Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Skíðanörd óskast Hinn útlenski kærasti ætlar að koma til Íslands í desember. Hann er mjög hrifinn af svokölluðu cross country skiing, og langar að prófá eitthvað því tengt á Íslandi. Ég hef aldrei farið á skíði, vegna þess að ég var í ballet. Auk þess á ég ekki skíði. Vitið þið um einhvern sem stundar þessa íþrótt sem væri mega til í þetta einhvern daginn 28. des-4. janúar? Það er ef það er nógur snjór...
Íslandsmeistarakeppnin í magadansi Já, ég er að keppa í semi-professional flokki. Keppnin fer fram 10. nóv, klukkan 8. Það kostar 1800 kall inn, en ég er að selja miða fyrir 1500 kall. Miklu betri díll. Þetta er í fyrsta sinn sem Kramhúsið tekur þátt, og við erum fjórar þaðan sem keppum, Rósalind, Birgitta, Vala og ég. Ég er númer 3 í röðinni af 8 keppendum í þessum flokki. Keppnin verður alls ekki of löng, stefnt er að því að hún fari ekki yfir 2 tíma (9 stelpur keppa í intermediate-flokknum), enda voru strangar eglur um að lagið mætti alls ekki vera of langt. Ég lofa miklu stuði. Ásdís Eir er þegar búin að kaupa miða, og Ástrós, Konráð og Atli búin að boða komu sína, þannig að miðarnir fara hratt.
Gleymdi ... að segja að það var sænsk hljómsveit sem hitaði upp fyrir Phoenix. Þeir voru allir ljóshærðir, nema trommarinn sem var af indversku bergi brotnu eða eitthvað slíkt. Síðan voru þeir allir í fötum frá H og M. Svona ofsalega plein og meinlausum khakilituðum en í svona wannabe designer jökkum. Það allra sænskasta voru síðan nöfnin á lögunum. Þarna voru spiluð lög sem hétu meðal annars Champagne Eyes og Don't Cross my Landscape. DON'T CROSS MY LANDSCAPE???? Mongó.
Hvalveiðar Nei djók. Ég elska mat. Ég elska London. Og matinn þar. Já, og manninn þar.
~ Fyrst ber að nefna að maðurinn býr til alltof góðan mat. Mokki verður feitur feitur feitur. Taílensku tígrísrækjurnar með kóríander og kókosmjók og madnessi eru næstum eins og kynlíf á diski. Nammi múff.
~ Við fórum á Pheonix-tónleika með Richard. GEEEEEEEEÐVEIKIR TÓNLEIKAR. Ljósashow og læti. Og hetjutrommari. Richard var ótrúlega fyndinn í byrjun tónleikana þegar það var dauðaþögn og æðti yfir allt: "Oh man, I love Phoenix" með þykkum Bristolhreim. Hann hafði aldrei heyrt í Pheonix áður. Tommi og Richard voru duglegir að dansa saman eins og gömul hjón, og Ameríkanarnir fyrir aftan okkur voru ekki að fíla það. "Stop touching us" Ehhh... rokktónleikar? Já? Þegar leið á tónleikana hófum við öll að dansa saman, Ameríkönunum til mikilla hugarbrota. Sérstaklega þegar við byrjuðum að vanga 3 saman. Djöfull var það fönní.
~ Kate Coats heiðraði okkur með nærveru sinni frá laugardegi til þriðjudags.
~ Við stungum hana af á sunnudeginum og fórum til Cambridge. Á The 10th Annual Apple Day í grasagarðinum í Cambridge. 1,5 tíma keyrsla á hjólinu. En þetta var þess virði. Yfir 200 gerðir af eplum, smakk bæði á eplum, epladjús úr mismunandi eplum, eplatjötney, eplasíder. Eplaglögg. OG!!! Býflugumaður sem vissi allt um býflugur! Réttur maður á réttum stað, því ég og Tommi höfðum verið að ræða um hvor væri betri til blómafrjóvgunar, venjuleg býfluga eða flöffí hunangsfluga. Ég hafði að sjálfsögðu rétt fyrir mér, það var flöffí hunangsflugan með mjúka rassinn!!!! Það borgar sig að vera með mjúkan rass, það hef ég alltaf sagt. Síðan fórum við á hjólinu til baka. OG ÞÁ BYRJAÐI ENSK RIGNING. ÉG DÓ. DÓÓÓÓÓ!!! Samt fékk ég svona 10% af veðrinu á mig, Tommi tók það allt eigilega. Greyið múffinn. Og ég bara vældi og vældi. En síðan fórum við í heitt bað. Ó svo gott. Ahh.
