Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Það er jólaboð heima hjá mér. Í augnablikinu eru hér amma Ásta, ég og mamma, restin fór á flugeldasýningu. Skúli fór snemma heim, sagðist vera að fara á hljómsveitaræfingu. Hann hefur bara verið að flýja ofsann, lætin og óþægu börnin. Ég vildi fara með honum.. "leiddu mig brott úr þessu brjálæði".. en það hefði allt (pabbi) brjálast.
Mamma mín var að syngja með Eric Clapton taka Cream lagið Layla (s.s. upprunalegu ýkt rokk). Hún misskildi eitthvað textann og úr eldhúsinu hljómaði " Bei-be (you got me on my knees varð eitthvað óskiljanlegt orðarugl)." Mig langar að senda mömmu mína á enskunámskeið. Hún getur ekki bjargað sér í útlöndum. Þegar hún og Vigdís fara saman til útlanda lætur hún Vigdísi tala og biðja um reikninginn og þannig. Mamma situr bara með matseðil og bendir á það sem hún vill og segir svo "Og kók plís"
Sjúff maður. Ég fékk ekki neina íþróttaskó... Frá elsku besta manninum mínum fékk ég LoveStar, Streets-geisladisk, inniskó og nærföt. Ég fékk rosalega mikið af nærfötum frá mismunandi fólki. Svo fékk ég bókina “206 leiðir til að tendra karlmann”. Þar eru mörg góð ráð og fleiri skrýtin. Faðir minn var ekki sáttur við g-strengjaflóðið og bókina, sagði að þetta væru bara klámjól. Um kvöldið kom amma Erla til okkar og pabbi sagði að ég hefði fengið nærföt frá Skúla og talaði um svona “Jah, hvað hefði verið sagt ef ég hefði gefið stúlku nærföt fyrstu jólin?” Þá sagði amma: “Hvað, láttekki svona. Hann vill bara hafa hana í nærbuxunum, er það ekki betra en eitthvað annað?”
Á jóladag fór ég í tvö jólaboð og eitt spilaboð. Annað jólaboðið var í Borgarnesi og boðin byrjuðu á sama tíma, svo ég gat ekki verið lengi í þeim. Svo fór ég í spilaboð og spilaði (og söng) til hálfþrjú. Ég fór að sofa klukkan hálf átta. Jólajóla.
Það var gaman í jólaboðinu í Borgarnesi, Skúli á mörg frændsystkini á okkar aldri. Ég hins vegar er millibilsástand í móðurfjölskyldunni minni. Næsta barn fyrir ofan mig er Gulli sem er 23 og næsta fyrir neðan er Ellen 14 ára. Hvorki óli né Gulli voru á landinu, svo ég var svona “Hvort á ég að tala við krakkana eða fullorðna fólkið?” Ég gat ekki ákveðið mig svo ég fór snemma.
Í jólaboðinu mínu var dasað í kringum jólatréð, asnasiður sem var tekinn upp núna í fyrsta skipti, vona að hann verði ei endurtekinn, þar sem þetta byggðist aðallega á því að Egill frændi stríðir Hinna frænda á að einu leiklistartækifærin hans eru að leika jólasvein. í Borgarnesjólaboðinu var hangikjöt, svo ég belgdi mig út af forréttinum. Ég óverdósaði á graflax.
Ég þoli ekki hvað foreldrar mínir þola ekki að nú á ég tvær fjölskyldur. Þau eru (séstaklega pabbi) alltaf að segja að ég sé aldrei með þeim, alltaf með Skúla. Svo segir pabbi þegar mamma fer að djamma með frænkum sínum eða mágkonum, jafnvel bara að fara út að borða með mömmu sinni “Já, þetta er miklu merkilegra fólk í hennar augum en maðurinn hennar.” Svo vill hann að ég sé bara aldrei með Skúla, bara með honum, mömmu og Vigdísi að ná í tómatsósu þegar enginn nennir að standa upp, hlaupa upp að ná í þráðlausa símann eða far út í bíl að sækja pokann sem gleymdist. Stundum fæ ég á tilfinninguna að það sé mér að kenna hve feit mamma mín og pabbi eru, því ég næ alltaf í allt fyrir þau án þess að mögla, nú geta þau varla hreyft sig sjálf. Þetta er sjálfskaparvíti hjá þeim, ef ég fer, getur enginn hjálpað þeim úr rúmina á morgnanna, enginn getur náð í hitt og þetta lífsnauðsynlegt. Þegar dóttir þeirra náði sér í kærasta sáu þau aðeins eina hlið málsins; Þau myndu að lokum deyja.
