Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Á laugardaginn er brúðkaup Ég bað um frí í vinnunni fyrir mánuði síðan, en yfirmanneskjan mín gleymdi að athuga hvað hún gæti gert. Þegar ég innti hana eftir fríinu á laugardaginn komst ég að því að hún hafði gleymt að finna aukamanneskju, og whaddayanó, hin vaktin er að halda partý sama kvöld. Ekki veit ég hvers konar partý er á milli 7 og 11, en það er allavega það skemmtilegt partý að það hindrar að ég komist í brúðkaup.
Hádegismatur Ég fékk mér ostaslaufu og kók. Í aðalsalnum voru þjónar og gæsalifur í boði, fyrir Björgólf og annað fólk sem Háskóla Íslands finnst mikilvægt. Ég sá þrjá eða 4 þjóna og Kjartan píanóleikara (ekki þann ódýrasta í bransanum) á flygli spilandi dinner músíkk. Ég borgaði 330 krónur fyrir minn hallærishádegismat. Fólkið í aðalsalnum borgaði ábyggilega minna en það. Og á hurð salarins voru skilaboð til okkar, almúgans: Bannað að fara með mat og drykk inn í salinn.
Til mín í framtíðinni ..ekki svo fjarlægri, bara þegar ég fæ sumarlaunin. 1. Flugmiði. Já. Þangað sem hjartað slær og munnurinn syngur. Og maginn fyllist. 2. Joggingbuxur frá Pink. Gular eða skærgrænar. Geimskiparass, I love it. 3. Hluti fyrstu sumarlauna mun fara í danskt dömuhjól. Ekki með gírum, bara með körfu. Síðan fer ég í kjól og hjóla um allt. Með nesti í körfunni. Kannski líka iPodinn ef ég er hress. Bara í öðru eyranu þó. Annað er hættulegt. 4. Muna að knúsa Skúla mikið. Og prulla aðeins á magann.
Játning Tónlist White Stripes fær mig stundum til að gráta. Í alvöru, ég fæ svona fíling að það sé verið að syngja um líf mitt stundum. Svona eins og þegar maður var á gelgjunni og enginn skildi mann nema textasmiðir úti í heimi. Nema sumir eru farnir að skilja mig í dag.
Perli Nördi Litli systurapinn minn er með þessa mynd á msn: Hún er með geðveikt respect eftir að Shandi sótti hana í skólann til að koma í Blue Lagoon.
Ahhh, push it. Push it good Ég ætla að kíkja í stutta heimsókn til New York í lok ágúst/byrjun september. Engin af vinum mínum þar má vita það, eina manneskjan sem mun vita það er Liz, kærasta Joels. Hana hef ég aldrei hitt, en hún er víst undirfatafyrirsæta. Ég er að pæla í að fara 8-9 daga, til að ná tveimur karókíum. Fohohohok svo gaman. Mig langar að fara ein, aðallega til að geta sparað mér hótelherbergi og æfa mig að vera Carrie Bradshaw, fyrst mig langar svona mikið að búa þarna. Hefur einhver reynslu af því að sækja um atvinnuleyfi þarna? Ætti maður kannski að skrá sig í green card lotteríið?
Maí maí maí Eftir prófin fer ég til Stokkhólms að dansa og dansa og dansa. Og læra aðeins. Og hitta Gulla minn. Ég er að far að taka workshop hjá Aida Nour, Mahmoud Reda, Zahra (shimmy tækni í tvo og hálfan tíma!!!!) og Khaled Mahmoud. Þetta er mynd af Khaled. Hann er víst mjög hress. Endilega tjékkið á heimasíðunni hans: Khaled-Goldenhips.co.uk
Tvö plön 1. Klára enskunámið vor 2007. Flytja til NY, vinna í búð þar (hef sambönd, má ekki segja hvaða búð ;) ) eða sem aðstoðarstílisti með Kate Coats (það er ég renni upp fyrir fólk og lími á það föt sem passa ekki). Á kvöldin gæti ég unnið á egyptskum veitingastað í eigu vinar áðurnefndrar Coats, sem sérhæfir sig í Saidi-dönsum. Þarf að vinna í monster shimmyjunum mínum samt. Og stafatækni. Búa þar í 7 mánuði - 1,5 ár, koma heim og drulla mér í inntökuprófið þar sem fólk dáist að hinum exótíska heimsborgara og hleypir mér í gegn. 2. Farið til Ítalíu í 10 ára söngnám, komið til landsins, tekið inn raddstera, verið valinn kynþokkafyllsti karlmaður Íslands og hostað undankeppni Evrósýnar ásamt lítilli kráku.
