Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
SMS-viðtal við Margréti Erlu Maack - NEW YORK "Fjandinn að hafa sett Magga Dóna regluna. Það er verið að bjóða djúpsteiktan ost þar fyrir einn dollara! SEXTÍU KALL! Djók, sko" sagði Margrét Erla Maack, en hún er nú stödd í New York ásamt vinum sínum. Hápunktur ferðarinnar eru White Stripes tónleikar á Coney Island, en hljómsveitin hefur gert garðinn frægan með lögum á borð við Dead Leaves the Dirty Ground, Sovereign Nation Army og síðast en ekki síst Blue Orbit. Hlakkarðu ekki til? "Jú, hvaða skóstærð notar pabbi? Nenniru að hringja í mömmu til að athuga það?" Uuu, jújú.
(10 mín hlé)
Hann notar 43-44. Það er mismunandi eftir tegundum. Láttu strákana bara máta þá. En hafið þið lent í einhverjum ævintýrum í Stóra eplinu? "Enginn hasar. Konan sem afreiddi í Tiffany's [innskot blaðam: fór fyrir ömmu sína í Tiffany's] hafði rosaáhuga á Íslandi, og Ásdís [Eir Símonardóttir] sagði: Come to Iceland. I am working for a whale watching company, here's my email. Það var gaman. Hvaða stærð ætli Vigdís noti? Sá ógeðslega flottan loðjakka á hana." Hringdu bara í hana. En hafiði ekkert orðið vitni að ráni eða ofbeldisglæp þarna? "Jah, það var sko múslimakona í Subwayinu með ketti í pappakassa! (þögn í 2 mínútur, en þær eru nokkuð algengar í viðtölum sem þessum)
Ókei. Frábært. Eruði búin að borða eitthvað fínt? "Erum á Tarantínostaðnum, algjör geðveiki. Óendanlega gott. Keypti á þig inniskó og effektatösku, Man's bag. Hlakka til að sjá þig í nærbuxunum sem ég keypti á þig."
Hann Atli minn sæti var svo sætur við mig í gær. Hann sagði mig hafa grennst. Seinna sagði hann að ég lyktaði vel og þá sagði hann að ég væri eins og Júlía Tímósjenkó.
Ég fékk mér ís í gær eftir að ég kom heim. Amarettoís frá Ís-Café. Það var sko gott. Fólki finnst hann helst til of sætur, en ekki mér. Það er ekki til neitt sem er of sætt fyrir mig.
Annars fer þessi dagur bara í að pakka mér niður og þvo fötin mín. Systir mín er í sama pakkanum, hún er að fara á Reyki á morgun. Þeir sem hafa fylgst með blogginu hennar vita að hún er búin að vera hroðalega spennt. Mér fannst ekki gaman á Reykjum, aðallega vegna þess að það var svo sjaldan eitthvað í matinn sem ég borðaði. Stundum var ekki einu sinni boðið upp á grænt salat með matnum! Fékk næstum skyrbjúg. Svo var bara svo mikið af fólki í Austurbæjarskóla sem var heimskt.
Sannleikurinn eða kontór er skemmtilegur leikur. Ég skyldi samt aldrei af hverju þetta hét kontór. Fannst meira að segja á tímibili að það ætti frekar að heita Konditori, því maður var oft tekinn í bakaríið.
Ég á fjóra uppáhaldsjakka. Einn er rauður, annar túrkísblár, sá þriðji hvítur aðmírálsjakki og sá fjórði er síður eins og þunn kápa. Mig langar að taka þá alla með, en svo þarf ég líka regnkápu. 5 yfirhafnir í eina viku, þar sem er 20 gráðu hiti, er það ekki too much?
Mér er illa við ... það þegar fólk lítur undan þegar ég reyni að ná augnsambandi. ... hljóðið í naglaþjöl. ... þegar fólk skammtar mér á diskinn.
Mér finnst gaman... ... að finna út einhverja sniðuga skammstöfun úr stöfum á númeraplötum bíla sem keyra framhjá mér. ... þegar ég næ danssporum úr söngleikjamyndum eftir langa mæðu. ... þegar Skúli aparassgat kyssir mig aftan á hálsinn og á milli herðablaðana. ... þegar pabbi minn segir Stars and Stripes? þegar mamma er að lita á mér hárið.
