Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Ég byrja að vinna á morgun í götuleikhúsinu. Ég er einstaklega ánægð með þessa sumarvinnu, og held að hún geri mér gott. Skúli verður í unglingavinnunni. Greyið. Þegar ég var í unglingavinnunni var svo leiðilegt fólk að vinna með mér að ég eyddi öllum köffum úti í beði að vinna. Ég vildi heldur að fólkið teldi mig skrýtna og einhverfa en að það talaði við mig.
Það eru fjórir menn í þessum heimi sem ég myndi játast umhugsunarlaust. Ok, 4 og hálfur.
Þeir eru Skúli, Jack White, Jim Carrey og John Malkovich. Kannski Sean Lennon líka, þá fyrst færi maður að fatta alla tengdamömmubrandarana.
Kvíði Ég kvíði morgundeginum af mörgum ástæðum;
1. Ég neyðist til að vera með afskaplega skrýtna húfu allan daginn svo fólk viti að það eigi að óska mér til hamingju.
2. Ég syng með kórnum á athöfninni sjálfri en get ekki munað textann við eitt lagið.
3. Ég keypti fína skó og tími ekki að ganga á þeim.
4. Mig langar að kyssa rektor á kinnina þegar ég tek í höndina á honum, en þar sem hann verður ekki undibúinn (hann bara hló á æfingunni þegar við Ásdís spurðum hvort við mættum kyssa rektor) á ég eftir að rekast framan í hann svo við fáum bæði blóðnasir og athöfninni seinkar af þeim sökum um 2 tíma og gestirnir verða komnir í röð fyrir utan heima hjá mér á meðan við fjölskyldan verðum föst undir júbilantaræðum.
5. Það verður ekki nógu mikill matur.
6. Allir verða fullir og brjóta allt heima hjá mér.
7. Skúli fer í klippingu í fyrramálið. Hann veit ekkert hvað hann á að segja við fólkið til að það snyrti hann rétt, þ.e. til þess að hann verði ekki eins og fermingardrengur.
8. Mamma mín hverfur.
9. Ég hverf.
10. Það verður einhver í nákvæmlega eins fötum og eg.
11. Málningin mistekst og ég verð eins og portkona.
12. Afi Óli (Ravioli) nær ekki að tengja neitt við fjölskyldu Skúla, verður þar af leiðandi brjálaður og brýtur allt og bramlar.
13. Allt gæti farið til fjandans.
Undirbúningur Hér kemur enn ein sagan af systur minni.
Mamma mín og pabbi eru búin að vera á útopnu í stúdentsveisluundirbúningi. Í dag var ég að skoða matseðilinn. Þarna voru margir skemmtilegir réttir, þar á meðal eitthvað sem mamma mín kallaði Sveppi Óttars. Nema hvað, Vigdís var búin að stroka yfir Óttars og skrifa ÓTTANS. Í stúdentsveislunni minni verður því meðal annars boðið upp á kjúklingaspjót, risarækjur og sveppi ÓTTANS.
Tjillað með Villa Ég held að ég hafi ekki slakað jafn mikið á og í dag síðan um jólin. Ég fór í klippingu á dekurstofuna Rauðhettu og úlfinn. Hárið á mér var þvegið og hársvörðurinn nuddaður, síðan var ég klippt. “Má bjóða þér eitthvað að drekka?” Og ég fékk kók.
Ég sagði við klippimanninn að gæta að því að hárið á mér átti það til að krullast. þá lét hann í mig eitthvað hárefni og nuddaði á mér hársvörðinn. Ég var næstum farin að slefa af slökun, en ákvað að opna augun og þá var hann búinn að rigningarkrulla á mér hárið!!!! Svo klippti hann það þannig, svo að hárið mitt verður alltaf sætt og fínt, þótt það krullist í úða.
En aðalmálið er auðvitað hvað það er slakandi að fara í klippingu þarna. Aaah.
FM 94.3 Það er ótrúlegt hversu mörg íslensk dægurlög eru fyndin. Í gær hlustaði ég á eðalstöðina Stjörnuna. Þar kom alveg dásamleg þýðing og staðfæring á laginu Rock Around The Clock. Lagið byrjaði svona:
1. hæð, 2. hæð, 3. hæð rokk,
4. hæð, 5. hæð, 6. hæð rokk
7. hæð, 8. hæð, 9. hæð rokk
Það verður rokk um alla blokk í nótt...
Svo var rokkað á svölunum og í hjólageymslunni og þvottahúsinu. Skemmtilegt.
Svo er ég búin í prófum.
