Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Metingur Já, þegar ég var lítil var metingur um hver ætti sterkasta pabbann, en nú er öldin önnur. Nú rífast 6-9 ára naggar um annað. Ég heyrði í dag til nokkurra drengja.
"Mamma mín á miklu fleiri veski en mamma þín!"
"Það getur ekki verið! Mamma mín á svona fimm! Eitt rautt, eitt svart....."
Vinur minn sem varð skyndilega mjög drukkinn Í gærkvöldi hittum við systurnar Egil, Finn og Konna heima hjá Konráði til að spila Catan. Þegar allir höfðu lagt niður húsin sín var komið að Agli. "Hvað? Hvað á ég að smakka?" Við töldum hann vera að grínast en hann hélt áfram. "Hvað á ég að smakka? Af hverju horfiði svona á mig?" sagði hann þvoglumæltur. Konni bað hann að hætta væri hann að grínast. "Hvað? Hvað á ég að smakka?" Vigdís útskýrði fyrir honum að hún væri búin að setja húsið á borðið og nú ætti hann að gera. Hann tók þá eitt húsið og ætlaði að stinga því upp í sig.
Smátt og smátt varð okkur ljóst að þetta var sykurfall. Mamma hans Konna var heima og hún er hjúkrunarfræðingur. Konráð hrigndi i ömmu Egils, hverri hann býr hjá og sagði að Egill hagaði sér skringilega. Þá svaraði hún að bragði: "Jájá, hann er svo mikill einfari."
En þegar allt var yfirstaðið, búíð að mæla hann og gefa honum kók, kom i ljós að hann mundi ekkert eftir sjálfum sér frá því ég sótti hann. Vigdísi grunaði að hann væri skrýtinn þá í bílnum en ég sagði henni að hann væri bara að grínast. Ég var meira að segja meðvirk í fíflalátunum þegar til Konna var komið.
Viðreynsla Ekki grunaði mig að staðir eins og Grandrokk væru til að pikka fólk upp. Kvöldið byrjaði rólega. Ég heilsaði upp á fósturbróður æskuvinkonu minnar, sem við skulum kalla Jón. Jón á barn og vinnur að því að verða stórmeistari í skák.
Svo heilsaði ég upp á Hlyn, vin hans Óla frænda. Þá kom að mér drengur sem ég taldi vera svona 15 ára. Hann bauð mér sopa af drykk sem hann var með. Er þetta með svona nauðgunarlyfi í?” spurði ég. Hann sagði nei en sagði svo: ”Sko ég get alvegt reddað þér upp ef þú vilt, ég þekki sko hljómsveitina....” Ég sagði honum að í mínu tilfelli teldist það meiri háttar framhjáhald. Eftir smá grín kom í ljós að hann þekkti Skúla. ”Jaaaaá, býr hann ekki í svona gulu múrsteinahúsi?” OG að þessi maður var 28 ára. Reynir. Reynir reynir við.
Svo var ég að tala við Helga Hrafn þegar ungur maður vindur sér upp að mér og segir: ”Bara láta þig vita að vinur vinn er búinn að bíða eftir þér í allt kvöld...” Ég lít yfir barinn, situr þar jakkafataklæddur maður sem nikkar mig með tveggjafingrasveiflu. Hann var svona fertugur. “Ja, þú getur bara sagt honum að ég sé ekki að bíða eftir honum. Ég er búin að vera með manni í næstum þrjú ár....” Vinurinn verður hvumsa. Í því augnabliki snýr Helgi Hrafn sér við og segir “Já, það er ég.” Vinur mannsins hrökklast í burtu.
Nokkru síðar grípur Jón í mig og fer að tala við mig og blikkar í slow motion. Ef ég er að tala þá horfir hann á munninn á mér eða brjóst. Þetta er farið að vera mikið óþægilegt, hann er einmitt svona stóri fósturbróðir vinkonu minnar (sem hafði orðið stúdent þann daginn) þannig að mér fannst þetta allt saman afskaplega siðferðislega rangt. Hann spyr mig um kærastann minn og hvort ég elski hann í alvörunni. Svo sýnir hann mér myndir af barninu sínu. Þá hnippir jakkaftaklæddi maðurinn í Jón og hvíslar einhverju að honum. Jón segir: “Ég átti að segja þér að þú værir með flott brjóst.” Þarna er ég komin með á hreint að þessi jakkafatakæddi hefur ekkert þroskast síðan í grunnskóla.