~ Úff. Síðan borðuðum við á Gili Gulu. All you can eat sushi fyrir 13.85 pund. ÚFF. Þegar við settumst sat kona á móti okkur, japönsk, og hélt um munninn, eins og hún væri búin að borða illa yfir sig. Hún hélt um munninn um stund, borðaði síðan einn disk í viðbót. Eða sem sagt það sem var á honum. Síðan stóð hún upp og fór á klósettið, kom aftur rauðeygð en örlítið hressari og pantaði sér ís. Við stóðum okkur betur en hún. Ég var ömurlegust, borðaði bara 15 diska, Matthew borðaði 25 diska en Tómas, íþróttamaðurinn í hópnum borðaði 27 diska. Við borðuðum samtals 67 diska. Djöfull var það gaman.
~ Einn daginn þurfti Tommi að ná í læknaskírteinið sitt á pósthúsið (ábyrgðarbréf). OG!! Einn póstgaurinn BAKKAÐI Á HJÓLIÐ HANS!!! Elsku gamla hjólið. Allir á pósthúsinu æptu og allir vildu vera vitni. Eins og þetta lítur út núna, þá er startarinn rispaður (hello ryð good morning) og handfangið er laskað, númeraplatan er beygluð og stýrið er eitthvað beyglað líka. Úff. Asnafífl. Við vorum í uppnámi.
~ Við hittum líka Bjössa DJ, sáum Hafdísi Huld hita upp fyrir Vincent Vincent and the Villains. Hún var Ok. VVV voru líka góðir sérstaklega I’m on my own I’m on my own. Hér eru þeir að syngja það með öllum grúppíunum sínum:
Samt sem áður átti miðhljómsveitin, The Metros. Góðirgóðirgóðir. Frábærir á tónleikum. Frrrrrrrábærir.
~ ATLI!! ÉG HORFÐI Á UNIVESTIRY CHALLENGE!!! Og vá NÖRDAR.
~ Síðasta kvöldið var mest spes maturinn. St. John's. Hefðbundinn enskur matur. Í forrétt var ég leiðilegust, ég fékk mér smokkfisk. Matthew fékk sér ristaðan beinmerg sem hann saug úr beini. Tómas fékk sér hreindýraterrine, svipað og paté. Í miðjunni var kálfaheili.. Kálfaheili. Kálfaheili. JÆJA. Ég hafði stúderað matseðilinn um daginn, í veikri vona ð finna eitthvað sem ég gæti borðað. Jú, ég fann kálfabrjóst, en það var búið þegar við komum. Ég fékk mér villisvínasteik í staðinn. Það var ókei. Tómas fékk sér akurhænu. Matthew fékk sér steikt svínainnyfli. Eftirrétturinn var skemmtilegur. Okkur fannst svo erfitt að velja að við deildum fjórum. Beiskt súkkulaðigúmmelaði með brandílegnum kirsiberjum, púðursykurís, eccles kaka með sterkum osti (mér fannst ógeð, en strákunum fannst geðsjúkt), og eplasorbet með pólsku vodka. Best var að blanda saman súkkulaðigúmminu og púðursykurísnum, fannst mér.
~ Og ég keypti mér gullstígvél. Eyddi samt mestu í mat og transport.
~ Meðan ég var í útlöndum eignaðist ég litla frænku. Hún er með krullur og eins nef og ég. Úllímúllí. Mig langar að setja mynd af henni en ég skilurru veit að séð og heyrt myndi taka hana og setja hana í blaðið sitt skilurru.
Kvikmyndir Muniði hvar Mel Gibson dó í Braveheart? Eða hvar Bridget Jones lenti í vandræðaslysi með strætó? Eða hvar Hugh Grant giftist næstum því Duckface í Fjórum brúðkaupum og jarðarför?
Þetta gerist allt á spítalanum hans Tom. Já, það er kirkja þar og virkisveggir og alle græjer.
True story Í dag sat ég í stofunni og var að læra. Þá allt í einu sá ég stærsta og feitasta kött heims. Hann kom niður um skorsteininn og stökk út úr arninum. Ég hélt ég myndi deyja. Þetta er feiti kisinn sem býr uppi. Úff hvað mér brá.
