Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Í óspurðum Strákurinn sem situr við hliðina á mér hér á bókhlöðunni, Ólafur Páll, var með mér í bekk í Ísaksskóla. Mig langar að heilsa honum, en ég geri það ekki. Ég er sterk kona sem þarf ekki að heilsa öllum í heiminum.
Dulmál Þegar ég var á gelgjunni kenndi Erna Sif mér tungumál sem nefndist tottamál. Ekkert dónalegt við það, málið dró nafn sitt af stafnum T eins og hann birtist í málinu. Allir samhljóðar málsins voru bornir fram sem samhljóði-O-samhljóði-samhljóði. Margrét yrði því Mommarorrgoggrorrétott. Ég var überfljót að ná þessu máli og við gátum talað heilu samtölin svona án þess að misskilja hvor aðra. Ég hef ekki talað tottamál í fleiri, fleiri ár. Um daginn heyrði ég á tottasamtal stúlkna á förnum vegi. Þær voru að tala um stráka. Meira krassandi var það ekki. Þetta sannaði það fyrir mér að tottamál þarfnast ekki þjálfunar eða viðhalds. Eftir þetta atvik hef ég stundum hugsað á tottamáli. Það er gaman.
Heimur okkar beggja Ég skráði mig í World for 2 um daginn. Þetta er lítið kort sem gefur manni tvo fyrir einn á ýmsum stöðum. Matsölustaðir koma auðvitað fyrst upp í hugann, en þetta er ekki svona tveir fyrir einn á KFC eða þess háttar, heldur á fínum veitingastöðum á borð við Austur-Indíafjelagið og Galíeó. Að fá kortið í eitt ár kostar 3900 og það er nú fljótt að borga sig upp, ef maður er svona nautnagrís eins og ég. Fátækir námsmenn geta gert sér jafnglaðan dag og þeir sem borga tvöfalt. Sumar ísbúðir eru meira að segja með tvo fyrir einn. Auk þess, eins og má sjá á heimasíðunni, eru tveir fyrir einn í klippingu, nudd og þess háttar. Ég gæti tekið með mér vin eða vinkonu, eða farið sjálf og fengið ókeypis næst þegar ég kæmi. Ég sem hef ætíð látið mig dreyma um svona ondúelringar fer núna í þær því ég hef virkilega efni á því. Ég vona að ég fái kortið sent heim sem allra allra fyrst og geti gert mér glaðan dag næsta árið. Óska ég eftir ondúleringarfélaga sem er til í að nýta sér þetta með mér, að því gefnu að borga sinn hlut (þ.e. helming upprunalegs verðs). Verðdæmi fyrir ondúleringafélaga: Nuddtími kostar um 4500 krónur, en ondúleringarfélagi myndi borga um 2250 krónur. Fótsnyrting kostar um 4000 krónur, en odúleringarfélagi myndi borga um 2000 krónur. Eftir á myndum við að öllum líkindum fá okkur sjeik á hálfvirði.
Dans Ég er með lag á heilanum. Og þó. Ég er meira með dansinn við lagið á heilanum. Í tíma og ótíma finnst mér ég knúin til að gera orm með maganum og gera "þvo framrúðuna"-hreyfinguna með höndunum OG arabesque-snúning með upp-niður-niður-upp-mjöðmunum. Ég sit kannski á bókhlöðunni og skyndilega byrja ég að iða í sætinu og það syngur inni í hausnum mínum: Babababa ba ba ba babababa babababa bababa BÍÍÍmbamm taggadúka sjíríhíhíhíhíbamm bamparúmpamm dídídídídídídídí brrrr a brrr a.. ATH þetta er ekki texti lagsins, heldur hreyfingarnar. Já. Sko! Here I go again. Tjaggabúmbamm bímmrímmbímm....
Afturganga Walt Whitman tjáir sig fjálglega á bloggi Konráðs undir dulnefninu Ingvar: vá þið eruð öll úti á þekju en vitiði hvar maður kemst í tæri við myndböndin sem eru tekin upp í lyftuni þarf nebblega að koma höndum yfir eitt stikki erótískt myndband þar sem undiritaður lék eitt aðalhlutverkið en flott hjá þér að vera kominn á batman
Vor Ahhhhh..... heitt og gott. Ég er ánægð með að vorið komi með svona dramatískum hætti á þetta árið. Þegar ég var lítil voru skilin milli vetrar og vors annars vegar og vors og sumars hins vegar miklu óljósari. Maður vissi ekkert hvort það var peysuveður eða ekki, og þurfti alltaf að ferðast með farangur. En í ár, hvort það eru gróðurhúsaáhrifin eða hvort ég er bara orðin gömul, þá hætti veturinn og vorið kom. Ekkert millistig. Ég er farin að ganga i pilsi eins og ekkert sé sjálfsagðara. En fyrst próf.
