Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Allir eru að beila smátt og smátt á þessum Stuðmannatónleikum sem sama fólk bauð mér á. Ég er með miðann. Ég fer bara ein. Skoða dýrin ef ég verð einmana. EÐA af því ég fer á bíl, að taka bara Ídali 2001 á þetta.
Hún kemur á morgun Ég er svo spennt að ég get ekki beðið. Loksins get ég hlustað á sumarbúðasögur. Og lært nýja leiki. Og fundið lyktina af henni. OG við getum talað um sumarbúðirnar okkar. Talað og talað. Af þessu tilefni ætla ég að birta texta lags sem var sungið að minnsta kosti þrisvar sinnum hvert kvöld í lullabies þegar ég var í sumarbúðum í Washington. Þrisvar. Vá, það er að minnsta kosti 84 sinnum. Og svo var þetta sungið jafn oft þegar ég var á Íslandi og í Noregi. Það var gaman að syngja þetta lag liggjandi á maganum hans Nouradins, sem var bestur og skemmtilegastur þrátt fyrir að vera meira en helmingi eldri en ég. Við vorum svo fyndin. PRUMPURASSINN!!! Oh, einkahúmor sem enginn skilur. En já. Hér er lagið sem ég græt alltaf þegar ég heyri því þá man ég alltaf eitthvað nýtt frá Washington. Allra mest man ég þó alltaf þegar Amy brast í grát síðasta kvöldið, og í kjölfarið fylgdu allir hinir. Ég eyddi heilli nótt við faðmlög og grát. Aldrei hafði mér verið svona illt í hjartanu. Ég hafði lofað sjálfri mér að vera ekki væluskjóða þetta kvöld og taldi sjálfri mér trú um að ég þekkti fólkið í búðunum ekki neitt. En svo fattaði ég það að ég hafði aldrei kynnst neinum svona ofsalega vel. Ég var að missa 80 manns úr lífi mínu á einum sólarhring. En já. Lagið. Tileinkað Vigdísi sem akkúrat í þessum töluðu orðum er þar sem ég var fyrir níu árum síðan, í mikilli geðshræringu í erlendu vinafangi.
All my bags are packed, I'm ready to go. I'm standing here outside your door, I hate to wake you up to say goodbye. But the dawn is breaking, it's early morn, the taxi's waiting, he's blowing his horn, Already I'm so lonesome I could cry...
So kiss me and smile for me. Tell me that you'll wait for me. Hold me like you'll never let me go. 'Cause I'm leaving on a jet plane. I Don't know when I'll be back again. Oh, babe, I hate to go.
There's so many times I've let you down, So many times I've played around, I tell you now, they don't mean a thing. Every place I go I think of you, Every song I sing, I'll sing for you, When I come back I'll wear your wedding ring.
So kiss me and smile for me. Tell me that you'll wait for me. Hold me like you'll never let me go. 'Cause I'm leaving on a jet plane. I Don't know when I'll be back again. Oh, babe, I hate to go.
Now the time has come to leave you. One more time - let me kiss you. Then close your eyes, and I'll be on my way. Dream about the days to come when I won't have to leave alone. About the time, I won't have to say...
So kiss me and smile for me. Tell me that you'll wait for me. Hold me like you'll never let me go. 'Cause I'm leaving on a jet plane. I Don't know when I'll be back again. Oh, babe, I hate to go.
Við eigum bara eftir að finna gistingu. Við fundum eitt hostel sem var brjálað flott og þar voru BBQ party og kareokekvöld. Það var bara ekki laust allan tímann. Annars ætlum við að ganga alveg frá þessu í kvöld. Ég er dálítið búin að vera að skoða Lonely Planet-bókina. Hún er æði. Ásdís skoðaði hana líka og heillaðist af því að allt var til sem sér lesbian. Ásdís er því mjög spennt fyrir að fara á Lesbian prjónanámskeið eða hárgreiðslustofu. Bara að það sé lesbian. Ég er meira spennt fyrir Indverku matsölustöðunum, en það er bara ég. Í ferðinni er ein regla: Það er bannað að fara á Magga dóna.
Frægð og frami Út þessa viku er unnið að íslensk/bandarísku stuttmyndinni Family Reunion. Það vantar stadista, það er fólk sem er ekki að leika, heldur einungis hluti af leikmyndinni. Því miður er ekki borgað neitt, en þetta er ofsalega gaman og ég veit að mörg hver sem lesa þessa síðu eru alltaf að safna dóti á CV. Tekið er upp nær alla daga út þessa viku, en ekki þarf stadista í allt saman. Oft eru kvöldtökur. Ef þið getið mætt í eitthvað væri það frábært, því það sárvantar ungt fólk á þetta reunion!!! Mæting er út í Félagsheimili Seltjarnarness í sparifötum. Endilega skrifið nafnið ykkar hér í kommentin og símanúmer ef ég þekki ykkur ekki og ég hef samband. Skrifið líka hvenær þið getið verið með. Takk ofsalega mikið.