Helgin var góð. Ég tók samt eigilega engar myndir, fórum á svo marga staði þar sem það bara mátti ekki. En já. Ég tók strætó að Hammersmith, þar sem ég beið eftir Tómasi. Ég var með RISAstóra tösku. Meðan ég beið keypti ég mér fallega peysu sem var hlý og fór í hana. Síðan kom Tómas. Við keyrðum mjög hratt út úr London og til Oxford. Mér var ískalt. Við borðuðum kvöldmat í Harry Potter-salnum og maturinn var ekki jafn góður og salurinn. En djöfull var það gaman. Allir nemendurnir þurftu að vera í skikkjum hahaha. Síðan fórum við á bjórfestival og hittum hinn pólska og gífurlega hressa Stefan og vini hans. Annar þeirra var alltof feiminn en hinn var ekki feiminn. Ég hafði meiri áhuga á fólkinu en bjórnum, og mennirnir höfðu næstum jafn mikinn áhuga á rassinum á mér og bjórnum. ÖSS. Tom kallaði þetta "human zoo" og komst hann nokkuð nærri því að lýsa stemminunni með þeim orðum. Síðan fengum við okkur Khebab og fröllur og fórum síðan heim. Morguninn eftir fór ég í sturtu. Við vorum á 3. hæð þannig að krafturin á sturtunni var enginn, svo ég var með sápu í hárinu fram eftir degi. Sjarmerandiii. Ég fékk ís í morgunmat og síðan skoðuðum við skóla og turna og söfn. OOOOOG!!! Það eru tvær hæðar í Oxford, gerðar úr fólki sem dó í Plágunni miklu. Önnur hæðin var gerð úr venjulegu fólki en hin úr ljótu fólki. Nei djók, nemendum. Við skoðuðum gömlu heimavistina hans Tomma og GUÐ MINN GÓÐUR AF HVERJU Á ÍSLAND EKKERT SVONA? ENGIN SVONA FALLEG HÚS? EÐA SKÓLAR? (OK, já ég veit, MR og allt það, en MR kemst ekki nálægt þessu!) Jæja pæja. Síðan keyrðum við frá Oxford og stoppuðum á ofsalega sætum stað sem heitir The White Hart. Þar fékk ég brjálaða tómatsúpu og síðan deildum við fiskbakka. Hann var svo stór að við þurftum að færa okkur á fjögurra manna borð. Síðan keyrðum við krókaleiðir til Bristol. Við ætluðum að finna mósaík frá þeim tíma þegar Rómverjar sprönguðu hér um sveitir. Við fundum ekki neitt. Síðan fórum við til Bristol. Á leiðinni brotnaði skrúfa í hjólinu sem hélt rafgeyminum á sínum stað. Tommi hélt rafgeyminum við hnjánum til Bristol, þar sem við rétt náðum að fara í leikhús. Við sáum The Birthday Party eftir Pinter, en ég ætla að skrifa miðannaverkefnið mitt í Pinterkúrsinum um það leikrit, og þessa uppsetningu. Leikararnir voru frábærir, fyrir utan einn sem var alltaf miðpunktur þess sem var að gerast. Greyið. Síðan fórum við á megafínt hótel. MEGAFÍNT. Það kostaði sam tþað sama og miðlunghótelið sem við vorum á í Oxford. Ég sá konu í jólatrésglimmermadnesskjól. Hún var ekki töff. Við fórum út og keyptum okkur pizzu sem var stórkostleg. Síðan átum við pizzuna í rúminu og horfðum á Four Weddings and a Funeral (Sorry love, I just had to write it). Síðan fór ég í bað sem bakið mitt þarfnaðist sárlega eftir þunga tösku og mótorhjólahristing. Við vöknuðum nokkuð seitn og rétt náðum morgunmatnum sem var æði. Ég meina, 4 gerðir af djús fá mig til að finnast allt æði. Síðan reyndi Tommi að laga hjólið, gat það ekki en við ákváðum samt að reyna að fara til London. Það gekk ágætlega. Þar til hjólið dó. Við hóuðum í viðgerðartrukk sem hjálpaði okkur. Síðan keyrðum við af stað. Og hjólið dó aftur. Þá hóuðum við í tryggingafélagið sem kom og sótti okkur eftir tvo tíma. Við fórum í hver er maðurinn og sáum héra. Síðan kom voðalega krúttilegur kall að sækja okkur. Tom var hræddur við hann, en ég sá að hann var með eyrnalokka svo að það var ekkert að vera hræddur við. Þeir töluðu um mótorhjól og lím á leiðinni heim. Síðan gáfum við honum harðfisk. Og borðuðum sushi í seinkvöldmat.
Fullorðin? Síminn hringdi áðan. "Hello, can I speak to Dr. Thomas Berriman?" Því miður, hann væri bara í vinnunni. Nei, ég vissi ekki númerið þar. Hrigdu bara á deskið á St. Barts. Dísús. Annars er það helst að frétta að 10. nóv þá er bannað að gera nokkurn skapaðan hlut nema horfa á Margréti vinkonu sína keppa í Íslandsmeistarakeppninni í magadansi.
I got lost in the sounds... Regina Spektor hefur búið í eyrunum mínum undanfarið. Hún er mjög mjög mjög skemmtileg. Svo er hún líka sæt og fyndin. Lögin hennar fá hjartað mitt til að dansa.
Ég er með nýtt hár. Hitti bossinn minn í klippingu, mjög skemmtilegt.