Besta vinna í heimi, besta afmælisgjöf í heimi Ég verð að götuleika mér í sumar. Það verður sko gaman. Ása Hauksdóttir, umsjónarmaður menningarmála í Hinu húsinu var að hringja í mig og færa mér stórkostlega afmælisgjöf; mánaðarmótin júní-júlí fer ég með henni og þremur öðrum götuleikurum til London að götuleika og skemmta í einhvers konar diplómataveislu, auk þess að taka þátt í workshoppi einhvers konar og kannski stela hugmyndum... Og borga ekki penní, nema ég vilji borða á Wagamama og Belgo. Góð vinna, góð afmælisgjöf. Góður dagur, gott sumar.
25. apríl Afmæisgrísir: Loðvík IX konungur Frakklands 1226-70 Konráð IV konungur Hinn heilagi rómverski keisari þýskrar þjóðar (1237-54) Játvarður II konungur Englands 1307-27 Ella Fitzgerald Al Pacino Björn Ulvaeus Vladimir Volfovich Zhirinovsky Johan Cruyff Michelle Harris Newark DE, Miss Delaware, og síðar Miss America Tim Duncan
Dánarfregnir og jarðarfarir: Benedict XII [Jacques Fournier] páfi (1334-42) lést 1342
Atburðirnir: 1507 Kortagerðamaðurinn Martin Waldseemuller notar nafnið Ameríka í fyrsta sinn 1859 Ground broken for Suez Canal 1886 Sigmund Freud opnar stofu á Rathausstrasse 7 í Vín 1898 Bandaríkin lýsa yfir stríði við Spánverja vegna Kúbu 1905 Hvítir fá kosningarétt í Suður-Afríku 1928 Buddy, schefferhundur, verður fyrsti blindrahundurinn 1953 Vísindamenn skilgreina DNA 1954 Fyrsta sólarrafhlaðan 1954 Kjarnorkutilraunir Bandaríkjamanna við Bikinieyju 1962 Kjarnorkutilraun Bandaríkjamanna á Jólaeyju. 1976 Portúgal fær stjórnarskrá 1979 Ísrael og Egyptaland semja um frið 1989 Mike Tyson fær sekt fyrir of hraðan akstur, hann var í spyrnukeppni.
Alls hafa 13 kjarnorkutilraunir verið gerðar á þessum degi.
Shake • Á þessum tíma árs verð ég óð í sjeik. Þetta jafnast á við sömu löngun og óléttar konur hafa í skrýtinn mat. Síðustu daga er ég búin að fá mér einn sjeik á dag sem er gott, því það er kalk í sjeik.
• Afffffff hverju heitir sjeik sjeik? Hann er ekki hristur, heldur hrærður (öfugur James Bond?). Kokkteilar ættu frekar að heita sjeik. Hræringur, þeytingur og það allt á að heita bragðarefur. Takk.
• Mamma mín segir aldrei sjeik, heldur milkshake. Hún ber það fram miltsjeik. Það kætir mig.
• Ég fæ mér oftast sjeik með banana-, lakkrís- eða kirsuberjabragði. Það eru bestu gervibrögðin. Ananasinn kemur einnig sterkur inn þetta árið. Vigdís er meira í því að fá sér kaffikaramellusjeik, því hún er svo dönnuð.
Skýjum ofar Um daginn söguðu pabbi og Sæmi, breski mágur pabba (Simon => Sæmon => Sæmi) þrjú tré í garðinum okkar. Til þess fengu þeir körfu að láni. Þeir stungu þessu stóra verkfæri í samband í eldhúsinu. Jahérna. Ég fékk að prófa körfuna og mætti aðeins of seint í skólann.