Samgönguvika Nú stendur víst yfir samgönguvika. Þá á maður að vera mikið í samgöngum. Eða vera ofsalega mikið samferða. Í tilefni þessarar viku ætla ég að tilnefna uppáhaldssamgöngutækið mitt. Uppáhaldssamgöngutækið mitt er tvímælalaust iPodinn minn, eða Fagri litli diskógrís. Ég er farinn að labba miklu meira núna en í gamla daga. Maður smellir þessu í eyrun og svo er göngutúrinn bara stórt tónlistarmyndband, þar sem ég er pæja sem labbar í takt við lagið.
Ginger Rogers er alltaf í einhverjum svona prúðuleikarakjólum. Það er samt í lagi því hún er svo klár að tala Pig Latin. Eins og í laginu We're in the Money í upphafi Golddiggers, tekur hún allsvakalegt sóló sem minnir á jóðlað rapp. Kennarinn benti á að þetta væri hið tribute til "Scat"-sins eins og Scatman gerði. Gaman.
Ereway inhay the oneymay, ereway inhay the oneymay! Eveway otgay ayay otlay ofway atwhay itay akestay otay etgay aylayongwayo! Ereway inhay the oneymay, ethay iesksays are unnysay! Oldmay anday eedayessionpray, ouyay aray oothray ootay unday usay ongwrayo! Eway evernay eesay eadlayinelay ayofay eadbrayinelay otayayday. Anday enwhay eway eesay ethay andlayord We'll ooklay atthay uygay ightray inay ethay eyeyay! We're in the money, come on, my honey, Let's spend it, lend it, send it rolling along!
New York á þriðjudaginn... Hér er planið sem er komið:
Þriðjudagur 20. Lenda og hvíla sig, fá sér kannski pizzu.
Miðvikudagur 21. Skoða um, Sushi í Time Warner byggingunni Comedy Club Smá djamm
Fimmtudagur 22. Röltið bara, ná í magadansbúning Margrétar til Heiðu. Safn MOMA Taka á móti Konna á JFK Order some China
Föstudagur 23. Þyrluflug (ég veit samt ekki með það, finnst blóðugt að borga 100 dollara því ég er lofthrædd) China Town Little Italy Við Ásdís erum alveg veikar að fara á kórskan veitingastað með grilli í borðinu. Sjáum hvað LOnely Planet segir. Annars hljómar þessi mjög vel. Comedy Club Og smá bjór.
Laugardagur 24. Broadway - Blue Man Group? Splitta upp? Búið að panta borð á Salaam Bombay klukkan 8. Clubs, East Village, Beauty Bar... etc.
Sunnudagur 25. WHITE STRIPES-tónleikar
Mánudagur og hálfur Þriðjudagur eru óplanaðir enn sem komið er, en vilji er fyrir að fara á mánudeginum á Casa La Femme North, sem er egyptskur staður með magadansi og maður borðar í tjaldi.
Eins og fólk sér er mikill tími óplanaður, mæliði með einhverju í borg óttans?
Já en, hún er svo falleg! Ég held að hún sé fyrirmynd þessa sem er í tísku núna. Það er alltaf verið að segja að það sé eitthvað svona kósakkaþema í gangi, auk alls sem minnir á Rússlandseinkennisbúninga. Svo er Viktoríutímabilið að koma sterkt inn. Mér finnst hún tískutákn þessa árs. Ég ætla að safna hári í svona fléttukórónu. Fléttukórónan mín verður samt aldrei svona fín, því ég er með svo þunnt hár. Þetta verða bara eins og músaskott vafin um hausinn minn. Það má samt alltaf reyna.
Petting in the Park - Bad Boy! Herra prófessorinn: Well, they are just petting in the park, it's not like they're doing it in the park, it's just like... first base.
Fyrir áttunda áratuginn voru sérstakar reglur um ástarsenur í Hollywood. Annar aðilinn þrufti alltaf að hafa einn fót á gólfinu. Svo var því breytt og þess vegna er svona mikið af tilgangslausum kynlífssenum frá áttunda áratugnum. Funny.
Man fólk eftir Manninum sem fékk einu sinni strandpínu í lærið á mér? Ég er að tala við hann á Adium. Ég er alltaf næstum búin að skrifa penis. Ég verð að passa mig að skrifa ekki penis.
