Á þetta blogg skrifar
Margrét Erla Maack
um það sem henni finnst skemmtilegt, leiðinlegt, sniðugt og kjánalegt. Ég afsaka alla einkabrandarana. Öllum nafnlausum athugasemdum verður skilyrðislaust eytt.
Ég gleymdi að þakka Konna fyrir að bjarga blogginu mínu. Það nefnilega fór til fjandans um daginn.
Annars vorum við Una að flytja fyrirlestur um Langgerði Hallbrók. Fengum við sjálfboðaliða úr bekknum til að sitja uppi á kennaraborði með hárkollu, og á meðan fyrirlestrinum stóð var pakkaleikur. Í pakkanum var Barbie sem átti að tákna umræðuefnið. Fengum við 9.3, sem er mjög gott. Una gerði allan fyrirlesturinn. Hún aflaði heimilda og átti allar hugmyndirnar. Ég er með léttan sammara.
Annars finnst mér djúpsteiktur Mozarella hið mesta lostæti.
Spennandi saga af spennu Í gær fór rég heim til mannsins míns. Á skrifborðinu hans var kvenmannsspenna. Ég spurði hann nett hver ætti þessa spennu. "Uuuu... þú?" var svarið. Hafði ég aldrei séð þessa spennu. "Uuuu.. þá á Helga Marín hana."
Mér fannst spennan mjög falleg og hugðist þá fá hana lánaða hjá mágkonu minni. "Helga Marín, átt þú þessa spennu?" Þá varð Skúli reiður í framan og hélt að ég vændi hann um ótryggð. Sem var ekki skrýtið, af svörum systurinnar að dæma. "Nei, átt þú hana ekki?"
En auðvitað sjá allir að vinkona Helgu Marínar hefur gleymt henni framan við sjónvarpið, og Skúli haldið að ég ætti hana, og í góðmennsku sinni tekið hana inn til sín.
Á föstudaginn fór ég á Red Dragon. Ég horfði á helminginn, hinum eyddi ég í hálsakoti mannsins við hliðina á mér. Svo lamdi ég konuna hinum megin við mig í hræðslukasti. Í hléinu var hárið á mér farið til andskotans. Í bíóinu var fullt af fólki sem Skúli þekkti. Þar var t.d. frænka hans sem sagðist hafa séð mig á klóinu. NB ég sá hana ekki, eða mundi allavega ekki eftir neinu andliti á klóinu, þessi stelpa er ein þeirra milljóna sem ég hitti í stúdentsveislu Skúla. KANÍNUFJÖLSKYLDAN!!!
Á laugardaginn var ég ungabarn. Ég gerði ekkert nema sofa og borða. Ég vaknaði alveg klukkan hálfsjö. Þá fékk ég góðan góðan góðan mat. Svo fór ég á Fairwaves. Það var skemmtilegt. Úlpa byrjaði að spila. Það er ömurleg hljómsveit. Svo kom færeyska satanhljómsveitin Krít. Þeir voru holdgervingur þess hve auðvelt er að nálgast eiturlyf í Færeyjum. Þeir voru tattúveraðir í framan og heróínmjóir... Spiluðu mjög illa. Söngvarinn öskraði í míkrafóninn og var djöfullegur. Á milli laga kom svo: "Næsti sangurinn heitir...." Og þá mundi maður að þeir voru bara litlir Færeyingar. Stúlka fyrir aftan mig fékk hláturskast milli laga. Þá vorkenndi ég satansöngvaranum.
Svo kom Clickhaze. Það var afskaplega sekmmtilegt. Nonni sat við hliðina á mér og talaði varla um annað en bollurnar á söngkonunni, sem kallast færeyska viðhaldið af fjölskyldu minni. Hún er frábær söngkona, en flestum þykir grunsamleg aðdáun kærastans míns á henni.
Á tónleikunum borðaði ég jelly bellies.
Á sunnudaginn fór ég á Chicken Fried og svo á Herranæturfund. Við ákváðum leikrit!!!!
LEIKFIMI Leikfimi er námsgrein sem stuðlar að einelti. Feitu krakkarnir eru kosnir seinast í lið og svo er hlegið ef þú dettur. Enn fremur má benda á þá staðreynd að til er hugtakið "einkunn í leikfimi" þ.e. þú færð einkunn fyrir það sem Guð gaf þér.