RÚM!!! Burkni frændi minn gaf mér rúm í afmælisgjöf. Það er 140 á breidd og fór heim til Skúla, þar sem mitt rúm er nógu stórt fyrir okkur 2. Rúmið sem var þar fyrir var 90 cm breytt og var fyrir fólk sem var mjög sátt við hvort annað. Það kom þó fyrir að ég fór inn í stóra herbergi og svaf á beddanum eða í sjónvarpssófanum því Skúli á það til að vilja sofa eins og krossfiskur, þessi elska. Síðustu nótt þurfti ég að sofa á gólfinu, því ég veit ekki hvar beddinn er og það var svo kalt frammi þar sem sófinn er. Mér er illt í mér núna, svo fólk getur rétt ímyndað sér gleðina sem ég upplifði þegar Burkni spurði mig á Adium hvort ég vildi rúm. Iiiiii, játakk!!!
Mannglögg Móðurættin mín (og ég með í því) er afskaplega mannglögg. Afi minn þekkir barnabörn manna sem voru með honum á sjó í gamla daga á svipnum einum eða hreyfingum.Einu sinni vorum við í Akraborginni og hann gat rekið ættir konu sem hann hafði aldrei séð áður. "Já, ég var nefnilega á sjó og báturinn var gerður út frá Akranesi. En þá hefur þú bara verið á ferðalagi með föður þínum." Mér hefur einu sinni tekist að giska á föður stúlku sem ég kynntist. "Bjarnadóttir? Bjarna hljóðmanns? Hann var með mömmu minni í bekk í Álftamýrarskóla og kom í heimsókn síðasta sumar til konunnar sem ég bjó hjá í Mývatnssveit!" (ööööö.... frík) Ég hitti frænda minn á djamminu fyrir nokkrum vikum síðan. Við erum þremenningar og höfðum ekki sést síðan í Ísaksskóla. Þrátt fyrir að við hefðum bæði breyst mjög mikið (til hins betra n.b.) þá féllumst við í faðma og sögðum: "Jiiiiiii, hvað er langt síðan ég hef séð þig!!!! Ég er alltaf að sjá þig í blöðunum/sjónvarpinu/heyra í þér í útvarpinu!!!!" Þetta þótti mér notalegt. Langoftast er það gott að vera minnugur á andlit. Oftast. Ekki alltaf. Ég geri nefnilega ráð fyrir að fólk sé eins og ég. Mér finnst fólk dónalegt ef það tekur ekki í augnsamband eða undir kveðju mína, hvað þá þegar það segir: "Þekki ÉG þig?" eins og ég sé ekki þess verð að þekkja það. "Já Vilhjálmur, ég heiti Margrét og ég var með þér á Mánadeild á Grænuborg. Ég kenndi þér að hjóla." Það er einn maður sem ég hef kynnt mig fyrir svona 8 sinnum síðan ég var 14 ára. Hann er vinur Jóns Eðvalds og þekkir eitthvað Ragnheiði. Ég hef tvisvar sinnum komið í partý heim til hans. Hann man samt ekkert eftir mér, og alltaf þegar ég hitti hann með einhverjum sameiginlegum vinum, réttir hann ætíð fram spaðann og segir: "Sæl,Atli Viðar." Svarið sem hann fær er alltaf hið sama: "Ég veit. Margrét." Ég hitti hann síðast fyrir svona viku. Þetta tekur ekkert smá á taugarnar að vera svona eins og ég. Þegar ég mæti fólki sem mér finnst eðlilegt að heilsa, þá þarf ég oft að hugsa mig um hvort viðkomandi muni nú eftir mér. Ég velkist og velkist í vafa, en svo heilsar það mér á undan og þá er ég komin framhjá eða eitthvað. Þá finnst því fólki ég vera dónaleg. Æi, þetta er svo erfitt. Þess vegna sló það mig núna áðan þegar ég var að tygja mig heim í kvöldmat þegar að maður á Bókhlöðunni blikkaði mig. Ég taldi hann vera að grínast, en þá gerði hann það aftur. Átti ég að þekkja hann? Er ég komin með alzheimer? Eða er virkilega til fólk sem reynir við á Bókhlöðunni og í prófalestri þegar það er svona ógeðslegt veður úti?