Ég skellti mér á Tróju í gær. Skemmtileg afbökun sögunnar....
Fyrir aftan mig sat hópur drengja á mínum aldri. Sama hvað gerðist á tjaldinu fengu þeir hláturskast og sögðu hátt: “Oj, oooh, klisja... væminn gaur...” og þess háttar.
Þessir drengir borguðu sig inn á Tróju sem er byggð (að hluta þó) á Illionskviðu. Samtölin í fornkveðskap eru svona, sbr. Aeneasarkviðu sem ég er nýbúin að lesa. Hva›an heldur fólk eiginlega að klisjurnar komi upphafllega??? Færði mig í hléinu, því þegar ljósin kviknuðu sá ég að þetta voru verslunarskólanemendur. Plakatsverslingar.
Ég er sammála gagnrýnandanum í Mogganum; Brad Pitt er stæltur og allt það, en hann er ekki nógu mikið karlmenni til að tákna Akkilles. Og hann er ekki nógu... GRÍSKUR????
Eitt fór hræðilega mikið í taugarnar á mér. Ekkert vopn bítur á Akkilles, en samt var hann blóðugur eftir bardaga.
Síðan tók ég eftir því að Brad Pitt er að verða alveg eins og Jennifer Aniston. Bráðum renna þau saman í eitt. Svona Hermafródítos. Menntað.
Keppnin unnin Bekkjarbróðir minn fær borgað fyrir ritstörf. Samkvæmt Mogganum vann Magnús Sigurðsson ritgerðasamkeppni um Heimastjórnina. Hann fékk 100.000 krónur. Ég giska á að Magnús kaupi sér buxur fyrir peningana.
Til hamingju Magnús.
Français pour les idiots Vous allez partir en vacances? Þar sem þessi spurning er setningafræðilega alveg eins og fullyrðing verður að gæta þess sérstaklega að hafa spurnarhljóminn greinilegan. Þið verðið að vera voðalega hissa!
Gekk bara vel á munnlega latínuprófinu. Fékk Daedalos og Ikaros og klóraði mig ágætlega í gegnum þetta allt saman. Að munnlegu prófi teknu tók ég í hönd prófdómara og kennara. Prófdómarinn roðnaði og varð asnalegur, en Kolbrún kímdi að mér. Hvað er orðið um almenna kurteisi? Er hún úrelt? Finnst okkur eldra fólki hún hluti af barnalegum stælum?
Þetta voru stærstu mistökin sem ég gerði á prófinu. Að sýna kurteisi og þakka fyrir mig. Án orða, þakkaði prófdómaranum fyrir ómakið að koma og dæma (því það var víst mikill hausverkur að finna prófdómara fyrir munnlegt latínupróf) og Kolbrúnu fyrir aldeilis frábæra latínukennslu. Héldu þau kannski að ég væri að reyna að smita þau af einhverju? Til dæmis veirunni í 24?
Nánar um handaband í commentum við 14. kafla Gallastríðanna.
Til að leyfa fólki að forvitnast um það sem ég er að gera þessa dagana fylgir með dæmigerður kafli úr Gallastríðinu eftir Caesar. En spennandi!! hugsa kannski einhverjir... en nei. Þetta er ekki spennandi. En þetta er fyndið og skemmtilegt.
14. kafli Þessu svaraði Cæsar svo: Hann hafi þeim mun minni efasemdir, af því að hann myndi fullvel eftir þeim atburðum sem legátar Helveta hefðu minnst á, og honum féllu þeir þeim mun þyngra sem þeir hefðu síður gerst þannig að Rómarlýður hefði síður átt það skilið og hann (Rómarlýður), ef hann hefði verið sér meðvitaður um einhver rangindi, þá hefði ekki verið erfitt að forðast þá; en hann hafi verið blekktur af því, vegna þess að hann hvorki vildi né skildi að hann hefði gerst sekur um eitthvað, vegna hvers hann skyldi óttast, né heldur álitið að það beri að óttast að ástæðulausu. Ef hann vildi gleyma hinni fornu háðungu, gæti hann þá líka gleymt nýliðnum rangindum er þeir þröngvuðu sér gegnum skattlandið og léku svo grátt Ædúa, Ambarra og Allóbróga. Hvað það varðaði að þeir hreyktu sér svo ósvífnislega yfir sigri sínum, og hvað það varðaði að þeir undruðust sig hafa beitt órétti svo lengi órefsað, það væri af sama brunni. Því hinir ódauðlegu guðir séu vanir að eftirláta þeim sem þeir vilji refsa fyrir glæp þeirra, að þeim um stundarsakir allhagstætt brautargengi og alllangvarandi friðhelgi til þess að mennirnir harmi þeim mun sárar breytingu hlutanna. Enda þótt svo sé muni hann samt semja frið við þá, ef gíslar séu gefnir sér af þeim, til þess að hann (Cæsar) skilji að þeir muni gera það sem þeir lofi, að þeir bæti Ædúum upp rangindin sem þeir hafi beitt þá sjálfa og bandamenn ?eirra, sem og Allóbrógum. Divico svaraði að þá venju hafi Helvetar tekið að erfðum frá forfeðrum sínum, að taka við gíslum af öðrum en gefa þá ekki; og mætti Rómverja reka minni til þessa. Að svo mæltu gekk hann á brott.