Hér að listi yfir það sem gæti komið út sem slæm leikfimieinkunn:
Asmi
Slæmir foreldrar sem gefa þér óhollt að borða
Peningaleysi; þú getur ekki keypt þér hlaupaskó
Húsbruni; leikfimifötin brenna
Hreinskilni ("Veistu, ég bara nennti ekki í leikfimi...")
Auk annars sem fer í taugarnar á leikfimiskennurum.
Njáluferðin var mjög skemmtileg. Var svo heppin að lenda í afskaplega skemmtilegri rútu. Rútubílstjórinn Karl var skyráhugamaður. Bragi var í gæda-leik. Hann er fyndinn maður sem stynur mikið með nefinu.
Í enskutíma áðan fór screensaver (skjábjargvættur) í gang á skjávarpanum. Þetta gerðist meðan kennarinn var að kenna. Minnti þetta á tónlistarmyndbandið "...Baby One More Time" með Britney Spears...NEMA að Britney var orðin sjötug og sláandi lík Steinunni enskukennara. Var þetta mjög upplífgandi.
Ég horfði á mynd í gær sem heitir Donnie Darko. Þar er ógeðsleg kanína sem heitir Frank. Svo tók hún af sér grímuna og var með sítt hár... eins og Frank. Frank lék í áramótaskaupinu í gær. Og ég og Frank fórum á Subway í hádeginu. Ég er umkringd af Frank.
Í kvöld fer ég í actionary. Það verður gaman.
Á morgun er Njáluferð. Það verður kalt.
Ji, hvað er langt síðan síðast. Ég var í fjögurra daga afslöppun.
ÁRSHÁTÍÐ! Jább, á fimmtudag lék ég senjorítu undir borðum á Broadway. Svo fór ég heim í sturtu. Ég fór í einhver föt... nennti ekki að pæla í því. Síðan fór ég í skemmtilegt fyrirpartý. Þar var fullt af frökkum. Tvær franskar stúlkur reyndu við Frank, vin minn, en gátu ekki sagt Frank. Þær sögðu bara "Furk." Svo fór ég á dansiball á Broddvei. Markús varð fyrir viðreynslu samkynhneigðs drengs, þar sem hann sat í öngum sínum vegna misheppnaðra ástarmála. Svo huggaði ég Snæbjörn. Ég dansaði við marga menn, því að maðurinn minn var ekki hjá mér. Lék ég lausum hala.
Daginn eftir ákváðu ég, Hilmir, Þura, Una, Markús og Jón að vera rosalega ung og hress og fara í Bláa lónið í haustfríinu. Þar voru útlendingar að hafa samfarir. Merkilegt. Hljóðar stunur og munúðarfull andlit á hverju strái. Hilmir sá einu sinni grein í Cosmopolitan sem hét "I had sex in the Blue Lagoon" ...útlendingaasnar!
Svo var ég bara að hjúkra Skúla í miklum veikindum restina af helginni, samhliða því að plögga fólk í áramótaskaupið. Ég er svona plöggmæster þar.
Íslenskt sjónvarpsefni er með því versta sem fyrirfinnst á jörðinni. Tökum síðasta laugardagskvöld sem dæmi. Eftir fréttir og Kastljós með tilheyrandi framkreistum fréttahúmor, íþróttahúmor og kastljóshúmor, tók við enn meiri kastljóshúmor: "Þátturinn þar sem Gísli Marteinn reynir að vera fjölskylduvænn svo að fleiri kjósi Sjálfstæðisflokkinn í næstu kosningum." Þessi þáttur var ömurlegur. Þetta var svona Maður er nefndur, með aðeins meira fólki. Guðni Ágústsson reyndi að koma sér í mjúkin hjá kjósendum. Svo kom Örn Árnason til að minna alla á að "stay tuned" af því að spaugstofan var beint á eftir "Þættinum þar sem Gísli Marteinn reynir að vera fjölskylduvænn svo að fleiri kjósi Sjálfstæðisflokkinn í næstu kosningum." Einnig augkýsti Örn að hann og Karl Ágúst tækju að sér skemmtanir á Aárshátíðum. Svo kom rúsínan í pylsuendanum. ÍRAFÁR. Þau eru einmitt að fara að gefa út geisladisk. Hversu commercial getur einn sjónvarpsþáttur orðið?