Ég dansaði í kringum jólatréð á Ingólfstorgi í gær. Ég held að Skúli gefi mér íþróttaskó í jólagjöf. Pabbi ætlar að gefa mömmu íþróttaskó, jafnvel þó ég hafi sagt honum að það væri ójólalegt að gefa í skyn á aðfangadag að konan manns sé feit og þurfi að fara að hreyfa sig. Og svo er elsku Skúli minn að gefa mér móðganir í jólagjöf. íþróttaskór.. pfff.... ég þoli ekki íþróttir.
Annars óska ég fólki gleðilegra jóla. Til hamingju með afmælið Jesú, Arnar og Blær frændi. Blær er eins árs í dag.
Matreiðsluþættir eru að mínum dómi frábært sjónvarpsefni. Þeir eru spennandi, fræðandi og ég held að þeir geri fólk að betri manneskjum. Mér finnst skemmtilegast að horfa á matreiðslu á nautakjöti og kjúkling, en mest spennandi finnst mér að fylgjast með þegar eingöngu er eldað úr grænmeti.
Desember er því góður mánuður. Matreiðsluþættir ráða ríkjum og þá eru svona "grand" matreiðsluþættir með for-, aðal- og eftrréttum. Verst að maður sér aðeins helminginn sökum prófa.
Á þriðjudaginn fékk ég taugaáfall. Ég komst að því að ég gleymdi franskri orðabók heima hjá mér og áréð að hlaupa heim og sækja hana, ég hefði svo góðan tí–ma. Hljóp heim, fann ekki bókina. Ég rústaði herberginu mínu, í leitinni að orðabókinni og þar með hamingjunni, en þetta bar engan árangur. Ég hljóp niður í skóla. Í leiðinni fékk ég asmakast, og svitnaði, táraðist og kúgaðist. þetta var allt saman ógeðsleg tilfinning, en áfram hljóp valkyrjan. þegar ég var næstum komin að skólanum heyrði ég bjölluhringingu og í þann mund mætti ég Burkna frænda. Ég man ekkert hvað hann sagði, en það var eitthvað að prófið væri byrjað og ég ætti að slaka á. Ég náði að hósta uppúr mér hvað komið hefði fyrir, á hlaupum, og hljóp svo grenjandi inn í– próf og settist við frönskupróf.
Ég horfði á prófið og fletti því þá sá ég fram á að án orðabókar væri ég fallin með 1,9... sirka. Ég grét og grét og grét. Mig langaði fram að æla. þegar þetta hafði staðið vona í kortér, og prófið enn autt, var bankað á hurðina. "Ég er að koma með orðabók," heyrði það og leit upp. Inn kom Burkni frændi minn og bjargaði heiminum eina ferðina enn.
Í gær vorum við Skúli að keyra um. Þá heyrðist í útvarpinu jolalagið "Happy X-mas." Er það eina jóla-"dægurlagið" (dægurlag þá í merkingunni "lag eftir vinsælan tónlistarmann") sem virkilega leggur áherslu á hinn sanna jólaanda? Þetta fallega "allir vinir, hættum að berjast." Mér finnst neflilega öll jólalög, fyrir utan sálma auðvitað, ganga út á gjafir (Ég fæ jólagjöf), jólasvein sem gefur gjafir (Santaclause is coming to town), get ekki beðipð eftir að opna gjafirnar (Ég hlakka svo til) eða jólaklám (Ég sá mömmu kyssa jólasvein). Það er gott að Lennon var til. Þoli samt ekki Yoko. Hún er asnaleg. Eins og rakaður fiskur... föttuðuði þennan?
