Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Nakin Ég gleymdi að láta á mig úrið í morgun. Mér líður eins og ég sé nakin. Það er óþægilegt.
Í skólanum vorum við pöruð saman til að faa yfir ritgerðir hvors annars. Ég googlaði félaga mínum og komst að því að hann er fæddur 1973 og var stúdent úr Versló 1994. Nú get ég ekki einbeitt mér í tímum af því ég er svo forvitin að vita hver það er.
Ég fór á ameríska daga í Hagkaup í gær. ÞAÐ VAR EKKI TIL KOOL-AID en það var til ostapoppkorn fyrir örbylgjuofn. Mamma sagði að ostapoppornið lyktaði eins og hórukassi. En mér var sama og borðaði það allt.
Ég mæli með myndinni Napoleon Dynamite af því hún er óstjórnlega góð. Horfið á trailerinn. Hann segir ekki allt, en gefur ágætis hugmynd um myndina. What do you think?
Samkvæmt þessu dó afi minn í fangabúðum Sovétmanna. Og ég skrifaði bréf um það.
Blue Lagoon, Iceland Síðasta föstudag hélt amma mín upp á áttræðisafmælið sitt með því að bjóða familíunni í Bláa Lónið, Iceland, og út að borða á eftir. Það var alveg mikið vont veður og gaman að leika sér í gufunni sem var eins og snjóbylur, ef maður kunni réttu múvin. Við Skúli og Vigdís vorum mjög fyndin í Bláa lóninu og vorum með mikil læti. Ég var svo hrædd um að hárið mitt yrði ógeðslegt að ég setti 3x hárnæringu í það og stóra slummu af body lotion að sturtu lokinni.
Mamma rændi vatnsflösku á matsölustaðnum. Ég og pabbi sátum með gömlum breskum hjónum, Ruby og Derek sem eru tengdaforeldrar föðursystur minnar. Þau voru mjög hress. Þau sungu afmælissönginn fyrir ömmu á Welshku (Margrét fyndna) og Derek söng líka á spænsku. Svo kom norskt fólk og HEIMTAÐI að fá að syngja fyrir ömmu. ...Gratulere! Mér fannst það svo fyndið að ég pissaði næstum á mig.
Við fórum heim í rútu. Ég varð vör við mikil drykkjulæti.
Plöggmeister Á fimmtudaginn varð Tinna Þjóðleikhússtjóri. Ég fór að sjá hana og Óla frænda í Svartri mjólk sem mér fannst mjög skemmtilegt, pabba fannst skrýtið og mömmu fannst erfitt. Varað var við púðurskoti í sýningunni og Perli litli hélt í mig alveg það til það reið loksins af.
Á leið frá Þjóðleikhúsinu og niður í Hitt hús varð mér ljóst að nú er ég búin að aðstoðarleikstýra bæði með leikhússtjóranum á Akureyri OG Þjóðleikhússtjóra OG ÞAÐ Á LAUNUM.
Og svo hitti ég Þorvald Davíð og hann kyssti mig á munninn. Yesssssss.
Skemmtilegur leikur Reynið að fá viðkomandi til að svara nafninu sínu með já-i. Ef það tekst skal æpt: "STRÁKSKRATTI!!!" Dæmi: "Margrét?"
"Já?"
"STRÁKSKRATTI!!!"
Vigdís bjó hann til.
Der-
húfur Ég skil ekki derhúfur. Mér finnst þær algjörir aukahlutir og aðallega fyrir fólk sem nennir ekki að þvo sér eða greiða sér. Ef maður biður fólkið um að taka þær af sér, kemur viðbjóðsleg dældarkrumpa í hárið á því eins og það hafi verið tekið með töngum. Margir líta út fyrir að vera misþroska með derhúfur. Það er dónaskapur að vera með húfu innandyra, hvað þá þegar maður er að borða. Í ljósi þess að:
• Það er september og sólin er ekki að bögga fólk,
• Það er mother fucking dimmt úti á kvöldin,
• Derhúfur eru gjörsamlega ónauðsynlegar innandyra,
hef ég ákveðið að fara að ganga með kveikjara á mér og kveikja í derhúfum ef þær eru bornar við þessar aðstæður.