Grín í póstinum Maðurinn spænir upp regnskógana að óþörfu. Í dag fékk ég kynningarbækling frá Háskólanum á Akureyri (eða Akskólanum á Háeyri). Þar kynntu þeir deildirnar sínar... hjúkrunarfræðina, upplýsingatæknideild, rekstrar- og viðskiptafræðideild, félagsvísinda- og lagadeild og fjarnám til kennararéttinda. Frábært. Geta þeir ekki séð einhvers staðar að ég er á fornmáladeild? Eða tékkað á mér hjá Íslenskri erfðagreiningu til að sjá að mér finnst Akureyri SKÍTAPLEIS, hef engan áhuga að vera í skóla með fólki sem mér finnst upp til hópa leiðinlegt og á lítið skylt með Gesti Einari Jónassyni??? Þarna var trjám spænt upp til þess eins að ég fengi hláturskast.
Mér finnst líka að einstaklingurinn geti lagt lóð á vogaskálar verndunar regnskógana með því að hringja í Moggann og segja: “Heyrðu, ég vil ekki íþróttafréttirnar.” Þar sparast að minnsta kosti ein blaðsíða á dag á viðkomandi. Einnig væri hægt að segja: “Ég þoli ekki listafólk og vil ekki listasíðurnar, þær eru prump.” Eða “Ég hata viðskipti, stjórnmál og Úr verinu.”
Einnig væri líka hægt að MINNKA FYRIRSAGNIRNAR Í MOGGANUM. Þær þurfa ekki að vera svona stórar.
Skólabækur eru ekki barnanna bestar í þessu ljósi. Sem dæmi má nefna að í fyrstu bók Heimis Pálssonar er helmingur blaðsíðnanna gagnslaus fróðleikur sem kemur málinu ekkert við, eða voða lítið allavega. Síðan eru 2/3 af blaðsíðu í sálfræðibókinni minni spássía. SPÁSSÍA.
Unga fólkið... Í gær fór ég í ísbúðina í Kringlunni og keypti okkur Vigdísi ís. Ég pantaði mér slömm með ýmsu í, þar á meðal kiwi (berist fram kíúí). Já já. Stúlkan sem afgreiddi mig var ekki upp á marga fiska, kannski svona 2. Hún setti melónur og jarðaber í slömmið, en sneri sér svo að samstarfskonu sinni: “Arna, þetta græna, er það ekki kíví?” Ég varð gáttuð. Það er þá satt að unga fólkið borði ekki ferskmeti og lifi eingöngu á skyndibitafæði.
Ég fékk slömmmið í hendurnar og smakkaði á því. Voða gott. Við gengum um Kringluna og hugsaði um Mákbeð og Mákbeðu, í hverjum ég tók próf í morgun. Varð mér þá skyndilega litið á einhvern hægindastól sem var verið að kynna. Í honum voru tveir krakkar, um fermingaraldur, einn strákur og ein stelpa. Þau voru í sleik og voru að kela. Mikið. Í miðri Kringlunni, með hendurnar inni á hvoru öðru.
Þetta fólk, kelukiwifólkið, mun erfa heiminn.
Elvis Presley var hæfileikaríkur maður, að minnsta kosti á sínum yngri árum. Auk þess að syngja lék hann í nokkrum bíómyndum. Hann lék alltaf ungan mann sem lenti í ástarævintýrum. Einu sinni lék hann ungan hundaklippara/hundsnyrti sem lenti í ástarævintýrum. Man ekki hvað sú mynd heitir.
Ein þekktasta Elvismyndin er tvímælalaust Blue Hawaii. Þar lenti Elvis í ástarævintýrum á Hawaii. Hann söng nokkur lög og stóð sig nokkuð vel. Þessi mynd gekk mjög vel í kvikmyndahúsum landsins þegar pabbi minn var ungur maður. Hún kallaðist á íslensku Ástir og ananas.