Sunna Kristín bjargar mér með því að tala við mig. Jón grípur þá í höndina á mér og ég tek ekki eftir því fyrr en alltof seint að hann er að skoða fingurna á mér gaumgæfilega. Ég kippi að mér höndinni þegar hann er farinn að gera eins og Hlynur gerði við Ólaf Ragnar. Þá kveður hann mig og ég ætla að kyssa hann á kinnina. Hann snýr því upp í það að kyssa mig á munninn. Ég kippi mér til baka eins og maður gerir eftir svona tmha koss . Þá heldur hann svo fast um mig að ég lít út eins og ég sé í limbói. “Jæja Jón minn, viltu ekki fara að koma þér heim? Og svona klappa honum á bakið eins og kallar gera. ÞÁ KYSSIR HANN MIG Á HÁLSINN. HANN HEFUR ENGANN RÉTT TIL AÐ KYSSA MIG Á HÁLSINN. ÉG Á ÞENNAN HÁLS. DJÖVULSINS PERVERT. Ég slít mig lausa og flý í faðm Unu, Helga, Bós og Sunnu Kristínar. Ég spjalla aðeins við Bó, en þá stendur skyndilega fyrir framan mig strákur sem ég var einu sinni hrifin af, og það í 3. bekk. Ég verð 16 ára aftur og eins og kleina. Hann vildi bara heilsa upp á mig. Það fannst mér fallegt af honum. Ég var samt eins og kleina.
Svo var það Pizza Prontó. Á leiðinni lentum við Una í hálfvitum sem við þurftum að urra í burtu og fengum þí hið frábæra kommbakk: “III.... Ég er með hvíta hanska og í hermannajakka...” og var eins og allir sjá, geðveikt gott skot á Unu.
Á Pizza Pronto var annar svona maður sem bauð okkur að setjast. Þegar við afþökkuðum varð hann asnalegur.
Á leiðinni heim kallaði ég stráka nörd. Svona sagði við Unu að strákarnir þarna hinum megin væru nú bara nörd. Þá datt ég fram fyrir mig í hálkunni.
Kvöldið okkar Unu endaði svo á Bergó, í hlýjum og mjúkum náttfötum.
En hvað var samt málið í gær? Karlmenn að leita sér að EINHVERJUM til að vera með um jólin?
Brandarinn Fólk man vafalaust eftir brandarann um Íslandsmeistarann í feluleik, en nú hef ég búið til minn eigin barandara sem slær þeim gamla við að mörgu leyti. Í fyrsta lagi sameinar hann það sem ég hef áhuga á, það eru málvísindi og kynferðislegheit, auk þess sem góður vinur minn leikur þar aðalhlutverkið.
Af hverju er Atli Freyr svona góður í tungumálum og málvísindum?
Hann er ekki ennþá orðinn kynþroska.
Þegar ég bar brandarann undir hann heimtaði hann að orðið markaldurskenning kæmi fram. Þar sannaði hann brandarann. Q.E.D.
Stjörnumerkikerti Þrátt fyrir að ég trúi ekki á það að stjörnurnar geti spáð um framtíð manna, þá er ég alveg með það á hreinu að það hafi áhrif á persónuleikann að einhverju marki hvenær fólk er fætt á árinu. Manneskja sem er t.d. orðin eins árs þegar fyrsta sumarið gengur í garð hlýtur að upplifa það örðruvísi en sú tveggja mánaða. Sumar- og vetrargjörðir eru um margt ólíkar og barn þroskast mjög hratt fyrstu tvö aldursárin, svo hratt að hver mánuður skiptir máli. Auk þess er mikilvægt hvenær við upplifum fyrstu jólahátíðina. Um jólin hópar fólk sig saman og aldur barns getur skipt miklu máli þarna, hvort barnið er farið að verða feimið í hópi fólks og svo framvegis mun hafa áhrif á samskipti þess við fólk langt fram á aldur.
Ég er alveg viss um þetta. Ásdís, lokaritgerð??????
Prófablogg Ég get ekki beðið eftir að prófin klárist. Þá er neflnilega svo stutt þar til ég borða máltíð ársins. Síðastliðin ár hefur skapast sá siður á heimilinu að við systurnar erum með frekju og yfirgang um hvað á að vera í matinn. Í ár tókum við ákvörðun strax í október.
1. Forréttur: Parmaskinka og melóna (do I love it)
2. Forréttur: Nautacarpaccio
Sorbet með mangó og papaya og öðrum exótískum ávöxtum í sér.
Aðalréttur: Humardúó; humarfiðrildi og djúpsteiktur humar í fondupotti. Meðlætið er ekki alveg komið á hreint.
Við gerum ráð fyrir að borða frá 6 og til svona 11. Þá eru það pakkarnir. Ég hlakka til að gefa mömmu minni gjöfina frá restinni af fjölskyldunni, því hún mun líklega tárast af gleði. Því miður get ég ekki skrifað um hvað það er hér. Hún er svo netvædd, konan.
Svo seint um nóttina kemur öll familían hennar mömmu í eftirrétt. Mamma mín gerir besta ís í öllum heiminum, með kóngabrjóstsykri. Það er sko jólabragð.
Ég get ekki beðið. Mig langar að leggjast í dvala fram að jólum.
En fyrst eru það prófin. 2 down, 2 to go.
Dilemma (varúð, kommufyllerí)
Laugardaginn sem ég klára prófin, þann 18., er mér boðið í stúdents/skírnarveislu hjá Ernu Sif, vinkonu minni, og Anítu Björt, dóttur hennar. Að ósk stúdnentsins eiga þeir sem lokið hafa sama áfanga að mæta með stúdentshúfurnar sínar. Í mínum skilningi orðsins nýstúdent telst ég og mun teljast enn slíkur, þar til MR, skólinn minn, útskrifar næstu hjörð. Þrátt fyrir þetta útskrifast nú um jólin margir stúdentar úr öðrum skólum á landinu. Er maður ekki nýstúdent fyrsta árið eftir útskrift? Er ég hryllilega gamaldags hrokagikkur?