Ég hata derhúfur í september og majónes jafn mikið.
Atli says: (12:01:48 AM)
hann hann, hann hann hann hann hann
Atli says: (12:02:00 AM)
ég ætla bara að nota orðið hann héðan af
Atli says: (12:02:08 AM)
á málinu 'hann' yrði þessi setnging:
Atli says: (12:02:15 AM)
hann hann hann hann hann hann hann hann hann
Mokki studies British Cultural History says: (12:02:18 AM)
einn þeirra fékk á'ann og þá voru eftir 4
Atli says: (12:02:26 AM)
hann hann
Mokki studies British Cultural History says: (12:02:35 AM)
það er erfitt að skilja þetta mál
Atli says: (12:02:38 AM)
hann
Mokki studies British Cultural History says: (12:02:50 AM)
legg ekki til að hann komi í stað esperanto
Atli says: (12:02:53 AM)
hann
Atli says: (12:03:09 AM)
hann hann hann hann hann?
Atli says: (12:03:17 AM)
"ertu bara komin í helgarfrí?"
Mokki studies British Cultural History says: (12:03:37 AM)
ég fer í helgarfrí á fimmtudagskvöldum
Mokki studies British Cultural History says: (12:03:43 AM)
ég er að vinna mið og fim
Mokki studies British Cultural History says: (12:03:53 AM)
ekki segja hann
Atli says: (12:03:58 AM)
ókei
Atli says: (12:03:59 AM)
hann
Atli says: (12:04:01 AM)
nei úps
Atli says: (12:04:12 AM)
"nei úps" á 'hann' yrði "hann hann"
Atli says: (12:04:15 AM)
vissirðu það?
Mokki studies British Cultural History says: (12:04:31 AM)
já ég vissi það
Atli says: (12:04:37 AM)
vá
Mokki studies British Cultural History says: (12:04:47 AM)
það er auvelt að tala hann en ekki að skilja það
Atli says: (12:04:47 AM)
þetta er auðveldara mál en mig grunaði
Atli says: (12:04:50 AM)
en mér grunti
Atli says: (12:04:55 AM)
já
Mokki studies British Cultural History says: (12:04:58 AM)
hann hann hann!
Atli says: (12:05:04 AM)
ég er miklu betri í að tala hann en skilja hann
Atli says: (12:05:05 AM)
hann
Mokki studies British Cultural History says: (12:05:12 AM)
hann hann
Atli says: (12:05:28 AM)
hann hann hann hann
Mokki studies British Cultural History says: (12:05:38 AM)
nú er orðið hann orðið merkingarlaust fyrir mér.
Atli says: (12:05:47 AM)
já einmitt
A few small dots 1. Þegar ég horfi yfir fyrirlestrarsalinn kemur mér á óvart hversu margir strákar á mínum aldri eru byrjaðir að fá skalla.
2. Ég fór á Hressó á laugardagskvöldið. Þar var HRÆÐILEGUR DJ sem kunni ekki á græjurnar. Ég vona að það hafi verið ástæðan fyrir tónlistarvalinu. Einu sinni kom löng þögn því hann var að senda sms.
3. Ég eldaði humar um helgina. Nammigott.
4. Uppáhaldsgallabuxurnar mínar lentu í Atla Frey um daginn. Hann hékk á þeim (Atli hangikjöt) svo talan slitnaði af og svo helti durgurinn sá rauðvíni yfir þær. Ég þvoði þær og þær þrengdust aðeins (eða ég stækkaði aðeins) svo þegar ég fór í þær þá byrjuðu þær að rifna á rassinum, út frá vasanum. OG þær héldu áfram að rifna á göngu svo ég var dálítið eins og Magnús Sigurðsson. Svo ég varð að kaupa nýjar gallabuxur. Það var gert í gær. Yessssss.