Það er MINNA EN VIKA í að ég fari til New York. Fólkið í kringum mig er að stytta mér stundir þangað til, eins og til dæmis bjóða mér í partý. Ég hitti Elsu Maríu á mánudaginn í hauskúpubúðinni sinni og hún gaf mér ógó skemmtileg tips. Hún sagði mér meðal annars frá Beauty Bar, sem er bar innréttaður eins og hárgreiðslustofa. Stundum er boðið upp á handsnyrtingu þar. Það er auðvitað madness cool.
PÓSTURINN PÁLL ER Í SJÓNVARPINU. Nú ætla Pósturinn Páll og vinir hans að vera með töfraatriði, þar af eitt þar sem maður lætur aðstoðarmanninn svífa. Þeir ætla að nota tjakk til að fiffa þetta. Einn þeirra er nefnilega bóndi og á tjakk. Svo verður eitthvað um spilagaldra. Palli er með rosalega stuttar lappir, en langan haus. Oh, spilagaldrarnir eru alveg ömurlegir hjá honum, greyinu. Hann sefur í búningnum. Nú er galdrakassinn tilbúinn og fínn. HAHAHAHA Njáll á að taka þátt í atriðinu. Oh, nei Njáll, hinum megin út! Njáll á semsagt að hverfa. Palli er enn íi póstbúningnum, en með töframannahatt. Því miður er búið að breyta um lag.
Uppfært, sama dag klukkan 22: Ásdís sagði mér að Njáll hefði heitið Emil í Danmörku. Það rímaði svona: Postmand Per, postmand Per hann körer i sin bil med sin kat Emil
My Heart is in my Mouth Mér finnst sálin vera í hnakkanum, í brjóstkassanum, í neðra kviðarholi eða í mænunni. Systur minni finnst hún vera í munninum.
Allir sáu það fyrir að Takk myndi fá 5 stjörnur. Enda yrði sá skríbent sem gæfi þeim minna umsvifalaust rekinn hvaðan sem væri.
Charlie Ég fór með systurapanum og vinkonu hennar, Brynju-apanum á Kalla og Sælgætisgerðina (með stóru S-i því þetta er auðvitað SælgætisgerðIN). Þegar ég bað um miða á Kalla og Sælgætisgerðina fékk ég augnaráð frá stúlkunni í búrinu. En, þá er hún bara api. Mér fannst myndin hreint stórkostlegt afbragð. Systur minni fannst hún rugl. Hún er heldur ekki kunnug Roald Dahl og Tim Burton. "Ég vissi strax þegar feiti gaurinn hvarf að hann yrði einn eftir..." sagði hún. Já. Það vissi ég líka. Maður vissi líka að Kalli ynni miðann. Og að hann stæði uppi sem "sigurvegarinn." Það var vegna þess að maður hafði lesið bókina. Þrátt fyrir að söguþráðurinn sjálfur sé mjög einfaldur og fallegur, eins og í klassaævintýri, þá gerist hann í svo skrýtnu umhverfi sköpuðu af manni með ríkasta ímyndunarafl fyrr og síðar, og settar á skjáinn af þeim sem er í öðru sæti, að myndin kemur manni á óvart, nákvæmlega eins og bókin. Ég sleppi því ekki að sjá mynd þótt ég viti söguþráðinn og endann. Maður skellir sér í leikhús og sér Rómeó og Júlíu, þrátt fyrir að maður þekki þráðinn. Maður fer til að sjá og njóta. Ég nýt frásagnaraðferðarinnar meira en að láta koma mér á óvart. (Já, ég er búin að sannfæra New York-félagana um að plana ferðina upp á dag) Í upphafi skal endinn skoða. Líka þegar maður les bók og horfir á bíómynd. Ég kann vel að meta "spoilera," þeir gefa mér tækifæri á að njóta alls í botn. Fólkið í kringum mig skilur ekki. Ég horfi þess vegna á spennuþætti á borð við Lost og kvikmyndir eins og Primal Fear tvisvar. Ef ég væri ofsalegt bókadýr myndi ég alltaf lesa bækur tvisvar, að minnsta kosti lesa síðasta kaflann áður en ég byrjaði á bókinni til að njóta allra smáatriðana í botn. Frásagnaraðferðin er það sem skiptir máli, ekki söguþráðurinn. Íslandsklukkan væri ekkert ef Mikael Torfason hefði skrifað hana.