Leiðakerfi Mér finnst strætó sniðugt fyrirbæri. Eða fannst. Þegar ég kynntist fullkomnari kerfum, á borð við TIL DÆMIS neðanjarðarlestakerfinu í London sá ég að reykvíska strætókerfið (sem er æðsta form almenningssamgangna á Íslandi... pælum aðeins í því) var nú ekki svo frábært. Jújú, maður komst frá A til B, bara á alltof löngum tíma og í gengum alltof mikið vesen. Einu sinni stoppaði fimman á brúnni yfir Tjörnina. Síðan hætti það þegar kerfið var endurbætt og ég þurfti að labba í 10 mínútur heiman frá mér til að komast í næsta strætóskýli. Núna er ekki búið að endurbæta kerfið, heldur breyta því algjörlega. Maður gat treyst því einu sinni að fimman færi að Blómaval og væri ákjósanlegust ef maður ætlaði í Laugardagslaug. Það er ekki þannig lengur. Fimman fer eftir Miklubrautinni og tekur léttan Suðurgötu-og Árbæjarrúnt. Sexan tekur líka svipaðan rúnt nema fer í Grafarvog í stað Árbæjar. Ég þori aldrei að taka strætó aftur, ég lendi bara í ógöngum. Sjáum til með almenningssamgöngur á Íslandi þegar neðanjarðarlestarkerfið á höfuðborgarsvæðinu verður fullkomið og teygir anga sína til Keflavíkur.
Nú langar mig að kaupa mér danskt dömuhjól. Flóknasti tæknibúnaður þess verða fótbremsur og karfa. Ekkert gírakjaftæði. Ég er engin gíraffi, ég er kona.
Gestur tengdafaðir minn var að raða púðunum í sófann hér. Í því kemur Helga fagra, konan hans og reiðist mikið: "Hvað er að þér Gestur? Ég var að búa mér til bæli!" Bæli. Skemmtilegt.
Götuleikhúsið í sumar Fyrir þá sem hafa misst af okkur í gegnum sumarið kemur hér þar sem mér hefur þótt standa upp úr og vera ofsalega smart.
17. júní, skrúðgangan. Bílarnir voru stórkostlegir. Þurftum að ganga í gegnum allskyns tryggingavesen því við fengum þá að láni frá Vöku og þeir voru númeralausir og hálfónýtir. Himnaríkisbíllinn og helvítisbíllinn.
Þetta var gert meðan ég var í London. Æðislega fallegt.
Hinn íslenski fimleikakór. Stórbrotið performance meðan ég var í London.
Íslenskur magadans. Gerðum búningana sjálf þetta sumarið, því búningahönnuðurinn fékk unglingaveikina. Það var samt allt í lagi, því þarna var samankomið mikið hæfileikafólk.
Steinunn leikstjóri kom með þessa frábæru hugmynd fyrir hádegi og við fórum út eftir hádegið. Við vorum svona ghamlar myndir þar sem allir voru rosalega grimmir. Svakalega flott, en allir héldu að við værum auglýsing. Demit.
Þetta var rosalega flott. Ég var svört í eyrunum lengi á eftir. Lenti í Andy í hjólastól sem hélt því statt og stöðugt fram að ég væri stytta. "No it's a lady." "NO IT'S A STATUE OF A LADY"
Þetta var það síðasta sem við gerðum. Mennska spiladósin. MJög grand en einfalt.
EN þetta er auðvitað bara brooooot af því sem við gerðum í sumar.
Flavermusmanden Skellti mér á Batman Begins um daginn. Fínt maður. Ég vissi samt alveg að hann myndi kalla sig Batman. Það var byggt allsvakalega upp að hann myndi kalla sig Batman. En já. Svo talar Christian Bale furðulega. S-ið hans er svona hálftannvaramælt blísturhljóð. Þrátt fyrir að hann hefði dimmraddað sig þegar hann var Leðurblakur þá heyrðist S-ið alltaf í gegn. Katie vinkona hans fattaði aldrei neitt. Svona svipað og ef Ásbjörn í Gettu betur-liði MS væri ofurhetja. Sama hvað hann breytti röddinni, þá heyrði maður alveg talandann.
Snoop Mér finnst eitt skrýtið í umræðum sjónvarps og annara fjölmiðla í sambandi við Snoop og hvernig hann talar um konur. Fólk er gjarnt á að benda á að fólk á borð við John Lennon og Janis Joplin hafi verið umdeilt á sínum tíma. Munurinn finnst mér vera sá að Lennon og Joplin töluðu með frjálsum ástum, kynlífi og að sýna ástina í verki á fallegan hátt, á meðan Snoop talar um að pissa á konur gegn vilja þeirra. Það er ekki kynlíf. Það er ofbeldi.