Það kemur mér alveg svakalega á óvart hversu vel MR námið bjó mig undir háskólanámið. Ég er t.d. í málvísindum og bókmenntum þar sem maður kannast við annsi margt og sumt hefur maður lesið áður undir leiðsögn kennara, sem er gott því þetta er dálítið svona "ef þú flettir ekki hratt ertu dauðans matur!!!" (Bókmenntabókin mín telur þúsundir síðna sem eru þynnri en símaskrársíður)
Ég sakna MR samt afskaplega. Andrúmsloftið er svo gott þar. Allir sem eru þar enn, njótið þess.
Ég hitti samt Magnús Geir um daginn og sagði honum frá sársaukanumsem fylgdi stúdentshúfunni sagði hann "Maður hættir nú aldrei að vera MR-ingur.... en ég er auðvitað rosalega heppinn að hafa fengið að halda áfram í Herranóttinni..."
Háskólakórinn er ekkert skemmtilegur. Metnaður kórfólksins virðist að mestu liggja í kórferðum og djammi. Ekki að syngja saman. Ég er hætt í honum. MR-kórinn er miklu betri, betri stjórnandi, betri andi og skemmtilegri lög. Eg er búin að mæta á 2 æfingar og við erum búin að syngja EITT skemmtilegt lag.
Svo ætlaði ég í stúdentaleihúsið en æ.. ég veit ekki. Pólitískt verk unnið með spunavinnu?? Ég er ekki alveg geim einhver veginn. Kíki kannski eftir áramót.
Mig langar að byrja aftur í MR. Plís.
Ég get ekki borgað með fimmhundruðkalli án þess að fá kökk í hálsinn. Þegar ég geng eða keyri framhjá MR fæ ég verk í hjartað. Hjarta mitt virðist aftur langa inn í þanda brjóstkassann við Lækjargötu.
Hvað ungur nemur, gamall temur Í dag var ég sett í að fara með hóp 7 ára barna í "rólegheit" í kennslustofu. Við byrjuðum á látbragðsleik og hangman. Hópurinn var farinn að ókyrrast og ég spurði út í bláinn hvað þau vildu gera. "Geturðu ekki kennt okkur eitthvað?"
"Á ég að kenna ykkur latínu?"
"JAAAAAAAÁ!!!!!"
Og svo teiknaði ég Ítalíu og teiknaði síðan upp löndin sem að lokum urðu hluti af Rómarveldi. Sagði þeim frá Caesari sem hefði verið stoppaður af Göllum, og Ástríkur og Steinríkur hefðu verið Gallar. Þá föttuðu þau... "Caesar, var hann ekki skotinn í Kleópötru???"
Svo kenndi ég þeim nokkra frasa. Þau skrifuðu andaktug niður, og báðu um meira og meira, svo latínufrasarnir urðu uppurnir. Þá sagði ég þeim söguna af Daedalosi og Ikarosi. "Bjó hann í IKEA???"
Seinna sama dag...
Lítil stúlka sem heitir Hallveig: "Mamma, mamma! Sjáðu!!!"
Mamma: "Hvað er þetta eigilega.. non sch..?"
Hallveig: "Non Skóla sed víta diskímús!!!!"
Ó, hvað ég varð glöð í hjartanu.
Að setja fjölskylduna á hausinn Nú er ég búin að vera 1 og hálfan tíma á netinu að REYNA að hlaða niður verkefnum og powerpointglærum og reyna að senda verkefnið mitt til Brynhildar Boyce. Bæði er ég með gamalt módem og það virðist vera mikið álag á Háskólanetinu. Ég fékk sent æðislegt hjóðaletur fyrir Makkatölvur frá hljóðfræðikennaranum mínum og ég er að læra á það á meðan.
