt. e. Margrét og Ásdís Eir bangsanebbi í stórskemmtilegu fyrirpartýi, sem endaði með því að Maggi fór í kvenmannsbuxum á árshátíð. Já. f. Á Prikinu, að gæda Channel 4 um Reykjavík. Stuð að eilífu. g. Nachosið á Pianos. Nammi nammi.
7. lína a. Dansidansi í Iðnó. b. Kitty og Mokki á The Annex, þar sem var LEISERSJÓ. c. Mokki á Beautybar, sama kvöld og ég talaði við Brendan í fyrsta sinn. Hann var að DJa og ég var kjánaleg. d-e. Una, Maggi, Mokki. Við Una erum í fötum, þau voru bara ekki með ermum. f. Una og ég, rétt fyrir Frankspartý. g. Tómt.
8. lína a. Kate, Mokki, Erin. Kveðjukaraoke. b. Óli og Mokki gera rifsberjahlaup. c. Horft í gegnum laukhrign á Relish. d. Atli Viðar og Mokki með pönnukökur í andlitinu. e. Tómt. f. Í tógapartýi á The Cock. g. Carrie, Shandi, og Mokki á bootyoke. Carrie verður fræg söngkona einn daginn og Shandi er ýkt fræg.
9. lína a. Sjá 8a. b. Tómt c. Fótósjút með Soheir. d. Vigdís og Mokki á Piano's. Hún komst inn þrátt fyrir ungan aldur því að hún þekkti Chris Goldteeth. Tussufjör. e. Ingi, Mokki, Atli í kveðjuboði á Kofanum síðasta vor. Við erum eins klædd þarna. Það er töff. f. Sjá 8f. g. Þetta er MR.
10. Lína a. Sjá 8a. b. Þarna sést aðeins í formkökuna mína. Þarna er ég að öskra: I'M LONELY. c. Sjá 9c. d. Kvöldið sem allir í Stokkhólmi héldu að ég væri Kirsten Dunst. e-f. Shams El Amar og Maher Kishk. g. Mokki borðar sushi á Samurai í Williamsburg.
Svona er ég í alvöru Síðasta sumar, þegar ég bjó í töfralandinu, frétti ég að fyrrverandi... en samt ekki fyrrverandi... ööö við skulum kalla hann "sumarvesen fortíðarinnar" hefði gengið í hjónaband sjöunda sjöunda núllsjö. Bennigan'z. Sama dag og ég komst að þessu var karaoke, og ég kom upp á svið og sagði: "This song is dedicated to a guy I know, who recently got married." Well, I guess what they say is true, I could never be the right kind of girl for you, I could never be your woman. (Note to self: SPILA Á KOFANUM) Ely sagði að túlkun mín á þessu lagi hefði verið sensational og heartbreaking. Hann var með tárin í augunum. En það var ekki ætlunin, mér fannst þetta fyndið.
Spólað fram á síðasta laugardagskvöld/sunnudagsmorgun. Ég var búin að spila súperseint, síðan hitti ég Ragga á Qbar og síðan þegar við vorum á leiðinni í bílinn hennar mömmu sá ég eiginkonuna. Ég veit ekki hvort hún viti hver ég er. Ábyggilega ekki. Miðað við munstrið er hún samt alveg pottþétt ein af fastagestum þessarar síðu, gæti vel verið miðað við hvernig hún horfði upp og niður eftir mér. Kannski fannst henni ég í töff fötum bara. Ég benti Ragga á hana og sagði honum hver þetta væri, og við hlógum að því hvað hún væri með feita kálfa. Alveg í svona 10 mínútur.
Hrós og jákvæðni Pabbi minn gaf mömmu minni bókina hans Bergþórs í brúðkaupsafmælisgjöf. Þessi bók er stórkostleg. Hún er frábært uppflettirit, en líka mjög skemmtileg aflestrar. Myndirnar af Berþóri þar sem hann sýnir barbarahátt ýmiskonar eru stórskemmtilegar, nema þessi þar sem hann er að tala með fullan munninn, hún vekur hjá mér þann viðbjóð sem hún á að gera.
Ég er búin að finna uppáhaldssushistaðinn minn. Verst hvað hann er lítill. Hann er á milli Kofans og ógeðsbúðarinnar Lush, í íslensku Flatiron-byggingunni. Þó er ekki laust við að ég sakni New York að þessu leyti... þar sem maður gat fengið 2 rúllur, misosúpu og salat fyrir 7.99 dollara, eða 3 rúllur, misosúpu og salat fyrir 9.99 dollara... eeeeeeen ég er nú búin að blogga of oft um það.
