Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
New York Góð ferð í alla staði. Mjög góð. Er enn að melta allt sem gerðist þarna.
Miðvikudagur Joel og Liz ætluðu að sækja mig á flugvöllinn en töfðust aðeins. Það var samt allt í lagi, því meðan ég beið kom einhver aftan að mér og kitlaði mig. Ég sneri mér við og fékk stærsta koss sem ég hef á ævinni upplifað. Ó, svo gaman. Stuttu síðar birtust Joel og Liz, fallegasta par í heimi. Liz beit mig í rassinn. Síðan upp í bíl og haldið heim til Matt og Kate Coats, þar sem Devon afmælisbarn beið og hafði ekki hugmynd um hvað væri í gangi. Ég klæddi mig í bílnum, sem var erfitt, bæði vegna þrengsla og augngota. Fyrir utan hitti ég ungan mann. “Hi, I’m Sean, but you don’t have to call me that.” Ég dó næstum því. Þarna var hann. Sean “Rapey” Murphy, svo kallaður vegna dansstíls síns.
RAPEY!!!!!
Devon sat í miðri stofunni með bundið fyrir augun. Þegar tekið var frá augunum hennar og ég byrjaði að dansa, gargaði hún upp yfir sig og réðist á mig. Það var dásamlegt. Chris gaf mér kool-aid, sem ég slátraði strax fyrsta kvöldið. Við borðuðum grænmetislasanja, kúskússalat, klámmuffins og red velvet cake sem Tom bakaði. Síðan var hópmyndataka. Sem fór úr böndunum.
Fimmtudagur “Oh, you’ll love Thursday” hafði Tom sagt við mig í heilan mánuð. Við byrjuðum að fara yfir alla Manhattan á pínulítinn diner sem bjó til besta morgunmat í heimi. Ég fékk ommilettu og ananasdjús og kaffisjeik, en Tom fékk sér pönnukökur með of miklu sírópi og beikoni og vanillu maltshake. Síðan fórum við á skrýtnasta fyrsta deits-dæmi í heiminum. En það var samt stórkostlegt. Þegar ég var í London var sýning þar sem hét Bodies, sem mig langaði ofsalega mikið að sjá, en enginn vildi fara með mér, og ég þorði ekki að fara ein. Díses fokk, þetta var svo flott að ég dó næstum því. Ég var miðja vegu milli aðdáunar og ógeðs, stundum flökurt, stundum hlæjandi. Tom gerði sitt besta til að fræða mig um undur mannslíkamans á meðan ég hugsaði bara “ómægat, þetta er lík á typpalingnum.” Síðan fórum við á dosastað. Dósa eru indverskar pönnukökur með alls konar fyllingum. Þarna var ömurlegasta þjónusta í New York, en skemmtilegasti matur sem ég hef smakkað. Síðan forum við á Dang og hittum Shandi og Jesse og fleiri, meira að segja Eric sem er fyrrverandi kærasti Shandiar. Meðan ég var að tala við þau gengu tveir framhjá sem sögðust hafa séð Eric og Shandi on The Tyra Show. Mjög fyndið.