Allir geta dansað magadans Jæja, þá kenndi ég í gær byrjendahópi, 40+. Það eru reyndar tvær þarna sem eru <40, en meirihlutinn er eldri. Amma mín ákvað að skella sér með í einn tíma og fílaði þetta í tætlur, og ætlar að koma aftur næsta þriðjudag. Hún er 74 ára. Tíminn gekk mjög vel, þrátt fyrir að músíkin mín virkaði ekki og ég þyrfti að nota músík frá Siggu Nönnu. Ég kenndi þeim fugladansinn, ótrúlega fyndinn og skemmtilegan Mahmoud Reda-dans sem þær fíluðu voða vel.
Oh, yes. Var að fá myndir frá Matt Coats og konunni hans, Kate. Þessi mynd er æði: Vá hvað ég er komin með sítt hár. Þessi gæji sem er að syngja þarna var með mér í Austó og er víst í Trabant. Frosti í Mínus rak nefið einnig inn, og þarna má sjá glitta í Bubba Morthens, sem mætti til þess eins að sanna fyrir sjálfum sér að Ísland ætti betra söngfólk en það sem tekur þátt í idolinu.
Góð saga Síðasta föstudag lentu mörg karaokemonster á Íslandi. Dagurinn fór að mestu í svefn og viðtöl.Matt Coats sagði í útvarpinu "Tyra Banks is a MONSTER" og mér fannst það mjög fyndið. Fréttablaðsviðtalið tókst ekkert smá vel. Um kvöldið var okkur Shandi boðið í stripparalimmóinn. Hawaian Tropic keppnin hafði fengið hann lánaðan undir litlar appelsínugular stelpur. Þegar Shandi mæti síðan sagði umsjónarkonan: Já, þetta er Shandi úr Next American Topp Módel. Það fannst okkur sjúkt fyndið. Síðan fórum við með þeim á Óliver, þar sem okkur var boðið upp á alversta Mojito sögunnar. Hann smakkaðist eins og aceton. Við vorum með það á hreinu að í honum væri ekkert romm, heldur bara landi. Og þetta er heitasti staðurinn skv. Séð og heyrt. Sveitt. Kæmi mér ekki á óvart ef bjórinn væri landablandaður pilli. Endaðum samt á geggjuðum Diktutónleikum. Þau eru að toga í spotta úti og vilja Diktu í stóra salinn á Piano's. Djöfull væri það fokking madness gaman. Mæli samt ekki með því að þið fáið ykkur mat á Piano's, vegna margra kynlífssagna úr eldhúsinu. Á laugardeginum bauð Smirnoff og Tuborg okkur í sjóstangaveiði. Sjitt það var svo geggjað. Vorum heppin með veður og fengum marga fiska. Joel fattaði úti á miðjum sjó að kannski þyrfti hann að spyrjast fyrir um plötuspilara. Við komumst að því að Gaukurinn bjó ekki svo vel að eiga turntables, svo ég hringdi í Sveinbjörn og bað um lán. Hann var algjör krúsímús í sambandi við þetta allt og þau elska hann núna. Vonandi fær Sveinbjörn að spila í New York sem fyrst. Um kvöldið bauð ég í mat og hér var gott en stutt fyrirpartý með mýflugumagadansi (að sjálfsögðu!) svo giggið sjálft. Jesús minn almáttugur hvað ég skemmti mér vel. Fólk reif sig úr fötunum á sviðinu og allt. Þau sögðu sjálf að þetta væri með betri giggunum sínum. Ég fékk að syngja með í Tótal Eclipse of the Heart og við Ásdís gógódönsuðum við Get Low. Ég á engin orð til að lýsa kvöldinu. Þið sem voruð þarna vitið hversu gaman þetta var. Kevin var næstum hent út því dyraverðirnir töldu hann vera beran að neðan. Hann var í mjög stuttum cut offs. Á sunnudeginum fórum við í madness golden circle túr. Keyrðum yfir Hengilinn og allt. Pabbi minn var leiðsögumaður og sannaðist þar enn og aftur að hann er klárasti og skemmtilegasti maður í heimi (nema þegar hann skammar mig, sem gerist furðulega sjaldan). Þau voru orðlaus, svo Kevin hló bara fyrir þau í staðinn. Enduðum á Stokkseyri í humarbrjálæði, nema