P.S. Mig langar til Perú. Þá get ég lagt mig í Lima.
Ég lærði ekkert í gær. Ah, það var gott. Það er neflilega ekkert próf í dag. Á morgun er stærðfræði. Ég kann ekki að diffra. Svo var verið að segja mér að það er ekki bara hægt að diffra x... heldur alla bókstafi heimsins! Ég hélt að þetta byggðist allt á að finna y (alltaf y) út frá x (alltaf x)! Heimurinn er alveg að hrynja. Kann bara að ef það er x í f(x) er f'(x)=1. Ef f(x) x í öðru veldi, þá er f'(x)=2x. Ég kann ekki meira, ekki einu sinni að sanna þetta.
Tilvitnum dagsins er í samræmi við þetta: "Því ég ætlað tvídiffra* þig báum báum báum báumbáumbáumbáum...." (Úr "Stærðfræðistúlka")
Ég held að íslenskan muni leggjast vel í mig. Ég kláraði Njálu í dag. Skemmtileg bók. Las aðallega hjá Skúla. Hann var í fótboltaleik á meðan. Einn gaur er alltaf í hvítum skóm...
Málvísindi gengu eins og við var að búast, gat vel það sem ég hafði áhuga á. Hljóðkerfisspurningunum virtist ég taka sem gríni. Þetta var skemmtilegt og mjö sanngjarnt próf. Haraldur er einn besti kennari á minni menntaskólagöngu. Kolbrún og Iðunn einnig. Ég skil latínuna alveg þokkalega núna og kann spænsku betur en frönsku (sem ég hef lært frá því í 10. bekk). Fólk virðist ekki sátt við Iðunni (sjá ummæli á tjah, ca öllum bloggsíðum menntskælinga), því að hún rekur úr tölvustofunni þegar hún á hana. Ég myndi aldrei tala við tölvunna ef einhver utanaðkomandi væri inni. Ekki sjens.
Jólaóskalistinn er hér til hliðar. Fylgist með, það bætist á hann á hverjum degi (eða já, næstum svo oft)
Tilvitnun dagsins er úr Hvar er Völundur? GUNNI: Þolinmæði er að halda áfram jafnvel þótt eitthvað sé erfitt eða leiðinlegt...
LOFTUR: (Eggert Þorleifsson) (hrifsar af honum "Góðu orðabókina")Leiðinlegt? Það er uppáhaldsorðið mitt! Lommérsjá... Lllleijjjðiiinleeegt.
Ég var að koma úr enskuprófi og enskum stíl. Mér þótti bæði prófin mjög erfið og sniðin að þörfum örfárra nemenda. Ég vona þó að ég fái yfir 7-unni, hef alltaf verið þar í ensku áeinkunnablaði og sömuleiðis stíl. Pabba mínum þykir það miður og ég fæ oft að heyra svona "Hvað ertu eiginlega að gera á máladeild?" Pabbi minn er enskukennari. Ég er samt alveg 40 sinum verri í stærðfræði, en næ að klóra mig alveg upp í 6-una á jólaprófinu.
Ég mætti tveimur fyrrverandi kærustum á heimleiðinni. Annar heilsaði mér kumpánlega og spurði hvernig mér hefði gengið í latínuprófinu og gantaðist með að það hefði líklega ekki verið erfitt, fyrst að Markús sagðist líklega ná þessu. Hinn, aftur á móti, strunsaði framhjá mér. Ég vona að hann hafi bara ekki þekkt mig, frekar en að hann hafi gert það, en ákveðið að bara heilsa ekki. Kannski hefur sjóninni eitthvað hrakað.
Málvísindi á morgun.. massa það. En fyrst þarf ég að ná í koddann minn. Gleymdi honum úti á landi, þ.e. Garðabæ. Nú er komin flensa í hann.