Föstudagur og Laugardagur Föstudagurinn fór að mestu í að hvíla sig og ferðast, en við tókum lestina til Montauk. Á föstudagskvöldið borðuðum við smokkfisk, clams og humar og það var geðveikt. Mongó. Tókum þennan leigubíl heim á hótelið. Pink Tuna Taxi. Um kvöldið ætluðum við á ströndina en villtumst og fundum local karaoke bar. Þar song ég Crocodile Rock og Tom söng Sultans of Swing. Morguninn eftir fórum við niður á strönd og sólböðuðum okkur og böðuðum okkur í sjónum. Öldurnar voru agressívar og munaði minnstu að ég týndi brjóstahaldaranum mínum. Það var óendanlega fyndið. Síðan forum við og fengum okkur ís. Ég fékk mér oreó og pistasíuís og Tom fékk sér kirsiberja (hann er næstum jafn hrifinn af kirsiberjum og ég). Síðan kíktum við á allar fáránlegu minjagripabúðirnar í Montauk þar sem ég keypti humarhnífa fyrir mömmu og Tom keypti ógeðslega ljóta humarglimmerstyttu handa mér. Síðan tókum við leigubíl að vitanum sem er þarna. Þetta er heimasíða leigubílstjórans sem keyrði okkur. Hann var stórskrýtinn og hét Ira. Vitasafnið var skemmtilegt. Safnverðirnir eru gamalt fólk sem elskar vita. Einn maðurinn spurði okkur hvaðan við værum. Honum fannst merkilegt að ég væri from Iceland. Þegar við höfðum labbað um safnið sáum við hann aftur, og þá hafði hann safnað öllum safnvörðunum saman og benti á mig: “There she is!!!” Safnverðirnir réðust á mig með spurningum um Ísland. Mér leið eins og sirkúsdýri, en það var bara fyndið. Við borðuðum aftur humar í kvöldmat og fyngdumst með amerískri viðreynslu á meðan. Mjög góður humar. Ó já. Síðan tókum við lestina heim og náðum okkur í pizzu. Þá um nóttina vakti Tom mig því að var þrumuveður. Síðan sátum við lengi og fylgdumst með þrumunum. Það var æðislegt.
Sunnudagur Skoðuðum New York og forum síðan á steikarastað með stelpunum. Mér leið eins og í slísí sex and the city. Devon, Lauren og Tommi. Ég bara varð. Kíktum í heimsókn til Flynn sem gaf okkur glimmerstafi til að setja á bossann á okkur fyrir bootyoke.
Seinna þennan dag tókum við ferjuna til Staten Island sem við misstum af tvisvar á leiðinni til baka, en það var allt í lagi því við hittum heimilislausa konu sem sagði að Tom liti út eins og Mick Jagger, sem mér fannst ógeðslega fyndið. Jájá, ég er búin að ræða við hann um sólgleraugun. Fatta ekku hype-ið. Þetta er bara viti sem er eins og kona í laginu. Sæti. Við vorum dugleg að æfa Hanson í Söbbinu. Um kvöldið gengum við í gegnum Little Italy og China Town og fengum okkur sveittan ítalskan mat og besta sorbet ís sem ég hef smakkað, kirsiberja og kókos.
Mánudagur Við röltum um New York. Fengum okkur sushi í hádegismat sem mér varð ekki illt af. Sko. Sushi fyrir tvo þar til við sprungum, með drykkjum: 27 dollarar. Ég elska New York. Við borðuðum á Piano’s, þrátt fyrir viðvaranir þess efnis að allir sem ég þekkti hefðu kelað í eldhúsinu. Ég fékk besta grænmetisborgara í heimi og verstu margaritu í heimi. Tom þurfti margar margarítur til að þora að fara úr buxunum. Ég sat meðan Chris og Matt stilltu upp, með tárin í augunum, og trúði því ekki að ég væri virkilega þarna í allt of litlum buxum. Myndirnar tala sínu máli. Devon afmælisbarn, Matt cool og Margrét skrýtin í framan. Þessi gaur kom inn í venjulegum buxum. Kelly Kelly lánaði honum hotpants. Innan skamms setti hann fingurna upp í rass Tómasar, sem var gríðarsamkynhneigður þetta kvöld. Jámm. Jesse og Matt fóru í pungsakeppni. “Balls off” Fyrsta lag: Final Countdown. Í gítarsólóinu bar Chris á sig brúnkukrem sem óður væri. Alvöru luftgítar. GC!!!!! Margrét og Kate. Við Kate tókum Wait með Ying Yang Twins, og Kelly Kelly og Kevin klæddu okkur úr. Öss. Studio 54? AND I SAID WHAT ABOUT... BREAKFAST AT TIFFANY'S? Já, þetta fer alltaf úr böndunum. LALALALALALALLLA!!! Mokki með glimmerstöfum á bossanum. Everybody’s talking all this stuff about me Why don’t they just let me live? TELL ME WHYYYYY!!! Margrét, Shandi og Flynn. Svo sætar. Bíbíbí lallalla RAPEY!!! Er enn að átta mig á að hann sé til í alvöru. Svolítið eins og að hitta Mikka mús. Me and my sistahs (in law)
Þriðjudagur Hljóp út um allt að leita að skóm handa pabba mínum. Fór líka í H og M og keypti skólaföt. Ehemm. Síðan tókum við leigubíl út á flugvöll. Það var erfitt. Ég beið með að fara í gegnum security eins lengi og ég gat. En svo þrufti ég að hlaupa í gegn, útúr kysst og grátandi. Ég sat aftast í vélinni og gat ekki hallað sætinu aftur. Mikil ókyrrð í lofti og virkilega slæm þjónusta um borð. Gat ekkert sofið en mætti engu að síður í vinnuna. Út úr hress. Hjón frá New York komu við í vinnunni “So, ok, we just flew in this morning from New York…” Mig langaði að slá þau. Affffffff hverju að koma HINGAÐ ef þú býrð í New York? Svona lið sko…
Loosing up my buttons babe New York. Á morgun. Allt gerist á morgun. Nema KKtC. Það er á mánudag. YEEHA. Ég mun blogga og setja inn myndir. Ef fólk er í stuði fyrir það. Er fólk í stuði fyrir það?
