Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Félagslegt sjálfsmorð Í gærkvöldi tók ég eftir konu sem var alein að dansa við eitthvað Black Eyed Peas dry hump lag. Hún kunni textann þrátt fyrir að vera af Stínu stuð-kynslóðinni. Hún sveiflaði rauðvínsglasi í kringum sig og henni fannst hún líða um gólfið. Tveimur lögum síðar er komið að henni að syngja. Og hún syngur I believe I can fly. Í miðju lagi finnst henni eins og undirtektirnar séu ekki alveg nógu góðar, svo hún vippar út á sér brjóstinu. Ég frussaði nachos yfir allt. Gærkvöldið var gott.
Sæll Sambýlingur minn stakk upp á því í dag að ég myndi vinna fyrir mér sem stílisti. "I can hook you up with people" sagði hann. Eins hip og cúl og það hljómar, þá held ég að ég gæti allllldrei unnið við slíkt. Að setja saman lúkk á annað fólk en sjálfa mig er mér ofviða og myndi líklegast enda með því að allir litu nákvæmlega eins út og ég. Sem yrði algjör katastrófía.
Þessa helgi er 48 tíma imprómaraþon í UCB Theatre. Ég keypti mér passa og er á leiðinni þangað aftur, nema í kvöld ætla ég að kíkja á Benna Hemm Hemm í Union Hall með Shandi og Blake.
Það eru 3 vikur þangað til ég kem heim. Sem er nógur tími. Ég hlakka til að sjá ykkur öll. Það er erfitt að eiga tvær heimaborgir, en samt eitthvað furðulegt við það að fólk sakni mín á báðum stöðum.
Bootyoke Fyrir þremur árum síðan stakk Jesse vinur minn upp á því við Chris gullintanna að hafa svokallað Bootyoke. "No, no, don't you get it? Karaoke in hotpants!" Chris var ekki sannfærður, en ákvað að prófa. Bottyoke var haldið í þriðja sinn í ár. Ég kom í fyrra og það var ofsalega gaman. Kannski vegna þess að þá voru fleiri hérna vinir mínir en núna, en við látum það liggja milli hluta. (Fólk er afbrýðisamt út í mig þar sem ég er útsjónarsöm og er að halda mér á floti hérna með hugviti og hæfileikum, og er víst að monta mig á myspace... ahahahahaha fólk..)
Ég söng All that she wants og I need you tonight með Chris, og á meðan hélt ég á cupcake. Ég er tiltölulega nýbyrjuð að fíla svona cupcakes og kaupi mér yfirleitt 1-2 á hverju karaoke frá kökubúðinni við hliðina á Pianos. Þetta var þó í fyrsta sinn sem ég neyddist til að taka hálfétna köku með mér upp á svið.
Elann vinur minn leyfði mér að syngja I got my mind set on you með sér, og ég var virkilega hrærð þegar hann kallaði mig upp á svið með sér, því hann rúllar upp þessu lagi. Annars er hann ekkert spes í karaoke fyrir utan þetta eina lag.
Ef þið erum með myspace þá setti ég inn bootyokemyndir hér.
Giraud vinur minn átti besta atriðið þetta kvöld. Hann söng here I go again on my own. Í miðju lagi rífur hann hlýrabolinn utan af sér, en nei, það er ekki allt. Rétt fyrir gítarsólóið rífur stuttbuxurnar af sér, tekur sóló á mækstandinn og klárar lagið í nærum og með svitaband. Ég var ein af fáum sem vissi af þessu, svo ég náði þessu á vídjó. Hann hafði keypt stuttbuxur tveimur númerum of stórar, klippt þær og bætt á þær frönskum rennilás. Hugvit!
Best karaoke performance ever. from mokkinn and Vimeo. Þrátt fyrir öll þessi skemmtilegheit þá minnir þessi árstími (bootyokeárstíminn) mig á það þegar ég kom hingað í fyrra til að hitta Tómas. Í hvert sinn sem ég man eftir því þá lem ég mig gjarnan í hausinn. Það hjálpar ekki til að hafa hið vökula arnarauga systur hans yfir sér þegar maður reynir að skemmta sér... En ég reyni að láta það ekki á mig fá. Sorrý. Þurfti bara að fá útrás fyrir þetta hér, nenni ekki að blanda fólkinu í þetta. Eftir að hafa grennst hressilega í byrjun sumars er ég að fitna eins og sækýr. Kannski að maður byrji bara í kókinu eins og allir? Dahjók. Ég á mjög skemmtilega sögu um sækýr, en hún er best framsögð. Ég dansaði í The Box síðasta laugardag og á að dansa aftur á þriðjudag. Vildi að það væri meira, það er svo tussugaman að dansa þar.
Á fimmtudaginn var ég í afmæli hjá kærustu vinar míns. Jenny Garofalo var þar líka. Hún er með ýkt mörg tattú og pííínulítil.
Sama kvöld fór ég í algjörlega fyndnasta sannleikann eða kontór sem ég hef farið í. Ég þorði ekki í kontór. Frægir menn kóngulóargengu naktir og ýmislegt fleira.
Ég hitti The Yes Men um daginn. Ég fattaði ekkert hverjir þeir voru fyrr en of seint.