Ef ég svara ekki símanum er það einfaldlega vegna þess að ég var að breyta hringingunni minni og hún er svo skemmtileg að ég brest í dans í hvert sinn sem síminn hringir, og svara (þegar ég svara) með bros á vör. Þetta lag ómar þegar fólk hringir. Hræðilegt vídjó samt maður... jiii.
Ég vil stofna ísklúbb. Og ég er ekki að grínast. Markmið hans verður að halda náttfatapartý þar sem hver og einn kemur með heimatilbúinn ís eða sorbet, eða býr til brjálaðan sjeik. Það er ókei að kaupa ís og mixa einhverju við hann og frysta aftur og segja að það sé heimatilbúið. Aðalmálið er samt að liggja í stórri flatsæng með vinum sínum í náttfötum og tala um fólk úti í bæ. Síðan á klukkutíma fresti er borinn fram nýr ís. Brjáluð humynd, I know.
Minningar Pabbi minn á stórkostlega bók eftir Þórarinn Eldjárn. Þetta er alvöru endurminningabók, þar sem örstuttar minningar, svona ein til tvær setningar gefa greinilega mynd af uppvaxtarárum hans, þar sem kynslóðin hans getur farið í nett nostalgíukast. Bókin heitir Ég man og er fullkomin bók fyrir svona lúða eins og mig sem skortir athyglisspan til að geta lesið "alvöru" bækur. Þetta eru uppáhaldsminningarbrotin mín: 24 Ég man alla sem byrjuðu að reykja á skautum.
40 Ég man endalausar deilur um það hvort Enid Blyton væri karl eða kona.
50 Ég man í átta ára bekk að einhver sagði við mig: "Ertu ekki byrjaður að greiða þér?"
76 Ég man að við Dóri vorum að skoða músíkblöð [...] og allt í einu benti hann á myndir af grínöktugum síhærðum náungum og sagði: "Þetta eru "Betles" þeir láta alltaf eins og fífl."
80 Ég man þegar Elvis var kallaður í herinn og skömmu síðar flaug það um allt að hann hefði fallið á vígvellinum. Samviskubitið sem greip mig þegar þetta var borið til baka og ég áttaði mig á að ég hafði syrgt hann meira en Ollu frænku.
125 Ég man að Jónas Jónasson var með viðtal við Hauk Morthens í útvarpinu og spurði hann í dýpsta trúnaði "Segðu mér Haukur, hvernig er að vera vinsæll?" en Haukur svaraði strax: "Það er ágætt."
129 Ég man að ég velti því fyrir mér hvort John F. Kennedy hefði verið búinn að frétta af Surtsey þegar hann var myrtur viku eftir að gosið hófst.
139 Ég man að ég hugsaði um hvað það gæti verið gaman að eiga foreldra sem væru til í að vera með sölutjald á sautjánda júní.
240 Ég man að ég fékk sag og spæni handa hamstrinum mínum á litlu smíðaverkstæði við Bjarkargötu. Þarna fékk ég nett krúttsjokk. Pínulítill Þórarinn Eldjárn að gera sér ferð á smíðaverkstæðið til að fá sag og spæni handa hamstrinum sínum. Úffí.
261 Ég man þgar ég kom að Aragötu 2 að rukka Vigdísi Finnbogadóttur fyrir Tímarit Máls og menningar og hún sagði: "Hvað er þér á höndum, gæskur?" þegar ég mætti henni á tröppunum.
366 Ég man delisíus eplin. Ég (Mokki) man hins vegar Siggu Jó og Golden delisíus eplin.
401 Ég man að í lífylgd Kennedys Bandaríkjaforseta var mannlaus hestur og stígvél í ístöðunum sem sneru tánum aftur.
420 Ég man að almanak, sykur og dívan eru arabísk tökuorð í íslensku.
Og uppáhaldið mitt: 2 Ég man Danny Kay í Hirðfíflinu í Tjarnarbíói Hér er Þórarni fyrirgefið að nafnið hans er skriið Kaye. Hirðfíflið. Uppáhaldsmyndin mín.
Mig langar að gera svona bók.
Ég man að ég hélt að Þórarinn Eldjárn héti Þórarinn Arinn.
Skipt um gír Ég er veik. Fokk ðat. Vísindaferð, vinna, dansæfingar, mömmó með Atla Frey, magadans, plötusnúðerí, meiri dansæfingar, sirkustími. Helgarnar fara aldrei í afslöppun. Lífið er of stutt til að láta sér leiðast.