Ragheiður Ólafsdóttir fer til Feneyja ...Svo voru töskurnar ekki komnar, þannig að við mamma skiptum um föt. Ég: HA? Ragnheiður Ólafsdóttir: Sko, ég fór í hennar föt, og hún í mín.
...Svo sátum við þarna sko, rétt hjá þarna Bridget Jones-konunni, hún er geðveikt hás alveg: "Hewhewhew," já sko, ég og mamma og Egill og Geir Ólafsson og Armani...
Ragnheiður Ólafsdóttir í umferðinni Svo lenti ég sko á rauðu við hliðina á Geir Ólafssyni og hann þekkti mig sko, og ég rúllaði niður rúðunni og sagði: ÆTLARÐU EKKI AÐ TAKA BRABB BRABB BRARARABB (byrjunin á New York New York) og sko það var LÖHÖHÖHÖNGU komið grænt og fólk alveg byrjað að bíbba og allt.
Ragheiður Ólafsdóttir fær næstum stöðumælasekt Og þá var þetta vinur þinn þarna... Ég: Helgi? Jói? Ragheiður Ólafsdóttir: Þessi sæti?
Einhver maður í útvarpinu áðan, lærður maður, sem er að taka við einhverri stöðu í "Evrópufræðum" við Háskólann á Bifröst sagði af mikilli alvöru Já, mér hlakkar til að sjá hvað Davíð gerir í Seðlabankanum. Svona fólk á að hrista af öllu afli.
En að öðru.
You are Napoleon Dyanamite and a buttload of gangs are trying to recruit you.
Ég ætla aldrei að blogga um sjónvarpsdagskrána. Þá verður maður nefnilega kvótaður í svona blöðum. Ég velti fyrir mér á tímabili hvort ég væri sorpbloggari því það væri aldrei vitnað í mig. En það er nú bara þannig að þeir sem vitnað er í þarna fjalla allir um OMG hvað er fólkið í The Swan að pæla sko? Þannig að já. Rakst á sjálfa mig á strætóskýli í dag. Ekki þannig að ég klessti á spegilmynd mína, heldur sá ég aftansvipinn minn. Það var gaman. Try and spot me. Bæbb.
Já Kennarinn sem kennir mér Hollywood Musicals fílar Court Jester í botn og hefur lengi langað að setja upp á Íslandi. Það er auðvitað algjörlega brjálað, enda brjálaðasta mynd heims. HEIMS. Hér kemur textabrot úr einu lagi, bara af því mér finnst það sniðugt. Ég er Egill Heiðar Anton Pálsson bloggsins.
My father, he shouted: 'He needs to be clouted. His teeth on a wreath I'll hand him!' My mother she cried as she rushed to my side: 'You're a brute! and you don't understand him!' So they sent for a witch with a terrible twitch to ask how my future impressed her. She took one look at me and cried he... hee hee he he -- he? What else could he be but a jester? A jester? A jester? A funny idea, a jester! No butcher, no baker, no candlestick maker and me with the look of a fine undertaker impressed her... as a jester?
---
I was a fool, but the King was amused and before his siesta he made me his jester And I found out soon that to be a buffoon was a serious thing as a rule; For a jester's chief employment Is to kill himself for your enjoyment And a jester unemployed is nobody's fool!
Alltof sniðugt Fann mjög skemmtilegan þátt af Whose Line is it Anyway. David Hasselhoff kemur fyrir þrisvar í þættinum í leðurfötum. Hann fattar ekki að það er verið að gera grín að honum. Mæli sérstaklega með seinasta sketsinum. Leitið á torrentspy með orðunum David Hasselhoff Whose Line.
Í kúrsinum Hollywood Musicals á ég að skrifa lærða ritgerð um Grease. Liggaliggalái.