Ég fór snemma í gærkvöldi á tónleika hjá vinum Shandi. "Oh, they're just friends of mine from San Fran." Þegar þeir stigu á svið og byrjuðu að spila dó ég. ÞETTA VORU FOKKING SCISSORS FOR LEFTY. Þeir eru æði og ég er búin að hlusta of mikið á þá undanfarin ár.
Ég er voðalega spæld að hafa misst af Heiðmerkurafmæli Ásdísar og Önnu. Ég stakk upp á að þær héldu svona eina krónuafmæli í Central Park fyrst Hljómskálagarðurinn var ekki fyrir hendi.
Ég held að Sex and the City hafi eyðilagt New York að mörgu leyti. Ég blogga um það síðar. Margir litlir hlutir sem eru furðulegir.
Skemmtilegheit 1. Audition í kvöld. Klukkan hálf ellefu að ykkar tíma vil ég fallegar og góðar hugsanir alla leið hingað. 2. Vinur minn vill að ég syngi nokkur lög sem hann er að semja. Hver segir svo að maður geti ekki fengið músíkgigg í gegnum karaoke??? 3. ÞAÐ ER ÞRUMUVEÐUR!
Ef ég myndi falla í sömu gryfju og allir Myndi ég tattúvera kirsuber á mig. í Ameríku er allt með kirsuberjabragði, nema smokkar eins og við Ásdís komumst að. Mér finnst allt gott með kirsuberjabragði og fólk stríðir mér oft á þeirri áráttu. En það er ekki bara það. Kirsuberin myndi tákna okkur systurnar sem erum svakalega líkar en samt fastar saman og af sama meiði. Auk þess útskrifaðist ég úr MR í kirsuberjabuxum. Og það er rokkabillí. Hópþrýstingur. Ég læt ekki undan. Frekar myndi ég gata á mér nebbann.
Það er allt í lagi með mig Gufupípa sprakk í austurhluta Manhattan áðan, en ég er alltaf í neðri hlutanum ef ég er á Manhattan. Það er í lagi með mig. Meira að segja í himnalagi.
Hérna í Brooklyn eru týpur sem ég hef ekki séð á Íslandi. Þetta eru oftast stelpur, með annaðhvort peroxíðlitað ljóst hár eða kolsvart. Þær eru oft tattúveraðar allsvakalega, eru fölar og með skærrauðan varalit. Þær eru samt ekki pönkarar, heldur ganga um í fötum frá 1940 og 50, og eru svakalegar pinupstelpur hvað varðar allt nema húðflúrin. Adam kallar þær suicidestelpurnar. Ég kalla þær Dítuvontísur. Þær eru ofboðslega töff. Engar áhyggjur samt, ég ætla ekkert að fara að fá mér húðflúrsermar.
Ég elska litlu cupcakebakaríin hérna. Þegar mann langar í eitthvað sætt þá fer maður og fær sér litla köku sem kostar 100 kall.
Við götuna mína er dásamlegur pizzastaður, þar sem pizzusneið og kók kostar 3 dollara. Það er 180 kall. Í garðinum á bakvið staðinn er gróðurhús þar sem þeir rækta kryddjurtir og tómata.
Hérna í nágrenninu er gömul sundlaug sem er ekki lengur sundlaug, heldur risastórt tónleikasvæði. Þarna eru oft tónleikar og á sunnudögum er ókeypis.
Ég er líka mjög hrifin af litlu leikhúsunum sem bjóða upp á spunaleikhús á hverju kvöldi, og það kostar 5 dollara inn. Það er frábært að fara eftir vinnu og hlæja sig máttlausan í myrkrinu.
Eina sem er ekki gott hérna: Það er erfittt að fá alvöru indverskan mat. Ég sá samt veitingastað um daginn sem heitir Brick Lane. Það finnst mér óendanlega fyndið.
COME ON KRAKKAR!! Hann er alveg til í að láta mig hringja í sig og segja kannski og kaupa handa honum blóm. Auk þess er hann til í að spjalla klukkutímunum saman. Síðan er hann með á hreinu bæði hvernig prins og elskhuga ber að haga sér.
Peh-jásan Ég vaknaði við það að Fréttablaðið hringdi í mig. Ég verð s.s. í Fréttablaðinu á næstu dögum. Hvernig fengu þau samt Ameríkunúmerið mitt? Ekki gegnum Ölla, ekki í gegnum Arnór. Steikt.
Annars gengur bara voðavoðavel hérna. Kitty er í heimsókn, hún hoppaði upp í flugvél. Bókstaflega. Ég fékk myspace comment sem sagði: ÉG ER AÐ KOMA NÚNA! Og ég pikkaði hana upp á JFK um kvöldið.
Kitty er í heimsókn Og verður hér fram á miðvikudag. Við erum búnar að skoða ýmislegt skemmtilegt, en aðallega borða og dansa. Við fórum á uppáhaldsushistaðinn minn, ég fékk mér salat og sushi, en hún fékk sér salat, sashimi, edamame og gyozas. Ég fékk mér bjór og hún fékk sér sake. Reikningurinn var 78 dollarar fyrir allt þetta. Það er ekki einu sinni 5000 krónur. Good morning sko.
Ég fór út í gær í gula samfestingnum sem ég keypti mér á 8 dollara. Menn kölluðu rassinn á mér gold digger. Jahér.