Svo hófst Spaugstofan Enough said. Síðan tók við (að mig minnir) afbragðsmyndin Runaway Bride. Mamma sofnaði út frá henni.
Hann Sigurður er skrýtinn skrúfa. Auglýsir hann nú eins og vitlaus maður að bloggið mitt sé það klámfengnasta á alnetininu. (Hvað er málið með fólk sem segir alnetið?)
Doddi hefir áhyggjur af því að ég sé ekki nógu fullnægð í lífinu, sökum kvartana minna á þessari síðu að ég fái ekki að hitta kæró læró nógu mikið. Það er alveg rétt, það mætti alveg veraq meiri svona quality time... en það er bara ekki hægt (við erum svo merkileg og upptekin).
Leiðinlegast finnst mér samt að hann komi ekki með mér á árshátíðina. Svona er þetta. Stórt próf á laugardaginn.
Ég er að gefast upp á lífi mínu. Ég vaknaði illa. Fyrsta sem mér kom í hug var: "Fokk. ég þarf að vaka til 3."
Vil ég benda fólki, sem hyggst setja upp leiksýningar, að fara ekki í Loftkastalann með þær. Loftkastalinn er tillitslaus. Hann stressar fólk upp.
Í dag er líka allt að gerast, fimmti bekkur fær rækjur til að braska með. Ég þarf að láta mömmu sjá um það. Eins og hún hafi ekki yfir nóg að gera.
Svo er enn meira vandamál, ég get eiginlega aldrei verið með Skúla. Jú, við lærum stundum saman. Stundum hittumst við rosalega stutt til þess eins að fá okkur að borða. Þetta er ömurlegt fyrirkomulag. Menntun drepur fólk. Ég hef komist að því núna.
Ég held að Roðkáni sé runnin reiðin, en hann byrjaði á því að skjóta á málfar mitt sem slíkt fyrir örfáum dögum. Grunar mig að þetta sé liður í því að uppefja hans eigin sjálfsmynd. Þó virðist Konráð vera efni í góðan, siðblindan stjórnmálamann því að hann þykist ekki vita um hvað málið snýst. Ég ætla samt að kjósa hann, því hann er svo sætur.
Í gær var leiklistarnámskeið. Ég held að e-r hafi vanað hópinn sem ég lenti í. Samt ekkert slæmt, sko. Ég fékk alveg mikið út úr þessum tíma, kannski ekki hinir samt... af því að þeir voru vanaðir.. eða eitthvað.
Siggi er að nudda mig. Hann er góður og ætlar að taka þátt í leikhússportkeppninni. Jæja, eitt lið búið að skrá sig.. Hvar eru flippuköltararnir í þessum skóla?
Ég held að Konráð hati mig. Hann hefur ráð undir rifi hverju og grunar mig að hann bruggi launráð. Kannski verður hann ráðherra. Konráðherra.
Ég fór í flensusprautu í gær ásamt allri Herranæturstjórn (-Markús) hjá pabba hans Hilmis. Hann er hress. Þetta var flensubólusetning og ég er dofin í annari höndinni. Ég hitti líka Skúla í korter. Þá kom pabbi að sækja mig. Svona er þetta, við hittumst í korter á dag ef ég er heppin. í kvöld fer ég á Herranæturnámskeið. Svo gerði ég flottar og fínar auglýsingar fyrir leikhússportkeppnina.
Systir mín er fyndin kona. Hún söng fyrir mig undurblítt með englaröddinni sinni við laglínu Lady D'Arbanville: "My lady, my lady..." Þegar ég benti henni á að þetta væri vitlaust, fór hún inn í herbergi til að hlusta á lagið. Síðan kom hún út kyrjandi: "My lady, da lady..."