Edrú stelpan er alltaf sætust Í gærkvöldi gaf heitur strákur mér sígarettu. Ég afþakkaði og braut þannig hjartað hans. Á dansgolfinu var fólk að kela. Þau voru í mega sleik, lappirnar hennar voru vafðar utan um hann. Hún var í kjól og engum nærum, svo hún var á rassinum á miðju gólfinu. Dyraverðirnir voru að reyna að toga kjólinn niður, og að lokum setti strákurinn hana niður. Hún var lengi að kveikja á því að hún væri ber að neðan, svo um stund sá allur staðurinn pjásuna hennar.
Já. Jæja. Það er ein stelpa í viðbót ólétt í vinnunni minni. Úff. Þetta lítur ekki vel út. Þrjár af sjö. "Good morning, can I help you?" Alveg með kúluna út í loftið. Ástandið. Allar brjálaðar í tjallann. Og síðan er það utanför á miðvikudag. Ekki útför samt. Ég hlakka svo til að ég svitna liggjandi. Ég mun líka svitna liggjandi þar, þar sem þar er 32 stiga hiti. Fullt prógramm allan tímann, sem hefst og endar á JFK.
SJÖ Nú tel ég mig tala að einhverju leyti 7 tungumál. Íslensku, ensku, dönsku, sænsku, norsku, frönsku og spænsku. Þar sem Norðurlandamálin eru nú voðalega svipuð og eru soldið sama málið með mismunandi hreim og mismunandi orðum, þá tala ég í raun bara 5. Samt. Það er freistandi að skipta enskunni upp í bresku, áströlsku og amerísku. Þá er maður kominn með NÍU. Það er rock and roll.
The Day Today Í gær fékk ég sendan dvd-pakka með bresku grínþáttunum The Day Today. Þarna eru Alan Partridge og fleiri skemmtilegir í mesta rugli sem ég hef á ævi minni séð. Djöfull er samt gaman að þessu. Með þessu fylgdi kort með kisu á. Kisan var very fluffy, og með blómvönd í annarri og kampavín í hinni.
Eftir að hafa flækst til Írlands, Ísrael og Svíþjóðar er búningurinn loksins kominn. Hann er svona Yasmin í lok Alladín/sjóræningjapæjubúningur. Passar eins og ég hafi fæðst í honum.
Jæja Tommy Lee: So, how do you say 'hello' in Icelandic? Magni: Halló? Helvítis lúðulaki. Þarna átti hann að nota tækifærið og kenna Tommy Lee að segja "komdu sæll og blessaður."
Nylon Mér finnst nýja nælonlagið gott lag. Í alvöru. 13 dagar Í New York. Ég er búin að fá nokkur boð um að taka dúetta, tvo með Kate, Wait með Ying Yang Twings og Never Ever með All Saints. Þá ætlum við Tom að reyna að taka Mmmbop, þurfum bara að æfa okkur, ég að ná svona hátt og hann að herma eftir Taylor sem var var í mútum þegar upptaka lagsins átti sér stað.