The Mokki Show Ég lánaði Atla Viðari tösku á ferð hans til Miami, Bahamas og New York. Nú er hann að segja mér á msn að taskan hafi ekki verið tóm. Ég var alveg "ó fokk, skítugar nærur?" Nei. Í töskunni var peptóbismól, og ástarbréf. Framan á var M og hjarta, og innan í því stóð: "Mokki, this has been the best week ever. I've loved it all, and being around you makes me feel fine. You're everything I want, and I can't wait for another month. But I will. I love you so much, Tom" Atli getur ekki verið að búa þetta til, því að "makes me feel fine" var frasi sem við notuðum síendurtekið í allskyns samhengi, aðallega þó í samhengi við mat. Nú er ég með illt í hjartanu. Fuss.
Þessi póstur gæti heitið svo margt ... til dæmis Ég las það í Samúel eða Töfrar internetsins II eða Things we Said Today eða Nostradamus var ekkert merkilegri en ég eða "Ég er með silfurskeið í naflanum" eða ... Bloggið mitt er búið að vera með persónulegra móti undanfarið, ha... að minnsta kosti fyrir þá sem kunna að lesa á milli línanna. Ég veit að fólk úti í bæ talar um mig. Ég skil það ekki, ég er voðalega óinteresant fyrir fólk sem þekkir mig ekkert, svona þegar fólk tekur í burtu það sem ég geri í vinnunni. Kitty kallar þessa slúðurþörf fólks um mig að ég hafi "star quality" og það er víst voðalega gott fyrir mig að hafa slíkt, þrátt fyrir suddalega fyndnar kjaftasögur. Ég er með ágætisskráp svo ég get nú hlegið að flestu, t.d. að sögunni um að ég væri að stunda klósettkynlíf á Kofanum. Bara í vinnunni meðan ég spilaði löng lög. Þetta er saga sem skýtur upp kollinum öðru hvoru. Já fínt, já sæll. Það leiðréttist því hér með. Ég stunda ekki kynlíf á Kofaklósettinu, það eru/voru aðrir í því. Ég veit að sumt fólk sem ég þekki ekki neitt les þetta blogg eins og sumar konur lesa The Secret. En að konur sem eru að fylla í skörðin mín lesi þetta og tali um við góðar vinkonur mínar og konur sem mér þykir næstum jafn vænt um og mömmu mína er eitthvað sem ég hafði ekki pælt í áður. Vá, mig langar svo að skrifa söguna hér. Sjitt fokk. En ég meina, alltaf gaman að vita að einhverjum finnst maður áhugaverður og vilja eyða tímanum sínum í að stúdera mig. Nú er tvennt sem mig langar að gera í stöðunni. a) Blogga um þjóðfélagsmál, skrifa brandara og setja jútjúb vídjó hingað eða b) gera bloggið enn persónulegra og meira brútal.
Þessi færsla er ekki um fólkið sem þið haldið að það sé um, enda er of snemmt að skrifa eitthvað um það allt.
Að gefnu tilefni Ég elska ykkur öll. Að því sögðu: Í guðanna bænum, þegar ég er að spila á Kofanum, vil ég biðja ykkur um að koma ekki á bakvið borðið mitt. Þetta er vegna þess að sjái fulla ljóta fólkið fullt af fólki sniglast og rápa þarna á bakvið, heldur það að það sé allt í lagi að koma og bögga mig hérna megin borðs og þá er voðinn vís. Auk þess sem fáir kunna að vera þarna á bakvið í litla plássinu án þess að rífa úr sambandi, hrasa um snúrur, henda heyrartólum í gólfið eða grípa í borðið með þeim afleiðingum að það hellist kók yfir tölvuna mína og trixmixerinn minn. Þeir sem mega koma á bakvið borðið eru (í stafrófsröð): Arnór Atli Viðar Ásdís Eir Erla Eyþór Ingi Jón Eðvald Kitty Raggi Ragnheiður Tinna Valgeir Þurí og enginn annar. Eða jú, og strákar sem ég er að kyssa í það og það skiptið. Hohohoho. Sömuleiðis, ef ég er að geyma dótið þitt, verðurðu að gefa mér stundum smá tíma í að finna það, sérstaklega ef ég er að skipta á milli laga, þá gengur það fyrir úlpunni þinni.
Mokki: Oh, ég hlakka svo til að sjá hvernig börnnin mín verða í framan! Vigdís: Þau verða eins og kóalabirnir. Mokki: Ha? Vigdís: Já, þér finnst allir sem eru eins og kóalabirnir í framan voðalega sætir.
Lógík.
Ég keypti mér peysu á internetinu. Eða sko, mamma keypti mér hana. Þegar ég sýndi Arnóri hana sagði hann að hún minnti hann á þekkta auglýsingu frá því að við vorum lítil og mjúk. Mér fannst þessi auglýsing megatöff þegar ég var lítil en ég fékk illt í magann þegar ég sá hana. Gjössovel, St-st-st-studio line!