Langt í fjarska!!! Hér má sjá myndir frá Egyptalandi, hvar litla músastelpan er í sumarbúðum. Afskaplega mikið fjör sýnist mér. Við erum búin að vera í góðu sambandi við Lísu fararstjóra og allt gengur vel. Í ljós kom að nokkrir í búðunum voru með lús og hófust því þrif. ll börnin áttu að vera í sundfötum og svo voru þau spúluð og skrúbbuð og þvegin. Svolítið eins og bílaþvottastöð skildist mér á öllu og krökkunum fannst það GEÐVEIKT. Fólk í CISV er svo sniðugt. Það er hægt að gera allt skemmtilegt í þessum búðum, meira að segja lúsafaraldur... Íslenski hópurinn gaf krökkunum að smakka lýsi og strákur frá Danmörku kastaði upp. Ekki einu sinni, heldur þrisvar. Vigdís er ábyggilega hæst ánægð með matinn. Allir íslensku krakakrnir eru búnir að eignast vini hvaðanæva að og skemmta sér konunglega. Ó hvað verður nú samt gott að fá hana heim í lok júlí. Hvað á ég að gera með henni? Austur-Indíafjelagið? Kannski.
Æ Mig langar svo hroðalega til Mývatnssveitar. Oh mér er alveg illt mig langar svo. Mig langar í skógarpartý með Bailey's í töskunni. Svo langar mig að hanga í lobbíinu hjá Þuríði og grilla mér samloku í eldhúsinu. Mig langar líka í pikknikk í Höfða. Og mig langar í gufubað og að baða mig í gjánni og leyfa náttúrunni að leika um mig. Ég skil samt ekki af hverju. Í Mývatnssveit hef ég einhvernveginn upplifað verstu stundir lífs míns, þá hina mestu ástarsorg og hjartasár og einmanaleika. Kannski vill Sveitin bæta mér það upp og kallar á mig í gengum borgarskarkalann.
I'm Thinking 'bout my Doorbell, when 're you gonna Ring it? When 're you gonna Ring it? SKO. Hvenær opnar netmiðasalan fyrir 24. september tónleikinn? Ég er að fríka út af spennileik. En talandi um þetta, Freyr Eyjólfsson er hræði- OG hrollmenni. Hann þykist tónfróður. Mig langaði að rífa útvarpið úr mömmubíl og keyra yfir það um daginn er Freyr sagði í kynningu á Blue Orchid: "Já, nýja platan með White Stripes, Satan, get behind me, er mikið spiluð hér á Rás 2 þessa dagana, og hér fáum við að heyra lag af Satan, get behind me, en það er Blue orchid, eða Bláa orkídínan."
En vá. King's Cross var "stöðin mín." Ég kveikti ekki á þessu fyrr en ég sá reykmettaðan innganginn í fréttunum.
Londonmyndir Fjandinn að hafa gleymt að taka myndir af því þegar ég tók í öfugsnúinn breskan bíl.
Hér er Jón að æfa sig með hinum síkáta en rangeygða plötusnúði Sjaníúúú sem kenndi okkur að þeyta skífum.
Hér er Hera að pósa fallega í Iceland. Það mistókst.
Við fórum í söngbattl við Ítalina. Þetta eru Mariana, Luca og Dario. Þarna eru þau að syngja asnalegt lag en við tókum Nínu á eftir þessu svo við unnum.
Þarna erum við á stað sem langaði mikið að vera Wagamama. Þarna er ég að þykjast taka mynd af Heru og Gunni, en er í alvöru að taka mynd af Anthony, þeim sem átti bílinn sem ég fékk að taka í. Hann er Breti. Við kölluðum hann James okkar á milli. No reason.
Þarna erum við Luca virkilega töff. Allir eru nýbúnir að hlaupa út í KreisíMadnessRigninguna til kælingar. Við lærðum Justin Timberlake-dans. Ég á eftir að taaaaaaaka dansgólfið á næstunni.
Seinna sama kvöld, við ofsalega fyndin.
Ég mátaði hendur Ian McKellen. Þær eru aðeins stærri en mínar.
Margrét á varðbergi utan British Council.
Vá, ég var á Wagamama bara síðasta laugardag. Þá var þessi mynd tekin. Sjáið hvað ég er glöð. Við fórum aftur á sunnudaginn. I klof it.
