Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Föstudagskvöld: Ben and Jerry's og my heritage. Djammið á morgun. ókei, ég prófaði nokkrar myndir. OK. Kate Winslet, Giselle Bundchen OG Celine Dion? Klárlega Guð að segja mér að giftast Leonardo DiCaprio.
Á Íslandi núna Ég er svo þreytt. Ég lenti á föstudaginn og þurfti að bíða í einn og hálfan tíma eftir að taskan mín birtist á beltinu. Stúlka sem stóð við hliðina á mér sagði: "Ef það væru sprengjur í töskunum, vildu þeir þá ekki losna við þær af flugvellinum?" Það voru samt engir snákar í flugvélinni. Hjúkket. Jæja. Gatwick er langt langt langt í burtu frá Putney, svo ég sat á hjólinu í klukkutíma með töskuna bundna við mig og það var mjög óþægilegt. En samt gaman. Við komum okkur fyrir og síðan fórum við út að borða á rosalegan indverskan veitingastað, sem var falinn í húsi sem leit út eins og íbúðarhús. Ég fékk níu rétti, þar sem bar hæst humar með kakódufti, krabbalinsubaunasúpu, sveppadót með tómatsorbeti, mangómús í svörtu súkkulaðibúri, og kókosís. Tom fékk samt betri eftirrétt en ég, kolfí (sem er mjólkurís, ekki rjómaís) með vanillubaunum og rósablöðum. Jesús minn svo gott. Síðan fórum við og skoðuðum gamalt skip og hvíta gúmmífiska við Thames. Daginn eftir fékk ég beikon og egg og vöfflur með ís í morgunmat. Síðan fórum við í Christies og skoðuðum stærsta Barbie-safn í einkaeign sem verður boðið upp á þriðjudaginn. Þar á meðal fyrstu dúkkuna sem var framleidd og íslenska Barbie, sem var reyndar í sænska þjóðbúningnum. Vildi óska að ég væri með myndir, myndavélasnúran er í fríi. Síðan fórum við í ííííííískalt sund þar sem fólki sturtar sig í sundfötum og þar eru engir skápar. Spes. Síðan keyrðum við í gegnum garð sem Tom hjólar um. Þar voru milljón trilljón hreindýr og síðan sá ég líka mjög loðinn hund. Ótrúlega gaman. Síðan borðuðum við mat á pólsku veitingahúsi. Mjög mjög mjög skrýtinn mat. Síðan fórum við heim og gerðum okkur tilbúin fyrir 50's partý sem átti að vera þá um kvöldið. Ég var í svona klukkutíma að greiða mér. Ég var í bláa kjólnum sem ég var í í brúðkaupinu hans Burkna og ég var ýkt sæt. Tom var í tweedfötum frá toppi til táar. Og síðan vorum við á hjóli frá 1959. Við borðuðum kvöldmat (í fötunum) á eþíópískum veitingastað. Já, Eþíópía á sér matarmenningu. Mjög skrýtinn matur. Risastór svona naanbrauðakaka sem var úr súrdeigi og svolítið eins og marglytta viðkomu. Síðan dýfði maður því ofan í allskonar skrýtinn mat. Mjög gott samt. Ég fékk samt samviskubit að geta ekki klárað matinn minn á eþíópískum veitingastað. Síðan mættum við í partýið og allri dáðust að okkur, þar sem í þessu 30 manna partýi vorum við svona 6 sem dressuðum okkur upp. Fólki fannst ég merkileg að vera frá Íslandi. Spurðu samt alltaf hvaðan ég væri frá Englandi. "You do have a lovely accent." Þegar við fórum stóð allt