Helgin sem slík var yndisleg. Við unnum M.R.-vÍ og uppáhalds-Jói var ræðumaður kvöldsins. Svívirðing veslunarskólans við íslenska fánann var hrikaleg, og bendi ég á Önnablogg því til stupnings. Frank gaf tímaverði veslinga gjöf að andvirði 2.900 krónur, borgað úr eigin vasa, en hann fékk að gjöf ljósrituð plaköt af "ræðuliði" veslinga. Síðan voru sýndar bíófilmur. veslómyndin var svo fyndin! HAHAHAHAH....nei. Í lok keppninnar, þá er úrslit höfðu verið tilkynnt, hentum við sundboltum yfir til veslinga. Þá heyrðust komment eins og "sprengjum þá mar!" Sneri ég mér þá að sessunaut mínum sem hafði hvað hæst um þetta mál, en ég sat á samskeytum, og sagði mjög pirruð: "Hvað er að ykkur, getið þið ekki tekið við gjöfum í bróðerni?"
Annars var Skúli veikur um helgina. Við eyddum helginni því lárétt.
Í gær var dáin á mér önnur höndin. Ég fór í bólusetningu gegn e-u lifrar e-ð. Teknir voru 100 ml af blóði til rannsókna, en látið í staðinn sama magn af bóluefni. Höndin er ekki alveg lifnuð við. Það er óþægilegt. Í leikmyndavinnu í gær gat ég bara haldið við og rekið á eftir fólki (ÓÞOLANDI KONAN!). Svo reif ég uppáhalds buxurnar mínar... eftir að hafa rekist í málningu. Ekki sjá Benedikt búálf. WHY? Því þau sögðu okkur ekki frá því að herbergið sem við notum undir okkar leikmuni nota þau sem þurkherbergi fyrir leikmyndina sína. Að buxunum rifnum (ablativus absolutus) af nagla (ablativus modi) brast ég í grát, og heimurinn hrundi. Í gær var dagurinn sem allt var ónýtt. Og pabbi vakti mig ALLTOF seint í morgun.
Aftur á móti trúi ég því að dagurinn í dag verði skemmtilegur (MR-vÍ). Ég fékk lánaða lopapeysu í tilefni dagsins. Þetta verður gaman.
Gærdagurinn var góður dagur. Ég fór á mjög tæmandi og loftléttandi fund með Skólafélagsstjórn og Herranótt. Svo fór ég heim og borðaði Kínamat. Það var gott. Svo hringdi Egill frændi og sagði okkur Skúla að mæta bara baksviðs í Þjóðleikhúsið og svo sátum við Skúli efst á svölunum. Það var engin stemming, þagar hljómsveitin mætti á svið var ekki einu sinni klappað... þótt ég reyndi að koma því af stað... Í hléi færðum við okkur niður í nokkur laus blaðamannasæti. Eggert Þorleifsson steig á svið og fór með gamanmál og skyggnilýsingar. Síðan varð ég vitni að sögulegri stund. Eggert Þorleifsson söng "Í bláum skugga" með IKEA-röddinni (IKEA-rödd er svona létt og þægileg rödd sem stuðar engan). Gífurleg stemming var í salnum eftir hlé, og fólk stóð upp og dansaði í Þjóðleikhúsinu. Ég söng með öllum lögum allan tíman, fólkinu á svölunum fannst ég stórskrýtin, en stemmingin batnaði þegar ég fór niður.
Eftir tónleikana fórum við Skúli baksviðs og ég hiti Röggu sem ég hitti síðast fyrir örugglega ári síðan. Stuðmenn heilsuðu mér kátir í bragði og Þórður sagði þegar Egill sagði honum hver ég væri: "Já, ég gat nú getið mér þess til, hún ber nú ættarsvipinn!" Egill: "Og unnusti hennar.." Þórður: "Jah, tja, það er nú enginn svipur á honum!" Og svo hlógu allir Stuðmenn afskaplega mikið. Við vorum vitni að undirritun útgáfusamnings. GÓÐAR FRÉTTIR: Stuðmenn eru hættir hjá skífunni (já, með litlum staf!) og farnir til Eddu. Vona ég að það samstarf verði farsælt. Nýju lögin á tónleikum voru mjög góð. Eitt fjallaði um mann sem var haldinn þeirri þráhyggju að vilja láta grafa sig lifandi. Svo var eitt fallegt sem hét hulin augu og fjallaði "aðallega um feimnar hendur." Viðlag:
Sama hver þú ert, þú færð ekkert að því gert, það horfa á þig ótal hulin augu...