Prófaþóf Mér leiðast próf. Próf leiða mig. Ég er búin í latínuprófinu. Það var skemmtilegt próf. Svo var líffræði í dag. Ég get ekki lært líffræði, fæ svo illt í magann. Hverjum dettur í hug að teikna mynd af sundurflettum þarmi og láta fólk læra um það?
Það er enskupróf á mánudaginn. Mikið efni. Svo er málvísindapróf daginn eftir. Það er sko mikið efni. En mjög skemmtilegt. Ég held að ég fái 5 á líffræðiprófinu. Ég er líka á máladeild. Ég á bara að læra flugfreyjufög... t.d. að hoppa niður rennibraut og kunna að ganga með slæðu.
fyndinn fýr Hann Skinku-Ragnar er skemmtilegur. Mun ég nú vitna í brandara sem hann sagði á blogginu sínu:
Allar stelpurnar eignuðust börn, nema fröken Maack
..því hún notaði S-maack.
Í gær borðaði ég sápu. Ég fór út að borða á Eldsmiðjuna ásamt systur minni og manni. Ég fékk mér góða pizzu. Á nokkurs konar skenk staðsettum rétt við borðið okkar sá ég flösku með einhverju sem líktist balsamik-ediki. Ég tók flöskuna og hellti yfir eina sneið og borðaði hana. Hún var góð. Framhaldinu er lýst í þessum leikþætti:
Skúli: maður um tvítugt, hávaxinn, dökkhærður.
Margrét: stúlka á tvítugsaldri, vitlaus en gáfuð.
Vigdís: 9 ára gömul stúlka, ljóshærð.
Skúli: Hvað er þetta í flöskunni?
Margrét: Balsamik-edik, held ég...
Skúli: Má ég smakka.... (hellir dropa á diskinn sin, dýfir fingri í og smakkar) Margrét, þetta er sápa...
Margrét: (stendur laumulega upp með flöskuna og setur á áðurnefndan skenk)
Vigdís: Hlæhlæhlæ
Margrét: (kemur aftur)
Fólkið á næsta borði stendur upp og nær í flöskuna. Hellir yfir pizzurnar sínar.
Skúli, Margrét og Vigdís: Hlæhlæhlæ
--------------------------
Hvað er "Harry og krumpudýrin"? Það eru allir að segja að Skúli sé svo líkur Harry í "Harry og krumpudýrin." Og hvers konar dýr eru þessi krumpudýr? Er þetta ég þegar ég er nývöknuð?
Ég veit hver þú ert Gunnar. Þú ert stundum með grænt bindi, í grænum sokkum og með græn axalbönd. Bið ég þig innilega afsökunar. Ég átti ekki við svona. "Bíddö.. þú veist,þekki ég þig þú veist eitthvað?" Meira svona: "Hvaða Gunnar er nú þetta?" Maður er svo vinsæll, þekkir svo marga sem heita Gunnar.
Mannskepnan er merkileg. Lífið einnig. Við lærum eitthvað nýtt á hverjum degi. Í gær lærði ég nöfn. Kennarinn minn var stór bangsi sem hikstaði mikið og er oft kallaður "Gunnar afi." Skemtilegt viðurnefni. Það var fullorðinsgleðskapur heima hjá Skúla og ég hitti föðurættbogann í annað sinn á ævinni. Fólk var vel hífað (eða úberhresst) þegar við komum heim úr bíói (Changing Lanes) og ég ætlaði bara að drífa mig í háttinn. Við lentum á trúnó við eina föðursysturina. Það var merkilegt. Síðan lögðumst við til hvílu um ca 2. Lætin mögnuðust niðri og erfitt var að fara að sofa, því að þau voru mjög forvitnileg. Gestur, pabbi hans Skúla, er ekki maður mikils málæðis. Þó mátti "greina" hann syngja hástöfum.
Ég komst að því að tengdamóðir mín, Helga, les bloggið mitt. Hún vitnaði í mig fyrir framan allt fólkið og minntist þess sem ég skrifaði einu sinni hér sem var eitthvað á þessa leið: "Kanínufjölskyldan!" þegar ég talaði um sumarbústaðaferð ættkvíslarinnar.