partýið úti á götu og úti í glugga og dáðist að okkur á hjólinu. Djöfull erum við cúl. Daginn eftir vöknuðum við snemma. Tom átti afmæli. Ég gaf honum stóra 66°N úlpu sem hann getur notað þegar hann kemur yfir áramótin. Ég gaf honum líka Hugleiksbókina á ensku og 101 Reykjavík dvd. Svona Íslandsstartpakki. Við fórum í búðina að kaupa grillmat og Pimm's fyrir grillveislu í garðinum. Allir pokarnir rifnuðu á leiðinni heim, svo ég þurfti að stoppa meðan Tom hljóp heim og náði í fjallgöngubakpoka og Matthew, sem leigir hjá honum. Pikknikkið var æðislegt. Við fórum í blöðruleikinn, þar sem maður hefur blöðru bundna við hvorn ökla og síðan á maður að stíga á blöðrur hinna og sprengja þær. Það var mjög skemmtilegt. Ég og Harrison vorum old school með langan spotta, en hinir með stutta. Síðan fórum við í pennies up your butt. Leikurinn gekk út á að stja eins marga peninga og viðkomandi treysti sér milli rasskinnana, labba eins og mörgæs og droppa þeim síðan í skál. Liðið mitt vann 2-0. Í bæði skiptin munaði einu penníi. Mjög skrýtið, þar sem Tom er með miklu stærri rass en ég. Krúttíbútt. Við borðuðum kjúkling, hamborgara, pulsur (ekki ég samt) og hlaup og smarties og haribo. Og ostapúff. Og lékum okkur í barnaleiktækjunum. Þau eru stórhættuleg. Og drukkum Pimms. Síðan fórum við heim og horfðum æa 101 Reykjavík. Það er töluð allt of mikil enska í henni. Haaa... Í morgun tók ég leigubíl út á Gatwick og flaug heim. Frústrasjón mín var mikil þegar ég komst að því að eigungis var hægt að fá morgunmat á flugvellinum. Úff. Síðan var tekinn af mér maskari, eyeliner og svitalyktareyðir vegna þess að það er víst vökvi. Ég var nýbúin að kaupa það í fríhöfninni heima. Rass. En já. Ég er komin til Íslands. Og ég á sætasta og besta kærasta í heimi.
Víííí Í gær fékk ég 9 rétta indverska máltíð. Það var mikið madness. Síðan þóttist ég vera mongó aftan á hjólinu. Það var gaman. Í dag ætlum við að skoða allar barbídúkkurnar sem verða boðnar upp hjá Kristís á þriðjudaginn. Og í kvöld er 50's partý. Verð að fara, hann er búinn að baka handa mér vöfflur í morgunmat.
25 Ég er svolítið veik. Sem er ekki gott, því ég er að fara til Donlon á föstudag. Þar mun ég þeysast um borgina og borða góðan mat. Sömuleiðis hitti ég alla vini Tómasar í afmælisveislu á sunnudaginn. Allamalla. Ég er búin að kaupa gjöfina, langar að skrifa hvað það er en ég veit að Tommi er að reyna að lesa þetta blogg með orðabók í hönd. Talandi um orðabækur, róðrarvinir hans eru framan á nýju Oxford English Dictionary. Madness. Enú. Ég keypti gjöfina í búðinni í Bankastrætinu sem ferðamennirnir fara í sem er við hliðina á Sævari Karli. Fattiði? Og þetta nýja frá manninum sem leikur sér með hugann, á ensku, þrjár í einni? Leikrit þú veist... Og kringlótt sem hefur Hilmi Snæ með hárkollu að baða sig í eldhúsi. Vá, hvað ég er brilliant.