Mig langar í ADSL. Þá get ég verið í Háskólanum án þess að vera alveg "Sjitt, ég vona að þetta sendist fyrir miðnætti..."
Bjezne wladúvkjan rúszhnjé Samstarfsmaður minn er rússneskur og heitir Dimitri. Hann er kallaður Dima. Í fyrstu vikunni hans voru voru allir krakkarnir að furða sig á því af hverju gælunafnið hans endaði á -A, "Er hann stelpa????"
"Nei, en það er algengt að stytta karlmannsnöfn svona. Mikael er t.d. stytt í Misja."
Dimitri: "Hvernig veist þú það?"
Margrét: "Æ, ég þú veist, ég lék í Tékoff leikriti þegar ég var 16."
Löng þögn.
"Svo kann ég Nallann. Stavæj praklatjem sakvemanwi....."
Hann var ekki jafn upprifinn og ég hélt hann yrði. Nú heldur hann að ég sé geðsjúk og forðast augnsamband.
Erfitt við Háksólann
Fatahengi er ekki inni í fyrirlestarsölum. Ég þori ekki að skilja dótið mitt eftir frammi á gangi.
Ef ég labba í Hákskólann (sem er planið að gera í vetur) kemur gæsakúkslykt af skónum mínum og ég þarf að labba yfir umferðargötu Íslands.
Póstkerfi og nemendasvæði er allt saman hræðilega stirðbusalegt. Auk þess er einhvern veginn ALLT á netinu, en í umhverfinu er afskaplega erfitt að finna þetta allt.
En þetta er samt skemmtilegt.
Háskólapían ÉG er í Odda. Var að klára fyrsta tímann minn, phonology. Kennarinn minn er búinn að búa til hljóðtáknaletur sem virkar einungis fyrir Makka. Hann var glaður þegar ég bað hann um að senda mér það, og var aæveg "Yes, of course. Just e-mail me. What kind of computer do you own?"
"U.... Power book."
"Oh, they are so nice. I want one of my own"
Hann er svona sambland af Haraldi málvísundi og Annie Eagle Bears, finnst mér.
Svo komu nemendafélagsfulltrúarnir. Nemendafélagið okkar heitir Bog. Það þýðir fen, en líka klósett. Vísindaferðir heita Buffalo trips. Já já, ég er gömul og kjánaleg en ég vil að nemendafélög sleppi svona einkahúmor og séu nefnd eitthvað klassískt sem allir fatta (ef það er eitthvað til að fatta, sem ætti samt ekki að vera). Ég myndi til dæmis mun frekar mæta á viðburði á vegum The English Tea Party heldur en Bog.
Svefnvenjur Það er best að sofa í straujuðum rúmfötum. Skúli þolir það ekki svo það gerist æ sjaldnar.
Ég get ekki sofið í svefnpoka. Þá fæ ég svo mikla innilokunarkennd að ég pissa á mig. (Gerðist síðar þegar ég var 13 ára, eyðilagði svefnpoka sænskrar fjölskyldu).
Ef annar er í rúminu með mér má ekki liggja ofan á sænginni minni. Ég fæ innara og er hrædd um að pissuvandamálið taki sig upp á ný.
Koddinn verður að vera ekta og vera til stuðnings, ekki eintómt fiðurgrín.
Ég get ekki sofið í nærbuxum nema ég sé með konuveikina.
Sængin verður að liggja á mér. Get ekki haft löpp annara ofan á löppinni minni svo sængin svífi yfir mig.
Hurðin verður að vera lokuð og helst gott myrkur. Reyndar býr ljósastaur fyrir utan hjá mér og ég er með ljós gluggatjöld, en þá á ég auðveldara með að vakna á morgnanna.
Ég geng mikið í svefni. Sem barni fannst mér gott að fara út í garð og pissa þar.