Theme song Nú er ég dottin inn í download eða svona, ekki kannski jafn öflug og Konráð og Bjössi rass, en samt alveg að standa mig. Það sem hefur vakið athygli mína er hversu mismunandi löng þemalögin eru í byrjun þáttanna, þegar allt castið er talið upp. Þemalag Desperate Housewives fer alveg sjúkt í taugarnar á mér. Duddududududududu, dududu, dududu, dururururu dududu,darararararara HAAAAAA!!!!! Það er 40 sekúndur. Kannski er það vegna þess að það eru mjög margir leikarar í þættinum, framleiðendur og handritshöfundar. Ég veit það ekki. Mér þætti gaman að sjá fleiri þætti nýta sér Scrubs aðferðina, sem mætti allt eins kalla Fraisier aðferðina. Þar er þemalagið örstutt (í raun aðeins eitt stef) og nöfn aðstandenda birtast á skjánum eftir að því lýkur, þegar þátturinn er byrjaður. Þar sem fyrstu móment þáttanna skipta oftast ekki höfuðmáli er þetta alveg kjörið, og lítill hluti þáttarins fer í þessi lög. Friendslagið var skemmtilegt, en það fór í taugarnar á mörgum og var stytt í síðustu seríunum. Sjónvarpsstöðvarnar hljóta að gera sér grein fyrir að það er hægt að selja auglýsingar fyrir mikla peninga þessar 40 sekúndur sem fara í þemalag Desperate Housewives.
En að öðru. Bree Van De Kamp er einn skemmtilegasti karakter sem ég hef séð í sjónvarpi lengi. Hún er stórkostleg.
Einu sinni átti ég 15 ára afmæli. Ég fékk þessa forláta örfhentraklukku að gjöf frá Ragnheiði, Birki, Einari og Ingunni. Hún er í herberginu mínu og mér finnst hún frábær. Skúli hatar hana samt því hún veldur honum andvöku. Hann bara getur ekki skilið hana, þrátt fyrir að hún gangi rangsælis og maður þurfi bara að spegla aðeins í huganum. Ég kvíði fyrir að eignast börn og þurfa að geyma hana í skúffunni þegar þau þurfa að læra á klukku. Hún er nefnilega svo kreisíflott.
Vúbbídú!!! Kynþroskapartý!!! Systir mín fékk senda afmælisgjöf í pósti. Afmælisgjöfin var frá Always, Tampax og Alldays. Semsagt auglýsing í formi umhyggju. "Prufurnar" komu í risastóru umslagi sem var bleikt. Á því stóð með bláum og grænum krúsídúllustöfum: Kynþroskaárin - Hvað er að gerast? Það er greiniega fjör og partý að ganga í gengum þetta tímabil, ef taka á mið af stuðinu á umslaginu. Umslagið innihélt bók þar sem maður átti að líma myndir af sér og mömmu sinni og svona fullt af línum þar sem mamman átti að fylla út: "Mamma, hvernig upplifðir þú þetta? Auk þess var bisast við að gera allt voðalega mikið póný. DÆMI: Útferð - hvít eins og skýjabólstrar Ég man eftir því þegar ég fékk svona umslag. Sem betur fer tók ég því vel, og fannst það fyndið frekar en persónuleg árás á sjálfa mig eins og ein vinkonan upplifði það. Vigdísi fannst þetta líka gríðarfyndið og gerði mikið grín í gær: Margrét, hvað er þetta blæðingar? En er í alvöru þörf fyrir þetta? Er ekki óeðlilegt að móðir, já eða faðir ef móðirin er ekki til staðar, tólf ára stúlku sé ekki búin að ræða við hana um eitthvað tengt því sem koma skal? Samkvæmt þessari blessuðu bæklingabók sem fylgdi með var ekki gert ráð fyrir að systir mín vissi yfir höfuð að hún gæti verið að byrja á einhverju sem héti blæðingar. Ég man eftir þegar ég horfði á My girl á sínum tíma og stúlkan byrjaði á blæðingum. Hún fríkaði út og var með það á hreinu að hún væri að deyja. Ég man eftir þakklætinu sem ég uppplifði þegar ég horfði á þessa mynd að mamma og pabbi væru það sem mér þótti "eðlileg" í kringum allt þetta. Þegar ég var 11 ára var mér til dæmis rosalega illt í maganum og var að kvarta við pabba minn. Hann sagði: "Jah, nú verð ég að spyrja: Er það í meltingarmaganum eða konumaganum?" Ég fullyrti að þetta væri nú bara í meltingarmaganum og pabbi bjó til bláberjasúpu handa mér. Ég geri mér fulla grein fyrir því að mamma mín og pabbi eru full opinská um allt "svona," en ég upplifi það þannig að það hafi komið mér til góðaþegar á hólminn var komið 25. júlí 1997 í Liseberg í Gautaborg. Þetta var nefnilega eðlilegast í heimi. Það þurfti ekki að gera þetta eitthvað póný til að ég gæti sætt mig við þetta. Það er bara svona að vera kona.