Íslensk karlmenni Ég man eftir mörgum mörgum tilfellum þar sem ég hef verið á djamminu og það hefur verið reynt við mig. Eftir eitthvað chit chat þá er yfirleitt spurt: "Áttu kærasta?" / "Ertu með einhverjum?" Þegar maður svarar því játandi láta íslenskir menn ekki þar við sitja, heldur spyrja um kærastann. Hvað hann geri og svo framvegis. Yfirleitt reyna þeir síðan í framhaldi að leggja áherslu á að þeir séu betri á einhvern hátt. Einu sinni gekk þetta svo langt að til þess að maðurinn skildi að ég væri off limits að ég sagðist vera ófrísk þegar hann bauð mér sígó. Ég var úti á djamminu með bresku sjónvarpskrúi, á Sirkus, og við sátum uppi. Ungur maður vatt sér að okkur, mér, breskri stúlku og tveimur breskum mönnum. Hann taldi að við stelpurnar værum íslenskar, og hóf umsvifalaust að segja við strákana að íslenskar stelpur væru upp til hópa sluts and very very easy. Strákarnir urðu ævareiðir, og báðu hann að drulla sér í burtu. Sem hann gerði ekki. Nú vill svo til að ég á kærasta. Hann er útlendingur og læknir. Þegar íslenskir menn komast að því í samræðunum sem ég talaði um fyrst, komast þeir að þeirri niðurstöðu að ég sé helvítis tjallamella og gold digger. Það er einfaldlega vegna þess að þeir sjá að þeir eru ekki betri en það, og hvað gera þeir þá? í staðinn fyrir að viðurkenna að þeir séu lúsablesar sem eiga ekki séns þá úthrópa þeir íslenskar konur sem auðvelda bráð fyrir útlendinga. Þegar ég var með Skúla var ég kölluð grúppía og hljómsveitaundirlægja af sömu mönnum. Þessir menn bara geta ekki tekið höfnun, og þurfa að skella slísístimplinum á stelpurnar því þeir geta ekki tekið sér tak og verið jafnáhugaverðir og konurnar sem þeir halda að þeir eigi sjéns í.
Davíð Bekkhamur Pétur Knútsson vitnaði tvisvar í dag í BA ritgerð um framburð David Beckham. Þeir geta ekki neitað mér um mína hugmynd. Bara geta það ekki.
Maður er að heyra þetta Það er í tísku að vera með útlendingi. Ég er annars hætt að segja útlendingur og segi úblendingur. Ég er líka hætt að segja "á morgun" og er farin að segja "á morgum" eins og amma mín.
Bailando, bailando Djók. Ég ætla ekki að spila Bailando. Það er samt bara vegna þess að það er bara hægt að finna remix á limewire. Oftast er svona 80% af fólkinu hérna inni ljótt og leiðilegt. Djöfull er ég samt að standa mig vel í kvöld. Er búinn að lenda á megasjens (haha orð sem Tommi skilur ekki!!). Ég þarf að pissa. Hvað á ég að gera? Pissa í Tótal Eclipse bara. Haaaaa. Hér inni er strákur sem var með mér í Austó. Inni í skápnum í myndmennstastofunni stendur að hann sé skotinn í mér. Ennþá. Obboboj. Hér í lokin er síðan mynd sem Kareem fann óvænt í tölvunni sinni. Hún er tekin 26. september 2005, á fyrsta Karaoke Killed the Cat sem ég fór á. Þá þorði ég ekki að tala við neinn, því allir voru svo cúl (annað orð sem Tommi skilur ekki).
Margrét spaði Lala maaaaneater makes you wokk had make you cut klass tralalalla bökkúl öpp. örfáum mínútum síðar: sexyback YEAH! TAKE IT TO THE BRIDSSS!!!
Módel Þegar ég var lítil átti amma mín barnafataverslun. Eitt árið ákváðu hún og mamma og pabbi minn að gera smá katalóg til að senda fólki úti á landi. Ég og frændsystkinin vorum fengin til að sitja fyrir. Njótið.
Mætt Hey, muniði þegar Frank sagði takk í staðinn fyrir að segja já þegar Óli Odds var að lesa upp? Fékk MR-veikina big time áðan í Literary Analysis (anal haha) þar sem við ræddum um iambísk pentametur og svona. Úffipúff. Vona að það verði á lokaprófinu og stór hluti verkefna. Eruði búin að prófa sushiið sem ég mælti með í síðustu færslu?
Svo 99 Ég veit að Sushi er ekki lengur jafn heitt og það var 99, en ég vildi benda fólki á að besta og ódýrasta sushi-ið er að fá niðri á höfn, í sömu verbúðarlengju og Sægreifinn. Sushismiðjan er tha shit. Þar er líka hægt að fá udon-núðlur til að matreiða heima hjá sér. Ég elska udon-núðlur. Ég elska góðan mat sem er hollur.