Leslie, sem fékk sér lamb. Hún er mamma Chris, og hann sagði þegar hún pantaði lambið: "Mum, why do you always have to embarrass me in fornt of my friends?" Á mánudeginum fórum við í Bláa lónið, því allir nema 4 voru á leið aftur heim til New York vegna vinnu. Þau vinna öll við eitthvað skemmtilegt sem þau hafa áhuga á. Stílisti, módel/plötusnúður, ljósmyndarar í gommum, yfirmaður Appleverkstæðisins í Soho, Photo Editor (veit ekki hvað það er á íslensku, hann bókar módel, ljósmyndara, stílista og velur staðsetningu...), tvö vinna fyrir alþjóða alnæmissamtök og einn vinnur við kvikmynda- og auglýsingagerð. Anyway. Þau hoppa upp í vél, sem fær eldingu í sig. Fengu nýja vél og þurftu að drösla Joel (flughræddasta manni heims) upp í vélina, eftir að hann hafði rétt lifað af árás frá Guði. Ég gisti hjá Kelly Kelly, Kate, Chris og Matt þetta kvöld til að geta fylgst með fréttum og látið þau vita hvað var í gangi. Matt skutlaði mér í skólann á þriðjudeginum og þau skoðuðu litla þorpið mitt á meðan ég sat undir flissi vegna kynlífsumræðna. Jahérna. Um kvöldið fór ég með mömmufisk til þeirra. Þau áttu ekki til orð yfir góða slömmfisknum. Á miðvikudeginum fórum við að skoða fossa, Mýrdalssand og Jökulsárlón. Við sungum allan tímann í bílnum, nema þegar helmingur lagði sig. Sú ferð var alveg mögnuð. Skoðuðum kálfa á Ásólfsskála. Kálfarnir sleiktu okkur í framan. Á fimmtudeginum fórum við í sund þar sem opnuð var rennibraut fyrir okkur. Við vorum fimm í Árbæjarlauginni. Fokking gaman. Síðan á Grænan kost, þar sem þau fjögur eru grænmetisætuhippagrjón. Síðan keyptu þau minjagripi. Síðan fórum við á flugvöllinn. Ég grét ekkert á flugvellinum, bara alla leiðina heim. Sá varla veginn. Ég sakna þeirra. Þau eru svo mjúk.
Gangsta Margrét. Ég sakna vina minna voðalega mikið. En ég hitti þau aftur, einn daginn. Það sem ég á til að minnast þeirra er: Sængin mín sem lyktar eins og Shandi og Chris eftir að þau keluðu undir henni, Wrinkle release spreyið hans Joels, Ipod Nano sem þau gáfu mér og er núna á ferðalega með Skúla rokkstjörnu um landið, Total Eclipse of the Heart á Ipodnum mínum, Reikningur frá Applebúðinni, en Matt fór með mér og passaði að þeir rukkuðu mig sanngjarnt (Matt er sko yfir Appleverkstæðinu í Soho og veit allt), Myspace sem hjálpar mér að vera í góðu sambandi, Mixdiskur sem Joel (Lord Easy) gaf mér, Fullur poki af I harta NY sem þau ætluðu að dreifa á Gauknum, en gleymdu, Minningar um fallegt og skemmtilegt og gott og mjúkt fólk sem er alltaf að syngja.
Rass Á Íslandi er eg með geimskiparass. Í New York er ég með mjög kynþokkafullan rass. Síðustu dögum hef ég eytt syngjandi með nýju vinunum mínum. Tveir þeirra fluttu einu sinni inn saman því þeim fannst svo gaman að syngja saman. Það er ofsafengið. Mikið ofsalega er hollt fyrir sálina að syngja. Og djöfull langar mig að búa í New York. Ekki ut af rassinum, heldur söngnum. Jú og rassinum.
Já, meira plögg. Þau lenda á morgun. Dagurinn er fullbókaður, útvarpsviðtöl, Fréttablaðsviðtal, Kastljósviðtal. Svo þurfa þau líka að hvíla sig greyin. Á laugardaginn ætla Smirnoff og Xfm að bjóða okkur ásamt blaðamönnum í sjóstangveiði. Það verður drullugaman. Síðan er giggið sjálft á laugardagskvöldið. Knappur tími til plöggs, en það er allt í lagi. Ætliði ekki að koma? Les einhver bloggið mitt?