Under 12: You are a kid at heart. You still have an optimistic life view - and you look at the world with awe. 13-19: You are a teenager at heart. You question authority and are still trying to find your place in this world. 20-29: You are a twentysomething at heart. You feel excited about what's to come... love, work, and new experiences. 30-39: You are a thirtysomething at heart. You've had a taste of success and true love, but you want more! 40+: You are a mature adult. You've been through most of the ups and downs of life already. Now you get to sit back and relax.
Stund Bárður (Jói) í Stundinni okkar hringdi í mig áðan. Það vantar sirkusatriði í lokaþáttinn. "Ég veit ekki hvort þú horfir á Stundina okkar..." "Missi ekki af þætti." "Hehehehe...." "Nei, ég er ekki að grínast, mig er búið að langa að sjá um Stundina okkar síðan ég var barn." ("Oh, fjandinn.. ég þarf alltaf að segja of mikið" hugsaði ég.) "Nú... uuu... Þú sækir þá um þegar við Þóra hættum."
Næsta ár Þetta ætti að verða spennandi. Haust: Stjörnufræði* Breskar bókmenntir II Hollywood söngleikir Inngangur að uppeldis- og menntunarfræði Leiklist og leikritun Vesturlanda á 20. öld
Vor: Breskar samtímabókmenntir Kvikmyndafræði Bandarísk menningarsaga Bókmenntafræði (enska) Að kenna ensku sem erlent mál
* Ekki svona MR-stjörnufræði, heldur: Lengi hefur skort á ítarlega umfjöllun um hlutverk stjörnunnar í heimi kvikmyndanna en á síðustu árum hefur hlaupið líf í þetta fræðasvið og stjarnan hefur verið könnuð m.a. frá sjónarhóli táknfræði, viðtökufræði, sálgreiningar, femínisma og menningarfræði. Í flestum nútímarannsóknum er stjörnur greindar með hliðsjón af hugmyndafræði samtímans og í tengslum við þau gildi sem ráðandi eru í samfélaginu. Stórgaman
Ég er engin kind ..en ég tel mig vera hjarðdýr. Ég reiði mig á getu annara. Ef ég væri föst a eyðieyju, nakin og allslaus, þá væri gott að hafa eihvern stóran með sér til að ná í ávextina. Og einn til að veiða því ég er svo slæm í sundi. Ég myndi þá sjá um matreiðslu og almenna hlýju og skemmtiatriði. Auk þess er félagsskapurinn mikilvægur. Ég er ekki maur, heldur maður. Skrýtið, munar bara einu Ð-i. Ég er ekki hjarðdýr í þeim skilningi að ég vilji tilheyra hjörð stúlkna sem eru allar eins og ég, ég vil vera í verkaskiptri hjörð, ekki skoðanahjörð. Svona apahjörð. Ég er apahjarðdýr.
Það væri svo gaman. Við Ásdís ætlum að reyna að fara til New York í haust að hitta Þórunni. Við ætlum að reyna að fara á White Stripes tónleika. Þetta ekki komið á hreint, því tónleikaplanið er ekki komið út. En vá hvað það væri gaman. Ég fer að Bítlagráta. Það er á hreinu.
Well, Erica, if she had the way, She'd know all the secrets of DNA. When I left the house I should not have left her alone; She went into the basement and began to clone.
Hers is the saddest tale in all of America, When I tell you; How did die Erica? It’s so pathetic, And the answer is very genetic.
Oh, Erica, up there in heaven, I’m down here, drowning my sorrows at the seven eleven. How could your experiment go so wrong? Why did you clone a big, hungry King Kong?
Whoa, Erica!!! Dooowop beedoo, Ericaaaaaa.....
Úr þættinum Whoose line is it anyway? sem ég er dottin inn í. Þetta er spunnið á staðnum, í kringum nafnið Erica. Erica átti að hafa dáið við genabreytingatilraunir sínar. Og þemað var Doowop hljómsveit. Stórkostlegt.