HÁPUNKTURINN!!!!!! Sáum þennan mann í leiktækjasal. Ég tók þetta áður en fólk safnaðist um hann, áður en Hera byrjaði að klappa hann upp og áður en Jón og Hera fóru og fengu eiginhandaráritun.
Smelltu hér til að ná í vídjóið ef þú getur ekki skoðað það hér.
Daft Punk is Playing at my House, my House. VÁÁÁÁÁ sjitt það var svo gaman í London. Við Gunnur, Hera, Jón og Ása vorum að vinna verkefni tengt því að England var að taka við forystu Ungs fólks í Evrópu og það var enginn annar en LORD KINNOCK sem bauð okkur. Við unnum atriði með hópi frá Ítalíu og Englandi og það var ofsagaman, en komumst að því síðasta daginn að við áttum ekki að vinna verkefni, heldur gera mismunandi eitthvað... æi ég veit ekki. Skipulagið ekki alveg sterkasta hliðin á þessu öllu saman. En hér eru hápunktar:
• Jón átti það til að leika blindan mann í gríni. Eitt sinn, framan við London Eye, tók hann léttan blindraleik og missti peysuna sína, við hin stóðum álengdar og hlógum. Kom þá maður þar að, virikilega áhyggjufullur, og spurði hvort ekki væri allt í lagi. Jújú, sagði Jón. Maðurinn stóð álengdar og skimaði um, hvort einhver væri með aumingja manninum, eða hvort voffinn hans hefði hlaupið í burtu. Jón stefndi óðfluga á pulsuvagn. Maðurinn var tilbúinn að hlaupa og stoppa hann af, þegar Jón snappaði út úr karakter og kom til okkar hlæjandi. Aumingja maðurinn, hann og konan hans urðu miiiiiiður sín.
• Ég lærði að syngja Volare. Í staðinn kenndum við hinum ítalska Luca Áfram, áfram, áfram bílstjóri.. No, because you are a guy you say: Allir strákar borða popp allar stelpur pissa í kopp.
• Ég drap næstum ungan rappara að nafni Killian þegar við vorum að tala um fegurð. Hann var að tala um að Cleopatra hefði verið svo falleg. Ég sagði að fleiri heimildir bentu til þess að hún hefði ekki verið falleg, heldur klár og skemmtileg, sjarmerandi og daðrandi og svo hefði hún verið svo góð í munnmökum. Killian kafnaði á matnum sínum og þurfti að fara fram. Það var ofsagaman að stuða hann og Murah vin hans, þeir voru svona drengir sem virkuðu alveg geðveikt vanir og voru alltaf að rappa um vandamál heimsins og svona. Svo gat matur bara sagt shit og fuck og þá misstu þeir andlitið. Ofsalega fyndið.
• Matur var afskaplega góður. Tvær Wagamamaferður bættu upp fyrir makkdónaslið. Góður matur á GREEN PARK!!!!!!
• Ég lenti á geðveikum sjéns á indverskum veitingastað rétt við Leicester Square. Þjónninn var frá Bangladesh og fyrst sagði hann að ég væri falleg. Svo clean af því ég væri ekki með göt í eyrunujm eða neitt (týpískt að ÞAÐ bíti mig í rassinn). Fyrst var þetta mjög fyndið. En svo kom hann alltaf þegar hann átti dauðann tíma kom hann og HORFÐI á mig borða. Svo var hann alltaf að snerta á mér bringuna af því hann hélt að mér þætti maturinn svo sterkur, en sannleikurinn var sá að bjórinn gerði mig flekkótta á bringunni. Hann sagðist vildu taka mig heim til Bangladesh og klæða mig í sari, þá myndu allir telja hann ríkan mann. Þegar við kvöddum greip hann í hönd mína og blikkaði mig. Hann gat það ekki, heldur lokaði hann báðum augum mjög fast. Það var kjánalegt.
• Besta partý í heimi í British Council. Portúgalskur perchópur, íslendingar í álfabúning, strákar með standpínu í lærinu á manni, slóvenskur dansigaur sem var æði, nema þegar ég var föst milli hans og stráksins með standpínuna í lærinu (*hóst* Murah *hóst*). Ég er að tala við Slóveníugæjann á adium núna. Hann ætlar að sýna mér kastalana í Slóveníu þegar ég fer þangað. Hann heitir Primoz og keppti í Suður-Amerískum dönsum sem barn. Ég fékk dansÚTRÁS, dansaði svo mikið að höfuð mitt var rennblautt af svita, og að hárendum. Gordon, gæjinn sem sá um þetta fyrir British council var útúrdrukkinn, það var dálítið stílbrot.
Úff man ekki meir. Nenni ekki að villulesa. Set inn myndir síðar. Þyrfti kannski að búa til myndasíðu. Hmmmmmm..... Það er erfitt því fæstar styðja Makka...
og 