Lásí Hér eru menn. Þeir eru vinir. Þeir eru búnir að tala núna í hálftíma, bara um fótbolta. Ég heyri að þeir vita það mikið að þetta er ekki í fyrsta sinn sem þeir tala um fótbolta. Og fótbolti er ábyggilega það eina sem þeir tala um. Sko. Hugsið ykkur ef maður ætti vin og maður og vinurinn hefðu bara eitt sameiginlegt áhugamál. Bara eitt. OG það er það eina sem hægt er að tala um. Er það grundvöllur fyrir vináttu? Hugsið ykkur ef ég hringdi bara í Ásdísi til að tala um White Stripes. Eða, bara í Unu til að tala um skólann. Eða bara í Ernu Sif til að tala um tondúin óteljandi sem við gerðum sem börn. Vá, þetta eru svo leiðilegir dúddar. Ég klíni þessu á að þeir séu hræddir við að tala um hjartans mál eða líf sitt. Litlir, hræddir menn.
Update: Annar þeirra sagði múGæsingur. Ekki múg-æsingur, heldur mú-Gæsingur.
Hress Í gær var matarboð fyrir Þrándarfólkið. Við vorum fimm í mat, en eftir matinn kom fólk. Þarna voru Coreman, Prinsinn og vinur hans, Stína, Lydía, Helga Lára og Sóli. Eftir nokkur rauðvínsglös var Nína spiluð á píanóið og Prinsinn stakk upp á því að kíkja í Ölver. Við skottuðumst þangað og fannst við very funny. Við komum samt við á geðdeild og náðum í debetkortið mitt. Það er víst með mikilmennskubrjálæði og ég lagði það inn.
Á Ölveri hitti ég Heidí og Gizmó. Þau voru ekki í sama crowdinu samt. Ég þekkti því flesta þarna inni og vann. Áki Egils tryllti lýðinn með Jailhouse Rock. Það var amazing. Prinsinn var með þvílíkt sjóv með sígarettu sem hann var búin að kjúa í gegnum allt lagið. Mjög skemmtilegt. Þá steig Sóli á svið og tók Ooh Baby I love your way og Áki Egils höstlaði. Góður.
eeNÚH. Þá var haldið á Celtic Cross en þá fór fólk að heltast úr lestinni. Hannes og Helga Lára fóru heim, en Sóli fékk syndilega unglingaveikina og bara fór eitthvað. Ég var eftir með Himma og allri familíunni hans. Það var gaman. Hitti Ragnheiði Sylvíu sem var vinkona mín í Ísaksskóla. Spurning um að halda reunion á þeim krökkum. Meira til í það en Austurbæjarskólaaumingjana.
Þau ákváðu að fara á Bæjarins bestu og ég borða ekki pulsur svo ég sagði leiter. Skottaðist yfir á Grandrokk þar sem ég hitti sænska konu í klósettröðinni sem sagði að tungumálið mitt (já, MITT) væri svo fallegt. Við töluðum leeeengi saman um ekki neitt. Gaman. Svo hitti ég Loru sem var með mér í Svíþjóð í gamla daga. Hún var með dúdda sem ég var gjörn á að henda út í sundlaug á Ítalíu þegar ég var fjögurra ára. Síðan hitti ég Ólaf frænda minn og spjallaði við hann og vini hans. Tinna vinkona hans var mjög skemmtileg, sýndi mér listaverk fyrir utan sem ég hafði aldrei tekið eftir. Sá sem gerði það framdi einu sinni gjörning með því að mála typpið á sér grænt. Eins og í brandaranum!!! Nema hvað, hann notaði olíumálningu og þurfti að fara á slysó og var víst í lífshættu. Greyið. Grandrokk er orðinn voða trendí núna. Demit. Stappað af fólki. Ég þurfti að BÍÐA á barnum!!! Sá Krumma í Mínus sem hafði greinilega verið að leika sér með hárlit, svartan þá. Daníel Ágúst, sem er NB minni en ég, spurði mig um 50 kall því hann langaði svo voða mikið í spilakassa.