Nú er spurningin: Á ég að mæta með hvítan koll í veisluna ellegar svartan?
Og ennfremur: Pabbi minn verður prestur, á hann að bera svartan koll við hempuna? Er það ekki of mikið af einkennisbúningum á einum manni?
In dulci jubilo, nú syngjum sætri ró
Lamb Guðs, lausnin hreina er in presepio
Og ljósið, líknin eina matris in gremio,
Alpha es et O, Alpha es et O!
O Jesu parvule! Hjá þér er stormahlé,
Huggun hrjáðu hjarta, O puer optime,
Vor líkn, þín breytnin bjarta, O princeps gloriae.
Trahe me post te, Trahe me post te!
Ubi sunt gaudia? Um gleðigjöfina.
Englar saman syngja sín nova cantica,
Og klukkur himins klingja, in regis curia.
Syngjum sætlega, syngjum sætlega.
BARA Í hvert skipti sem fullorðið fólk spyr mig hvað ég sé að gera núna í lífinu og ég svara að ég sé i ensku í Háskólanum, fæ ég alltaf viðbrögðin: "Bara í því? Bara í ensku? Ekkert meira?"
Ég held að fólkið sjái mig fyrir sér vakna á morgnanna, mála mig, labba yfir Hljómskálagarðinn til þess eins að segja "My name is Margrét and I am 20 years old."
Sköllóttir menn Ég var að spjalla við nokkra krakka í vinnunni í vikunni. Við töluðum mikið um 9 ára stelpuna sem var numin á brott. Ég spurði karakkana hvað þau héldu að ég væri gömul. Þau svöruðu að ég væri 15-30 ára. Þá spurði ég hvernig jafnaldri þeirra gæti verið alveg viss um að maðurinn væri 20 ára.
Þá benti Arnór, bráðgáfaður drengur, á að það væri jafnvel erfiðara að sjá hvað menn væru gamlir, sérstaklega ef maður ætti ekki bróður eða frænda eða pabba til að miða við. Svo átti hann að vera sköllóttur, tuttugu ára maðurinn. Við komumst þó að niðurstöðu um viðbrögð barnanna ef barnapervertar færu að leika sama leikinn. Það er að spyrja "En bróðir minn? Er hann dáinn???" Ef maður á ekki bróður (eða systur, þá setur maður systur í staðinn fyrir bróður) eða "pabbi" ef maður er alveg 100% á því að mamma og pabbi noti ekki sama bílinn.
Foreldrar mínir geyma kvittanir og fara svo yfir allt þegar þau fá Visareikninga. Einu sinni voru þau að þessu þegar mamma tók eins kvittun hjá pabba. "Hvað er þetta?" sagði hún. Á kvittuninni, sem var frá Rebba, sjoppu í Kópavogi, stóð:
Pepsi Max í dós
Lion Bar
Hitt
Hitt er súkkulaði. Þetta hefur verið einkahúmor í fjölskyldunni síðan þetta gerðist. Ef pabbi minnist á að han hafi farið í sjoppu eða eitthvað sem gerst hefur í hádegishléinu þann dag gellur alltaf í mömmu: Pepsi Max í dós og Hitt?" Nú í dag birtist í Mogganum að Íslendingur hafi unnið í Víkingalottóinu. Miðinn var keyptur í Rebba. Nú í kvöld sagði pabbi við mig:
"Margrét, hún mamma þín er þú veist..."
Nei, ég vissi ekki. Þá rétti hann mér Morgunblaðið, í hvað mamma var búin að krota svo:
Jólaplötur Á heimili mínu eru til 2 stórkostlegar jólaplötur. Á þeim eru einu jólalögin sem ég get hlustað á án þess að verða geðveik. Annars vegar er það jólaplatan Kósý jól með Kósý sem er alveg hreint mergjuð, sérstaklega lagið Jólastelpa. Hins vegar er það jólaplata með Jehn Denver og Prúðuleikurunum. Hún er rosalega fyndin, en mömmu finnst hún vera vitleysisplata og alltof mikil læti. Á þeirri plötu er gamalt Harry Belefonte- lag, sungið í keðjusöng, alveg 10-földum keðjusöng af Denver og alls kyns prúðuleikum. Þetta lag má aðeins spila á aðventunni. Þrátt fyrir það fæ ég það á heilann við og við og hreyfi mig þá í takt við það alveg í svona viku í senn. Frábært lag.
Christmas is coming, the goose is getting fat
Please put a penny in the old man's hat
Christmas is coming, the goose is getting fat
Please put a penny in the old man's hat
Christmas is coming, the goose is getting fat
Please put a penny in the old man's hat
Christmas is coming, the goose is getting fat
Please put a penny in the old man's hat
If you haven't got a penny, a ha' penny will do,
If you haven't got a ha' penny, then God bless you