Gott dagsins: Austurlandahraðlestin. Allt á matseðli.
Skrýtin Þegar ég var lítið barn höfðu mamma mín og pabbi miklar áhyggjur af mér. Ég undi mér best ein í herberginu mínu, með lokað, raðandi playmoköllum í ormaraðir. Svo selbitaði ég fermsta kallinn svo þeir dómínóuðu og mynduðu munstur. Það tók mig langan tíma að raða þeim, því það þurfti að vera svo og svo langt á milli þeirra, svo hausinn myndi lenda milli öklanna á manninum fyrir aftan. Svo var ég legóóð fram eftir öllum aldri. Ég eignaðist ekki vini fyrr en í Ísaksskóla, og það voru aðallega samt félagar, eignaðist fyrstu gistivinkonuna í átta ára bekk. Svo talaði ég við ímyndaða krakka. Svo át ég ekkert, ekki kjöt (nema beikon og kjúklingaskinn), ekki heitt grænmeti, ekki fisk, drakk ekki mjólk, borðaði bara suma ávext og sumt grænmeti... En það var farið með mig til læknis. Læknirinn sagði að þetta væri í lagi og ég væri ekki einverf. Félagslegi þátturinn myndi breytast og batna, mataræðið væri nú allt í lagi því í rauninni borðaði ég hollari mat en foreldrar mínir, ég þyrfti bara að taka lýsi og fá kalktöflur. Ég byrjaði að borða kjöt þegar ég var 14 ára. Fiskmetið er smátt og smátt að verða viðameira í mataræðinu. Heitt grænmeti er líka á matseðlinum... sumt. Mjólk, nei. Glætan. Mér finnst ennþá gaman að raða og kubba. Ég tala við sjálfa mig, en er ekki jafn nóg sjálfri mér og ég var í æsku. Hið skrýtna er að ég hitti mann sem raðaði bílunum sínum svipað og ég raðaði playmoinu. Með nákvæmu bili á milli. Hann heldur utan um mig á nóttunni og passar að ég sé ekki sjálfri mér nóg.
FYRSTI APRÍL!!!! Já. Þetta er ekki barnið mitt, heldur býr það í bumbunni á Hildigunni sem sat með mér í nemendaráði Austurbæjarskóla hér í den. Ásdís fær rokkprik fyrir að hringja 10 mínútum efir birtingu myndarinnar, hoppandi og skrækróma af gleði. Egill Viðarson frændi minn hringdi líka til að fá þetta á hreint. Hulda keypti þetta líka, nema hún sé að gabba mig að hún trúi þessu... svo gengur það í hringi: Nei ég gabbaði þig að ég trúði því að þú hefðir trúað gabbinu mínu!!! Ógisla!! Trallala mikið fynd. Það sem mér finnst mest kúl og eykur trúverðugleika gabbsins, er að myndin er tekin í gær, 31. mars, daginn fyrir fyrsta apríl!!! Bragi frændi Konna (hér vildi ég skrifa eftirhermubrandara, en hætti við) kveikti á þessu og uppljóstraði, því hann var víst með foreldrum þessa barns í kór. Eða bara mömmunni. Eða ég veit ekki neitt sko. Samt ekki, því kærastinn minn heitir jú líka Skúli, svo þetta var nú fyndið. Mikið afskaplega er ég hroðalega sniðug.
P.S. Þegar ég byrja að plana barneignir ætla ég að reyna að haga því til að 1. apríl verði kjaftafrá dagurinn. HAH! Nú get ég notað sama platið mörg ár í viðbót!!! Eða er það plat? Ha? Eða hvað? Á ég að prjóna eitthvað? Dsís...
Ég var að fá afmælisgjöf frá Skúla. Það er þessi fallegi brjóstahaldari og belti til að nota í magadansinum. Pilsinu þarf ég að redda sjálf, jafnvel sauma það sjálf. Það verður gaman. Hann passar alveg á mig, ekkert svona missabrjóstinnæstumútþegarFrankeraðtakamynd neitt. Ég er eins og magadansprinsessa í honum. Svo er hann svo vel gerður, ekkert skítmix.
Gott dagsins: Blár kúluís með marglitum hlaupkúlum.