Ég fer til London á morgun. Með allar bækurnar, hælaskó og hvalheldar mótorhjólabuxur í eigu Ásdísar. Þær voru í eigu Batman og hún keypti þær á ebay.
Menningarroadtrip Ég fór í menningarroadtrip með Atla Frey í gær. Við fórum upp í Borgarnes og fengum okkur shake á leiðinni. Þetta var í fyrsta sinn sem Atli for út úr bænum í 3 ár. Leikritið, eða sagnaskemmtunin var stórkostleg. Benedikt er æðislegur, leikur sér með textann og áhorfendur. Höfuðlausn í hans flutningi sannar línurnar: "Best er kvæðið framsagt" eða eitthvað álíka. Ég mæli með þessu, ef þið fáið miða suckers.
Uppáhaldsdyravörðurinn minn Er hann Jón. Hann á reyndar kjánalega vini sem biðja um Bob Dylan um hálf fjögur, en það er allt í lagi. Hann er alltaf mjög hjálpsamur og spyr mig alltaf hvort hann geti fært mér eitthvað þegar hann á leið framhjá mér. Svo er hann með glóðarauga í dag. Töff.
P.S. Ég fékk einu sinni glóðarauga. Ég lenti í árekstri með kærastanum hennar ömmu og ég fékk rúnstykki í andlitið.
P.P.S. Amma mín bakaði rúnstykkin.
P.P.P.S. Mér finnst rúmstykki betra orð. Bæði eru þau mjúk og síðan er frábært að borða þau í rúminu.
Deit Ég bauð Konna á deit 4. nóv. Við ætlum að sjá Borat myndina og fá POPPKORN OG STÆRSTA KÓK. Og ætlum að sitja í hliðunum því þá þurfum við að pissa svo mikið. Pissudeit.
Carrie Í síðustu viku hafði ungur maður að nafni Valgeir samband við mig. Honum fannst ég kjörin í nýtt verkefni á vegum Iceland Express, því hann hafði verið að lesa bloggið mitt. Svona er maður skemmtilegur á internetinu. Jæja. Ég er semsagt komin með eina vinnu í viðbót. Tjékk it.
The Kalli Syndrome Ef ég héti Georg, þá væri ég þekkt sem Goggi blogg. Svona eins og Katrín.is. Til útskýringar brandarans hér að neðan: Síðustu hermennirnir eru farnir frá Íslandi. Fattiði núna? Ha? Ha?
Tvöfalda bítið Á sunnudagsmorgun fór ég að sofa klukkan 7 um morguninn. Ekki út af einhverju helvítis djammi, það væri fáránlegt að kvarta yfir eigin djammi. Ég veit ekki hvort ég dáist að fólki sem heldur út til 6 öll djammkvöld. Á mánudagsmorgun ber mér að vakna klukkan sjö. Hversu fáránlegt er það? Arnór stakk upp á því að ég myndi gefa út mixdisk, með lögum sem mér finnst skemmtileg. Hann á að heita Ömurlög, vegna þess að lögin eru ekki þarna vegna gæða, jú kannski sum, en þau eiga það sameiginlegt að maður var soldið búinn að gleyma að þau væri til. Seinna sama kvöld bað Tóta bardrottning mig um að búa til mixdisk fyrir sig. Tilviljun? Ég held ekki. Allavega. Ég vil minna ykkur á þessi lög: 50 Ways To Leave Your Lover - Paul Simon Frábært viðlag. Góður fílingur. The Sidewinder Sleeps Tonight - REM Kommentjameikaaaa Komentjameikaaaa Dyer Maker - Led Zeppelin Oh oh oh oh oh you don't have to goooo oh oh oh oh Maður er alltaf að bíða eftir að lagið hefjist. Sem er skemmtilegt. La Camisa Negra - Juanes Þetta er skemmtilegt lag. The Safety Dance - Men Without Hats Chris og Matt í hotpants að dansa og syngja þetta lag gerir það ódauðlegt. Two Princes - Spin Doctors Frábært lag. Soldið lengi að klárast samt. Crockodile Rock - Elton John Ég rokkaði þegar ég tók þetta lag á karaokebar í Montauk. Frjáls - Vinir Vors Og Blóma Ok, hversu gott var þetta lag þegar maður var á gelgjunni? Ný Dönsk - Nostradamus ó svo gott. Sísí - Grýlurnar Love love love. I Need You Tonight - INXS Eina lagið til að spila þegar maður er búinn að kaupa sér ný stígvél og þarf að strut-a soldið. What a Feeling - Irene Cara Fallegt lag. Pure Shores - All Saints Ok, hvað varð um þessa frábæru hljómsveit? Losing a Friend - Nylon Of gott til að sleppa því. Allir fíla það á laun. Láttekki svona, ég veit það.