Frí í spænsku.
Ég meika ekki fótboltastrákana. Ég held að þeir séu vaxnir upp úr Linkin'Park og nú hlusta þeir á Eminem. (OK, ég er ekki að segja að Linkin'Park sé betra en Eminem eða að þetta sé tónlist yfir höfuð...en...) Er þetta ekki soldið svona þroski aftur á bak? ("iksorþ") Svo labba þeir allir með pungstæðið fram.. ÉG ÞOLI EKKI SVOLEIÐIS!!!!! Kannski er ég bara með ofnæmi fyrir íþróttafólki... hver veit?
Það er einhver asnamaður í 4.Z sem heldur að ég sé í Gettu betur-liðinu. Sjá Umræðuvef Framtíðarinnar. Hann er örugglega íþróttamaður.
Una vinkona mín er búin að vera eitthvað hvöss undanfarið. Um daginn var ég að tyggja tyggjó. Þá heyrðist í Unu: "Viltu ekki tyggja aðeins hærra ha?" og "OK, plís, væriðrðu til í að tyggja með lokaðan munninn?" En í dag baðst hún afsökunar á hrottaskapnum. Mér þykir afskaplega vænt um Unu. Hún er svo falleg.
Jæja, við Hilmir bara orðin mægð. Steindór, frændi hans og Fífa, frænka mín eru að deita. Það er gaman.
Ég kom heim seint í gær og fór seint að sofa. Vaknaði í afskaplegum draumförum sem ég man ekki á hverju byggðust. Í fyrrinótt, hins vegar, dreymdi mig að Birgir Örn, vinur minn, var að reyna við mig. Svo einn daginn vaknaði ég með hann naktan í rúminu. Og ég var alveg: "Hvað er aððér mar?"
Kvöldið í kvöld er ekki alveg komið á hreint. Miðarnir á tónleikana munu vonandi skila sér.
Ég og maðurinn minn erum 7 mánaða í dag. Það er gaman.
Eftir skóla í dag fór ég að klappa manninum mínum. Það var gaman. Við horfðum á Sesamístrít og hann bölvaði hvítlaukslyktinni af mér... There's no day without garlic! Ég er að passa Viggó og Pétur, litlu frændur mína. Það er fínt. Mamma og pabbi (og mamma þeirra og pabbi) og litla systir mín eru á Stuðmannatónleikunum. Egill (já, Ólafsson) ætlar að reyna að redda mér miða á morgun... svona er fólk plöggað.
Ég gleymdi að minnast á í umfjöllun minni um Loka-uppsetningarkvöld, hversu óyfirstíganlega falleg Una Sighvatsdóttir er.
Var að koma úr leikfimi. Ég hata íþróttastelpur. Nei, í alvöru, ég þarf að nota svona sterkt orð svo fólk skilji angist mína og biturð í garð þessa hóps. Við fórum í skotbolta. "Leikurinn" hófst á því að fyrrum bekkjarsystir mín, sem spilar handbolta með Gróttu, dúndraði hægri vinstri. Það var sama fólk var dottið, slasað, á barmi taugaáfalls eða hvað, alltaf skaut hún það. Ég reyndi að laga þetta aðeins með orðum eins og: "Jæja, stelpur, þetta er bara leikur" en brjálæðið skein úr augunum á henni. Metnaður fyrir því að skjóta og drepa skólasystur sínar var algjör. Ég ætla ekki að senda dóttur mína í íþróttir, nema að sanda hana líka á sálfræðinámskeið eins og:
*keppnin er ekki allt
*mestu skiptir að vara með
*við vinnum í þessu saman
*ekki brjóta skólasystkini þín niður í saklausum leik eins og skotbolta
Í gær var Loki uppsettur. Það var mikið sprell. Siggi fann mynd af rassi á netinu (hehehehe). Jói var með hendina í klofinu á mér, Konni var veikur og Birgir og Loftur sprelluðu.