EeeeeeeeNÚH. Þá hélt ég á Kofann með Snædísi og Ólöfu vinkonu hennar sem blikkaði í slow motion. Þær hitt ég á Grandrokk. Þar dansaði ég eins og motherfucker við skemmtitóna Inga sem ég spaðaðist með hér um daginn. Ég hitti Árna klett, Dodda og Ara Eldjárn. Þeir hlógu að Space Queen-dansinum sem ég bjó til í den tid. Voru alltaf eitthvað að hnýta í mig eftir að ég tók múvin. Iss. Ari tók frábæran dans sem hann kallaði flugfreyjudansinn. Mjög skemmtilegt að sjá mann sem maður taldi eitt sinn holdgerving karlmennskunnar með Breezer í hönd að dansa flugfreyjudans. Ég bað Inga um Daft Punk is Playing at my House. Ég fríkaði út en sá svo í miðju lagi að allir aðrir voru bara að taka hliðar saman hliðar. Asnafólk. Greinilegt að maður þarf Jón Kristján og Heru með til að það lag meiki sens.
uuuuuNÚH.Þá fórum við Doddi á Prikið. Það var stappdýrið þar. Var bara stutt. Nógu lengi samt til að Jói gæti sígóbrennt mig á olnboganum. Sveitt. Labbaði svo heim, lenti í einhverjum erlendum spöðum á heimleiðinni sem voru eitthvað "HÚHA!!! SJAGGALAGGABÚMM."
Pabbi sæti Ég er í tölvunni hans pabba míns. Hann er með fimm bókamerki. Þar af eru þrjú um veður. Eitt er bara veðrið, vedur.is. Þá eru tvö um veður á Þingvöllum, en þar eigum við lítinn sumó. Þau heita: Þingvellir - NÚNA og Þingvellir - Veður lengra. Pabbi minn er semsagt veðurkrútt.
Ég er að segja ykkur það að á eldavélinni minni stendur besta súpa í heimi. Gerði gúllassúpu með chilli og öllu grænmeti sem ég fann í húsinu. Vá hún er svo góð. Gott á fólk sem þykist vera úti á landi og vill ekki koma í reunionmatarboð. Eins og Magnús Geir. Hann finnur ekki svona súpu á Akureyri. FEIS
The Human Goose Hef vinnu í kvöld í Þjóðleikhúsinu. Er mjög spennt. Vaknaði í morgun með risabólu í framan. Ég held að ég sé að breytast í Bert. Þetta er eitthvað sem gerist í Bert-bókunum. Eða Bridget Jones.
Vinna Komin með góða vinnu með skólanum. Ég skottaði mér niður í Þjóðleikhús á þriðjudaginn og talaði við starfsmannastjóra. Hann sagði ekkert laust, en ætlaði að láta mig vita strax um leið og eitthvað losnaði. Ég hugsaði Æ, ég fæ ekkert. Bara svona Já, já, við hringjum Í ÞIG. En rétt í þessu fékk ég símtal frá Björgu og á að mæta til vinnu á morgun klukkan 7. Ég á að fara í förðun og smink og verð svo hirðmeyja 2. Nei djók. Ég verð sjoppukona. Eða í fatahenginu. Leyfum örlögunum að ráða.
Hobbolobb Fékk ímeil frá Álfheiði, systur Hödda. Það hljóðaði svo:
Hæ hæ,
Er búin að fá búninginn!
Nú er ég spenningskonan. Ég tapaði kúlinu áðan. Ég var að fara með Skúlabassa út í bíl af Gauknum. Skúli var farinn með dót út í bíl, en þarna inni voru hljómsveitargaurar, bæði sem ég þekki mjög vel og ekki neitt, og var seinni flokkurinn fjölmennari. Ég ákveð að djóka í þeim sem ég þekki. Ég reygi mig og spaðast aðeins og segi grobbslega: Takk fyrir kvöldið strákar!! eins og þeir sögðu við hvor annan (þá þeir sem voru að spila í alvörunni þetta kvöld). Nema hvað. Þeir sem ég þekki taka ekki eftir og eftir því ekki þátt í djókinu og allir hinir halda að ég sé algjört grobbasnagrúppíuhænsn. Ég vil endilega hverfa en nei. Ég á eftir að vandræðast með stóran bassa í gegnum allan salinn. Sló nokkra stóla í gólfið. Ákvað svo að hraða mér út. Ég var pottþétt með klósettpappír á eftir mér líka. Þegar út var komið sagði ég Skúla og Inga frá þessu og þeim fannst það fyndið. Svo tók ég aftur sama djókið, spaðaðist í Inga sem ég þekki lítið, þrátt fyrir að ég hafi hitt hann svona 10 sinnum. Inga og Skúla fannst það fyndið. Það reddaði þessu.
